ბარტ ლეიტონის ფილმი „დანაშაული 101“ ბევრად მეტია, ვიდრე ჩვეულებრივი ძარცვის თრილერი. კრის ჰემსვორტი დევისის როლს ასრულებს, საიუველირო ქურდის, რომელიც სპეციალიზებულია ზედმიწევნით მიზანმიმართულ ძარცვებში. ის ძარცვებს ლოს-ანჯელესის 101 მაგისტრალის გასწვრივ სჩადის და არავის აზიანებს. მარკ რუფალო განასახიერებს ჭკვიან LAPD დეტექტივ ლუ ლუბესნიკს, რომელიც ამ სქემას უთვალთვალებს. ჰოლი ბერი კი შერონის როლშია – სადაზღვევო ბროკერის, რომელსაც ჯერ კიდევ სურს პარტნიორი გახდეს, მაგრამ ეს „ძველი ბიჭების კლუბია“ და ხვდება, რომ ეს მალე არ მოხდება. მალე ის დევისთანაც და ლუსთანაც აღმოჩნდება ჩათრეული. დონ უინსლოუს ნოველის „დანაშაული 101“ ადაპტირებისას, ლეიტონმა იცოდა, რომ სურდა ფილმი უბრალო ძარცვის ჟანრის „პოპკორნის“ ფილმზე მეტი ყოფილიყო. Variety-თან საუბარში მან თქვა: „არსებობს ჩარჩო, რომლის მეშვეობითაც შემიძლია დავიწყო კლასის, სიმდიდრის უთანასწორობისა და სტატუსის შფოთვის საკითხების შესწავლა, ეს ის საკითხებია, რომლებიც, მოგეხსენებათ, არა მხოლოდ ლოს-ანჯელესს უკავშირდება, თუმცა ლოს-ანჯელესი არის განსაკუთრებული ადგილი, რომელიც საკმაოდ დიდ ზეწოლას ქმნის სტატუსისა და სიმდიდრის ქონის თვალსაზრისით.“ ლეიტონმა გადაღებები ლოს-ანჯელესში აწარმოა, მაგრამ სურდა ეპოვა ქალაქის ისეთი ნაწილები, რომლებიც აქამდე ფილმებში არ გამოჩენილა. „მინდოდა სოციალური ფენების მთელი სპექტრი დამენახვებინა. არსებობს ტოპოგრაფიული დაყოფა. უმდიდრესი ადამიანები მაღლა, ბორცვებზე ან სანაპიროზე ცხოვრობენ, ხოლო არაფრის მქონე ადამიანები ქვევით, ან თუნდაც მაგისტრალის ქვეშ... ასე რომ, ყოველივე ამის გადმოცემა მნიშვნელოვანი იყო.“ ლეიტონი აჩვენებს, თუ როგორ იწყებს ბრილიანტი თავის მოგზაურობას ლოს-ანჯელესის ცენტრში, ემიგრანტების მიერ მართულ საიუველირო მაღაზიებში. „სანამ ის კალაბასასში მდებარე უმაღლესი კლასის იუველირთან მიაღწევს, ამ ბრილიანტის ღირებულება ოთხჯერ ან ათობით ჯერ გაიზრდება“, – ამბობს ის. ბერი დასძენს: „ბარტმა შექმნა ფილმი, რომელიც მართლაც სიყვარულის წერილია ქალაქისთვის. მან აჩვენა მისი მთელი სილამაზე და, სამწუხაროდ, მისი მთელი ბნელი მხარე, და ის განადგურებაც კი, რაც ქალაქს უნახავს. თქვენ ხედავთ ყველა მიგრანტ მუშაკს, ხედავთ, ვინ ააშენა ეს ქალაქი და რატომ იქცა ის ასეთ დიდებულ ქალაქად. და იცით, ამან მართლაც კარგად მაგრძნობინა თავი და ამ ადგილით მეამაყება, სადაც ამდენი ხანია ვცხოვრობ.“ ჰემსვორტი ამბობს, რომ ბრწყინვალებისა და სიღარიბის, უსახლკარობის პოლარობის ჩვენება „ფილმს ავთენტურობას ანიჭებს“. ქალაქი თავად ხდება პერსონაჟი, რომელიც ამ პერსონაჟებშია ჩაბუდებული, თავისი სირთულეებითა და ემოციური სიღრმით. ის დასძენს: „აღარ ვხედავთ, რომ ასე იღებდნენ ფილმებს. აღარ ვხედავთ ამდენს ფილმებში.