„ჩვენთვის მართლაც მნიშვნელოვანი იყო ნიგერიის კონტექსტუალიზაცია ბავშვების გადმოსახედიდან, რადგან ის სრულიად არასრულყოფილია, მაგრამ ეს ყველაფერია, რაც გვაქვს,“ - უთხრა TheWrap-ს რეჟისორმა და თანაავტორმა აკინოლა დევის უმცროსმა. აკინოლა დევის უმცროსი, ისევე როგორც ბევრი, გრძნობს, რომ მამის ჩრდილში გაიზარდა. მამა გარდაიცვალა, როდესაც აკინოლა და მისი უფროსი ძმა უეილი ძალიან პატარები იყვნენ, თითქმის იმდენად პატარები, რომ არც ახსოვდათ. ნიგერიის ქალაქ ლაგოსში გაზრდილ აკინოლას და უეილს მამასთან დაკავშირებით მხოლოდ ერთი მოგონება ჰქონდათ – სამივე ერთად თამაშობდნენ საწოლზე. „არ გვახსოვს, ეს რეალური იყო თუ გამოგონილი, ან ჩვენმა ორმა უფროსმა და-ძმამ მოგვიყვა თუ არა“, - უთხრა აკინოლამ TheWrap-ს. „მნიშვნელოვანი იყო მხოლოდ ის, რომ გვეგონა, ეს გამოცდილება გვქონდა.“ აკინოლა და უეილი ამ მოგონებას თავიანთი ახალი ფილმის, „მამის ჩრდილის“ (My Father’s Shadow), საწყის მომენტებში გვიზიარებენ. ფილმის რეჟისორია აკინოლა, რომლის საფუძვლად დაედო უეილის მიერ წლების წინ დაწერილი მოკლემეტრაჟიანი ფილმის სცენარი. „მან მომწერა მოულოდნელად. მგონი, „ოპრას“ გადაცემას უყურებდა, და მგონი, „ოპრაში“ იყო შეკითხვა: „მისწერდით წერილს გარდაცვლილის ოჯახის წევრს?“ მგონი, რვაჯერ სცადა და სულ ტიროდა,“ - თქვა აკინოლამ. „ბოლოს დაწერა სცენარი და გამომიგზავნა, რამაც ჩემში დიდი ემოციური რეაქცია გამოიწვია.“ როდესაც და-ძმის მოკლემეტრაჟიანმა ფილმმა „ხვლიკი“ (Lizard) სანდენსის 2021 წლის კინოფესტივალზე მოკლემეტრაჟიანი ფილმების დიდი ჟიურის პრიზი მოიგო, აკინოლამ იცოდა, რომ შესაძლებლობა მიეცემოდა სრულმეტრაჟიანი ფილმის სარეჟისორო დებიუტისთვის. მან ჰკითხა უეილს, შეეძლოთ თუ არა „ოპრას“ შთაგონებით შექმნილი მოკლემეტრაჟიანი ფილმის სრულმეტრაჟიან ფილმად ადაპტირება თანაავტორებად („ის წამყვანი სცენარისტია,“ - განმარტა აკინოლამ. „ის უფრო სიტყვებს ქმნის, მე კი უფრო სურათებსა და სამყაროს შენებას ვუძღვნი თავს“). „ვფიქრობ, ჩვენი ცხოვრების უმეტესი ნაწილის განმავლობაში, მამის არცოდნის გამო, ის ყოველთვის კვარცხლბეკზე იყო აყვანილი, და ვფიქრობ, ის გახდა რაღაც ზებუნებრივი პერსონაჟი, რომლის დონესაც ვერასდროს ავუდიოდით – აქედან მომდინარეობს სახელწოდებაც „მამის ჩრდილი“,“ - თქვა აკინოლამ. „რაც უფრო მეტად ჩავერთეთ საქმეში, მივხვდით, რომ მისი ჰუმანიზაცია კვარცხლბეკიდან ჩამოყვანას ნიშნავდა, რადგან მივხვდით, რომ იყო ადამიანი, ნიშნავს იყო ნაკლოვანი.“ დევისმა მოიპოვა „ოქროს კამერა“ – სპეციალური აღნიშვნა (Caméra d’Or – Special Mention) მას შემდეგ, რაც „მამის ჩრდილის“ პრემიერა კანის კინოფესტივალზე შედგა. მოგვიანებით, ფილმი გაერთიანებული სამეფოს ნომინაციად იქცა საუკეთესო საერთაშორისო მხატვრული ფილმის კატეგორიაში ოსკარის დაჯილდოებაზე. Mubi-მ შეიძინა ფილმის ჩრდილოეთ ამერიკის სადისტრიბუციო უფლებები. „მამის ჩრდილი“ მოგვითხრობს ორ ახალგაზრდა ძმაზე (რომლებსაც რეალური და-ძმა, გოდვინ ჩიმერი ეგბო და ჩიბუიკე მარველოს ეგბო ასრულებენ), რომლებიც