A24-სა და „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით“ (Texas Chainsaw Massacre) შორის შესაძლოა, რაღაც განსაკუთრებული მზადდებოდეს. მალე ხმაური ისევ გაჩნდება… იმ ადამიანებისგან, ვინც „ალქაჯი“ (The Witch) და „მემკვიდრეობა“ (Hereditary) შემოგვთავაზეს? დიახ, გინდ დაიჯერეთ, გინდ არა, A24 ამჟამად მოლაპარაკებებს აწარმოებს „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით“ სერიალის შექმნაზე. აღმასრულებელი პროდიუსერებად გლენ პაუელი და კიმ ჰენკელი არიან დანიშნულნი, ეს უკანასკნელი კი სერიალის თანაავტორია გარდაცვლილ ტობ ჰუპერთან ერთად. რეჟისორი ჯ.თ. მოლნერი იქნება, რომელმაც გასულ წელს სტივენ კინგის ადაპტაცია „გრძელი სეირნობა“ (The Long Walk) გადაიღო. ერთი შეხედვით, ეს თანამშრომლობა ნაკლებად სავარაუდო ჩანს და არა პაუელის გამო. სახელი A24 სინონიმია „მაღალი“ საშინელებათა ფილმების, სადაც მაღალი იდეები და ამბიციები გასცდა მაყურებლის უბრალო შეშინებას. თავისი პრეტენზიული სახელწოდებით და (სრულიად გამოგონილი) რეალური დანაშაულის პრეტენზიებით, 1974 წლის „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით“ არის იმდაგვარი უხეში, დაბალი დონის ნამუშევრის მაგალითი, რომელიც „მაღალ“ საშინელებათა ჟანრს უნდა ჩაენაცვლებინა. თუმცა, „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტის“ სერიას ყოველთვის ჰქონდა თვითშეგნებული, შეიძლება ითქვას, ინტელექტუალური ნაპერწკალიც კი, მთელი თავისი სისხლისა და ნაწლავების მიღმა. ფრენჩაიზის თვითშეგნება ყველაზე მეტად აშკარაა მეორე ნაწილში, 1986 წლის „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით, ნაწილი 2“-ში. ნაწილობრივ იმის გამო, რომ იძულებული გახდა დაბრუნებოდა თავის ყველაზე ცნობილ ფილმს, ნაწილობრივ იმედგაცრუების გამო, რომ ვერავინ დაინახა, თუ რამდენად სასაცილო იყო პირველი ფილმი, და ნაწილობრივ იმიტომ, რომ მას დიდი ბიუჯეტი ჰქონდა (ყოველ შემთხვევაში, Cannon Group-ის სტანდარტებით), ჰუპერმა მისი გაგრძელება გადაჭარბებულ კომედიად აქცია. ფილმს თითქმის არ აინტერესებს პირველი ნაწილის უწყვეტობა, ის პირველი ფილმის ავტოსტოპერს (ედვინ ნილი) ბილ მოუსლის „ჩოპ ტოპით“ ცვლის. ამის ნაცვლად, ის გადაჭარბებულ სცენებს გვთავაზობს, რომელიც კულმინაციას აღწევს დენის ჰოპერით, როგორც შურისმაძიებელი შერიფი, რომელიც მრავალი ხერხის ქნევით ქადაგებას წარმოთქვამს. და იმ შემთხვევაში, თუ ვინმეს ხუმრობა არ ესმოდა, ფილმის პოსტერი პატივს მიაგებს „საუზმის კლუბს“ (The Breakfast Club), სადაც „ტყავის სახე“ (Leatherface) და მზარეული ემილიო ესტევესისა და ჯად ნელსონის ადგილს იკავებენ. თუმცა, „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტა 2“ არ არის ერთადერთი ფილმი, რომელსაც თავისი სისხლიანი გროტესკის მიღმა ჭკუა უდევს. პირველი ფილმი ვიეტნამში ამერიკის მონაწილეობის ბნელ სარკედ გვევლინება, სადაც ქვეყანა არსებითად საკუთარ ახალგაზრდებს იმავე გზით ფქვავდა, რა გზითაც სოიერები მოზარდებს მწვადებად აქცევდნენ. მოგვიანებით ნაწილებში ულტრა ძალადობაში ალეგორიები გაგრძელდა, მაგალითად, სკოლის სროლების თემები, რომელიც 2022 წლის „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტაში“ გადიოდა. პაუელის მონაწილეობაც კი გარკვეულ აზრს ატარებს. საქმე მხოლოდ ის არ არის, რომ სიმპათიური ვარსკვლავი ტეხასელია, არამედ ისიც, რომ ის მშობლიური შტატის სხვა ვარსკვლავების კვალს მიჰყვება, რადგან მეთიუ მაკკონაჰიმ და რენე ზელვეგერმა ორივემ მიიღეს მონაწილეობა „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტა ბენზოხერხით: შემდეგი თაობა“ (Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation, 1995) ფილმში. თავის მხრივ, A24 არასოდეს გაურბოდა შემზარავ სურათებსა და სიუჟეტებს. „მემკვიდრეობა“ (Hereditary), „ზაფხულის მზედგომა“ (Midsommar), „მელაპარაკე“ (Talk to Me) და „დააბრუნე უკან“ (Bring Her Back) ფილმებში თავის ტრავმა ისეთივე ცუდია, როგორც ნებისმიერი რამ „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტის“ ფილმებში, და ეს მხოლოდ ორი რეჟისორის ნამუშევარია. ყველაზე მნიშვნელოვანია, რომ როგორც „ტეხასის ხოცვა-ჟლეტამ ბენზოხერხით“, ისე A24-მა საშინელებათა ჟანრის სახე უკეთესობისკენ შეცვალეს. ერთად მათ შესაძლოა, შეძლონ რაღაც განსაკუთრებულის შექმნა; რაღაც ამაზრზენი, უცნაური და იმაზე ჭკვიანური, ვიდრე წარმოიდგენთ, მაგრამ ასევე განსაკუთრებული.