განგაშის ზარები კვლავ ისმის არგენტინის კინო-ტელე ორგანოს, INCAA-ს, ბედის გამო. არგენტინის ადმინისტრაციის მიერ შემოთავაზებული კანონპროექტი ინსტიტუტზე გავლენის მომხდენელი ძირითადი მუხლების გაუქმებას ითვალისწინებს. ეს მუხლები ამჟამად INCAA-სთვის გამოყოფილ დაფინანსებას უზრუნველყოფს, რომელიც უმეტესწილად კინოგაქირავებიდან მიღებული შემოსავლებიდან მოდის. მიუხედავად იმისა, რომ კანონპროექტი INCAA-ს ფორმალურად არ აუქმებს, ინდუსტრიის წარმომადგენლები აფრთხილებენ, რომ მისი სპეციფიკური დაფინანსების წყაროების გაუქმება ეფექტურად დაასუსტებს ინსტიტუტს, რადგან ის იძულებული გახდება ეროვნული ხაზინიდან ზოგად გამოყოფებზე იყოს დამოკიდებული. ამან შესაძლოა საფრთხე შეუქმნას არგენტინის ისედაც კლებად აუდიოვიზუალურ სექტორს. კინემატოგრაფიული და აუდიოვიზუალური პროდუქციის იბერო-ამერიკულმა ფედერაციამ (FIPCA) წარადგინა პეტიცია, რომელშიც არგენტინის კონგრესის წევრებს მოუწოდებს, თავიდან აიცილონ ის, რასაც ისინი ქვეყანაში „აუდიოვიზუალურ ბლექაუტს“ უწოდებენ. სენატი ახალ კანონპროექტს 11 თებერვალს განიხილავს. პეტიციას ხელი მოაწერა იბერო-ამერიკის მასშტაბით ინდუსტრიის ლიდერების ფართო სპექტრმა. 800-ზე მეტ ხელმომწერს შორის არიან პედრო ალმოდოვარი, ესპანელი პროდიუსერი ხუან გორდონი „მორენა ფილმსიდან“ (Morena Films), არგენტინელი ვარსკვლავი ადრიან სუარი, ჩილელი ანდრეს ვუდი („სულების სახლი“, პრემიერა ბერლინის კინოფესტივალზე) და არგენტინელი რეჟისორი მარკოს კარნევალე („ლომის გული“). „არგენტინის აუდიოვიზუალური პროდუქციის მომავალი კრიტიკულ მომენტს გადის. დაფინანსების ისტორიული წყაროების პოტენციური დაკარგვა ინდუსტრიას გზაჯვარედინზე აყენებს, რაც სიმკაცრეს მოითხოვს: აუდიოვიზუალური პროდუქცია არ არის დეკორატიული საქმიანობა, არამედ ინდუსტრია, რომელიც კონკურენციას უწევს გლობალურ ბაზრებზე და ყველა ქვეყანაში მნიშვნელოვანი პროდუქციით, მოქმედებს სპეციფიკური საჯარო პოლიტიკის ფარგლებში,“ - განუცხადა FIPCA-ს პრეზიდენტმა იგნასიო რეიმ „ვარაიეტის“ (Variety). „ამავე კანონპროექტში არის მუხლი, რომელიც აუქმებს კინოს კანონის სამ მუხლს – კონკრეტულად იმ მუხლებს, რომლებიც INCAA-ს გამოყოფილ თანხებს აწვდის. ანუ, ის აუქმებს კინოთეატრის ბილეთებზე 10%-იან გადასახადს, რომელიც 60 წელია არსებობს, ისევე როგორც შემოსავლის ორ სხვა წყაროს, რომლებიც კანონის 1994 წლის რეფორმის დროს დადგინდა. ეს INCAA-ს ეკონომიკის სამინისტროს წყალობაზე ტოვებს, რათა მან გადაწყვიტოს, რა რაოდენობის თანხას გამოყოფს და როდის,“ - განმარტა გაბრიელა სანდოვალმა, FIPCA-ს ვიცე-პრეზიდენტმა. „ამ ცვლილებამ შესაძლოა მნიშვნელოვნად შეზღუდოს ინსტიტუტის საოპერაციო შესაძლებლობები და საფრთხე შეუქმნას ინდუსტრიის უწყვეტობას, რომელიც ქმნის სამუშაო ადგილებს, ექსპორტს ახორციელებს სერვისებს და ხელს უწყობს მაღალი დამატებული ღირებულების ეკონომიკურ აქტივობას მთელი ქვეყნის მასშტაბით,“ - ნათქვამია FIPCA-ს პეტიციაში. რეიმ ბრაზილიის მაგალითი მოიყვანა: „2019 წლამდე, [ბრაზილიის კინო-ტელე ორგანოს] ANCINE-ს აქტიური მოქმედების პირობებში, სექტორი იზრდებოდა და საერთაშორისო ასპარეზზე გადიოდა. 2019-2022 წლებში, როდესაც სააგენტო დაფინანსების გარეშე დარჩა, წარმოება შემცირდა და ათობით კომპანია დაიხურა. 2023 წლიდან, წახალისების აღდგენით, ინდუსტრია გამოცოცხლდა. შედეგი გაზომვადია: 2025 წელს ბრაზილიამ მოიგო ოსკარი საუკეთესო საერთაშორისო მხატვრული ფილმისთვის „მე ისევ აქ ვარ“ (I’m Still Here), ხოლო წელს ხუთი ნომინაცია მიიღო, მათ შორის საუკეთესო საერთაშორისო მხატვრული ფილმისა და საუკეთესო ფილმისთვის „საიდუმლო აგენტი“ (The Secret Agent).“ „აუდიოვიზუალური სექტორის საჯარო დაფინანსება არ არის არგენტინის გამონაკლისი; ეს არის გლობალური სტანდარტი კინოინდუსტრიებისთვის მთელ მსოფლიოში. ქვეყნები, რომლებიც გლობალურ წარმოებაში ლიდერობენ, აერთიანებენ დამხმარე ფონდებსა და საგადასახადო შეღავათებს ინვესტიციების მოსაზიდად, ნიჭის განვითარებისა და გლობალურ კონტენტის ეკონომიკაში კონკურენციისთვის,“ - განაცხადა FIPCA-ს ვიცე-პრეზიდენტმა დიეგო ფ. რამირესმა „64-A ფილმსიდან“ (64-A Films) („ძაღლი ჭამს ძაღლს“). 2023 წლის დეკემბერში ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ, არგენტინის ამჟამინდელმა ადმინისტრაციამ ფართომასშტაბიანი ეკონომიკური კორექტირების დღის წესრიგი წამოაყენა, რითაც შეასრულა საარჩევნო დაპირებები საჯარო ხარჯების მნიშვნელოვანი შემცირების შესახებ. მისი 2024 წლის იანვარში შეთავაზებული ყოვლისმომცველი კანონპროექტი, რომელიც INCAA-ს გაუქმებას ითვალისწინებდა, ვერ დამტკიცდა მასიური პროტესტისა და მსოფლიოს ყველაზე ცნობილი კინორეჟისორების მიერ ხელმოწერილი პეტიციის გავლენის შემდეგ. ამ ახალ პეტიციას იგივე შედეგის მიღწევის იმედი აქვს.