ნიგერიის სოფლად ცხოვრობენ 1993 წლის არჩევნების დროს. როდესაც მათი მამა, ფოლარინი (სოპე დირისუ) – რომელიც დიდი ხნით ლაგოსში სამუშაოდ იყო წასული – მოულოდნელად ბრუნდება სახლში, თანხმდება, რომ ისინი ქალაქში ერთი დღით წაიყვანოს. „მე ყველაზე უმცროსი ვარ, ამიტომ ყოველთვის დედასთან უფრო ახლოს ვიყავი და სახლიდან ბოლოს წავედი, ასე რომ, ეს იყო მუდმივი თავგადასავლები დეიდებთან, ბიძებთან, განსაკუთრებით დედასთან ერთად, რომელიც ლაგოსში დადიოდა, ბაზარში მიდიოდა, ჩანთები ეჭირა,“ - თქვა აკინოლამ. „უბრალოდ მახსოვს ჩანთების ტარება. იმდენი ჩანთა. მართლაც შემაშფოთებელია, რამდენი ჩანთის ტარება მიწევდა.“ „ახლა ამაზე ვხუმრობ, მაგრამ ეს ისეთი რაღაცებია, რასაც სიყვარულით ვიხსენებ, რადგან აღარ ვაკეთებ მათ. ვფიქრობ, რასაც რეალურად ვცდილობდით, იყო უბრალოდ შეგვახსენებინა საკუთარი თავისთვის ჩვენი, როგორც ადამიანების, კონტექსტის ამქვეყნიური ასპექტები და ის, თუ როგორ გავიზარდეთ. ეს სულ უფრო და უფრო ნაკლებად არსებობს, ამიტომ ვფიქრობ, ეს უბრალოდ პატივისცემაა.“ ფილმი, რომელიც ჯერმეინ ედვარდსმა ლამაზად გადაიღო, ხშირად წარსულიდან მოწყვეტილ სურათს ჰგავს. ედვარდსი და აკინოლა კამერას მეხსიერების ინსტრუმენტად იყენებენ, ხშირად ათავსებენ მას პატარა ბავშვის პერსპექტივაში – ვინმესი, ვინც ზედმეტად დაკვირვებულია და ამავდროულად ვერ ახერხებს სრულად გაიგოს ყველაფერი, რასაც ხედავს. „ბავშვები წარმოადგენენ განსაკუთრებულ პერსპექტივას, მათი ხედვა მსოფლიოზე პოლიტიკურად კორექტული არ არის. ისინი ხედავენ იმას, რასაც ხედავენ და კომენტარს აკეთებენ მასზე და ურთიერთობენ მასთან ამგვარად,“ - განმარტა აკინოლამ. „ჩვენთვის მართლაც მნიშვნელოვანი იყო ნიგერიის კონტექსტუალიზაცია ბავშვების გადმოსახედიდან, რადგან ის სრულიად არასრულყოფილია, მაგრამ ეს ყველაფერია, რაც გვაქვს, და ეს ისაა, რაც გვიყვარს, ამიტომ უბრალოდ ვცდილობთ მისი გაგებას.“ სცენარის ერთ ადრეულ ვერსიაში, ეკრანზე უფროსები არასდროს ჩნდებოდნენ – თუმცა, ამან ფილმს ხელი შეუშლიდა დირისუს ძლიერი წამყვანი შესრულების აღმოჩენაში. Gotham Awards-ზე დირისუმ მოიგო საუკეთესო წამყვანი შესრულების ჯილდო, ხოლო აკინოლამ – გარღვევის რეჟისორის ჯილდო. „ვფიქრობ, სოპეს შესრულება მართლაც გადამწყვეტია, რადგან ეს არის პერსპექტივა, რომელიც ბევრს არ გვინახავს, განსაკუთრებით ამ შავკანიანი მამაკაცი მამის, ამ მამა-შვილის ურთიერთობის ხედვით,“ - თქვა აკინოლამ. „მასთან მუშაობა წარმოუდგენელია. მე ყოველთვის ვეუბნები ადამიანებს: „თუ სწორად შეარჩევ მსახიობებს, ეს შენი, როგორც რეჟისორის, სამუშაოს 80%-ია, რადგან მუშაობ მხატვრებთან, რომლებიც მართლაც ჩართულნი არიან ისტორიაში და მათ იდეები მოაქვთ.“ სოპემ ეს ნამდვილად გააკეთა.“ „მისიგან უფრო მეტი ვისწავლე, ვიდრე მან ჩემგან, შეიძლება ითქვას. უბრალოდ ვფიქრობ, ის თაობის ნიჭია.“ აკინოლა და უეილი იმავე ასაკის იყვნენ, რა ასაკისაც „მამის ჩრდილის“ ძმები, როდესაც 1993 წლის ნიგერიის არჩევნები ჩატარდა. რაც გარდამავალ პერიოდად იყო განკუთვნილი...