“ რუფალო იხსენებს, როდესაც კარიერა დაიწყო: „ვცხოვრობდი ლოს-ანჯელესის ყველაზე რთულ უბნებში, შემდეგ კი კარგ უბნებში მომიწია ცხოვრება“. ფილმის გადაღებები ექო პარკიდან ვენეციასა და სანტა მონიკამდე მიმდინარეობდა. ის ამბობს: „ყველა ამ ადგილს თავისი განწყობა და იერსახე აქვს. ყველას თავისი სტილი აქვს. „კოლატერალმა“ გააკეთა ეს, შესაძლოა „ცხოვრება და სიკვდილი ლოს-ანჯელესში“-მაც. მაგრამ ბევრი ფილმი არ აკეთებს ამას ისე კარგად, როგორც ეს.“ ფილმი გადაღებული იქნა მელროუზ პლეისში, კალაბასასსა და Regency Beverly Wilshire-შიც, მაგრამ აქ წარმოების დიზაინერი სკოტ დუგანი განმარტავს, თუ როგორ მოხვდა ფილმში ზოგიერთი სხვა მნიშვნელოვანი ლოკაცია: „ლიას ტაკოს“ სადგომი – ექო პარკის გამზირი და სანზეტის ბულვარი დუგანი განმარტავს, რომ ისინი ათვალიერებდნენ სანზეტის ბულვარის მონაკვეთს ალვარადოს ქუჩიდან დოჯერსის სტადიონამდე, სადაც უამრავი ტაკოს სადგომია, მაგრამ საბოლოოდ ტაკო „ლიასგან“ იყიდეს. „როგორ ირჩევ ტაკოს სადგომს ლოს-ანჯელესში? მე ვფიქრობ, ირჩევ ტაკოს სადგომს, სადაც ხშირად დადიხარ.“ რიკარდო მენდოზას „სხვა ბედის ქანდაკება“ – ექო პარკში ნებისმიერს, ვინც ექო პარკსა და დოჯერსის სტადიონზე ყოფილა, ალბათ უნახავს რიკარდო მენდოზას ფერადი ფრესკა ექო პარკის გამზირისა და სანზეტის კუთხეში მდებარე შენობაზე. „ჩვენ დავუკავშირდით რიკარდოს და გადავიხადეთ ლიცენზირების საფასური, რათა მისი ნამუშევარი ფილმში გვეჩვენებინა. რა შეიძლება იყოს ამაზე უკეთესი? ცნობილი ლოს-ანჯელესის ფრესკა ქალაქის ერთ-ერთ საუკეთესო კვეთაზე“, – ამბობს დუგანი. მეექვსე ქუჩის ხიდი დუგანი ამბობს, რომ ხიდი 2022 წელს გაიხსნა და მაშინვე დაიწყო მასზე ქუჩის რბოლები. მის ქვეშ საჯარო პარკი შენდებოდა. „ამ ზაფხულის შემდეგ არ დავბრუნებულვარ. შეიძლება უკვე კეთდება, მაგრამ იქ ფეხბურთის მოედნებს აკეთებენ. პირველად რომ მივედით დასაზვერად, იქ ბაიკერების კლუბი იყო.“ როდესაც ლეიტონი და დუგანი მანქანით მოგზაურობდნენ, ისინი ეძებდნენ ადგილს, რომელიც „ხატოვნად ლოს-ანჯელესური იქნებოდა, მაგრამ არა ისეთი, სადაც ყველას უმგზავრია“. „ეს ისეთი ლამაზი და მომაჯადოებელია ლოს-ანჯელესში, და ხედავ ქალაქს უკანა პლანზე, იმის მიხედვით, თუ რა კუთხიდან უყურებ. ასე რომ, ჩვენ შევძელით გადაღება მდინარის გაყოლებით და ლოს-ანჯელესის უკანა პლანზე დანახვა.“ დუგანი მას ლოს-ანჯელესის ერთ-ერთ საუკეთესო ხედად მიიჩნევს. „აღმოსავლეთი მხრიდან, დასავლეთისკენ რომ იყურები. ყოველთვის ქალაქის პროფილად მივიჩნევ... როცა მას უყურებ, რადგან მთელი დაუნთაუნი და ფიგეროა გადაჭიმულია.“