ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალის (ბერლინალე) და მისი დირექტორის, ტრიშა ტატლის, გარშემო ატეხილი აჟიოტაჟი საფრთხეს უქმნის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საერთაშორისო დამოუკიდებელი კინოს ფესტივალის რეპუტაციას და შესაძლოა მას ხანგრძლივი ზიანი მიაყენოს. დაპირისპირების მთავარი წერტილი, როგორც ეს ხშირად ხდება თანამედროვე კულტურულ ინსტიტუტებში, ისრაელ-ღაზას კონფლიქტია. დებატები, სულ უფრო და უფრო ხშირად, ურთიერთგამომრიცხავ მედია ბუშტებში მიმდინარეობს, სადაც თითოეულ მხარეს საკუთარი ფაქტები, აღშფოთება და გაცვლის მცირე სურვილი აქვს. ამ მოვლენების ცენტრში დგას ბერლინალე, ინდუსტრიის ერთ-ერთი საკვანძო პლატფორმა – კანის, ვენეციის და ტორონტოს გვერდით – და ტატლი, რომელმაც 2024 წელს დაიკავა თანამდებობა ლონდონის კინოფესტივალის წარმატებული მართვის შემდეგ და რომელიც ცდილობდა დაეცვა ბერლინი, როგორც თავისუფალი გამოხატვისა და პლურალისტური დებატების სივრცე. ამან მას ვერ დაიცვა. ხუთშაბათს ტატლი დაიბარეს ბერლინალეს სამეთვალყურეო საბჭოს სპეციალურ სხდომაზე, რომელიც გერმანიის კულტურის მინისტრმა ვოლფრამ ვაიმერმა მოიწვია. მედიის წარმომადგენელთა უმეტესობა ელოდა, რომ ტატლს გაათავისუფლებდნენ შაბათის დახურვის გალაზე პალესტინის მხარდამჭერი გამოსვლების გამო, რომელთაგან ერთ-ერთში გერმანია „გენოციდის პარტნიორად“ იყო მოხსენიებული. გერმანული კონსერვატიული ტაბლოიდი Bild, დაუზუსტებელ შიდა წყაროებზე დაყრდნობით, ამტკიცებდა, რომ ვაიმერის სამიზნე ტატლი იყო სირიელ-პალესტინელი რეჟისორის, აბდულა ალ-ხატიბის, განცხადების გამო, რომელმაც თავისი დრამისთვის „ქრონიკები ალყიდან“ საუკეთესო სადებიუტო ფილმის ჯილდო მოიპოვა. გაზეთმა ასევე მიუთითა კვირის დასაწყისში გადაღებულ ფოტოზე, სადაც ტატლი ალ-ხატიბის გუნდთან ერთად იყო გამოსახული, რომელთაგან რამდენიმეს ქაფია ეცვა, ერთს კი პალესტინის დროშა ეჭირა. ფესტივალის სტანდარტული ფოტო-სესია ახლა მტკიცებულებად იქცა. შეხვედრა გადაწყვეტილების გარეშე დასრულდა. გერმანიის კულტურის სამინისტრომ – ბერლინალეს მთავარმა სახელმწიფო დამფინანსებელმა – მოკლე განცხადებაში მხოლოდ ის აღნიშნა, რომ „ბერლინალეს მიმართულებასთან დაკავშირებული დისკუსიები“ გაგრძელდებოდა. ტატლის მომავალი კვლავ გაურკვეველია. ის შესაძლოა მაინც მოხსნან. მას შეუძლია გადადგეს, რის შემდეგაც სამინისტროს მოუწევს შედეგების მართვა. ან ის შეიძლება დარჩეს, მხარდაჭერილი ბერლინალეს თანამშრომლებისა და მსოფლიოს ასობით კინემატოგრაფისტის ღია წერილებით. თუ ის წავა, ძნელი იქნება ვინმეს პოვნა, ვინც მის ადგილს დაიკავებს. „ვის მოუნდება ფესტივალის ხელმძღვანელობა, როცა იცის შეზღუდვების შესახებ და იმ მეთვალყურე თვალებზე, რომელიც ნებისმიერ შეცდომას მყისიერ სიკვდილით დასჯად აღიქვამს?“, – განაცხადა გერმანელმა რეჟისორმა ტომ ტიკვერმა 25 თებერვლის სატელევიზიო ინტერვიუში. „ეს არ არის თავისუფალი ხელოვნებისა და თავისუფალი ქვეყნის იდეა.“ თუკი მის ყველაზე ხმამაღალ კრიტიკოსებს დავუჯერებთ, ბერლინალე ერთდროულად არის ანტისემიტური, ანტი-ისრაელური პროპაგანდის პლატფორმა და ისრაელის მხარდამჭერი გერმანული სახელმწიფოს ინსტრუმენტი, რომელიც ახშობს პალესტინის მხარდამჭერ ხმებს. ორივე ნარატივი აბსურდულია და მცირედით არის დაკავშირებული იმასთან, რაც რეალურად მოხდა წლევანდელ ფესტივალზე. ანტისემიტიზმის ბრალდებები ძირითადად ალ-ხატიბის გამოსვლასა და ახლა უკვე ცნობილ ფოტოზეა დამოკიდებული. თუმცა, დაჯილდოებამდე პროგრესულ სოციალურ მედიაში სრულიად განსხვავებული ბრალდება დომინირებდა: რომ ბერლინალე აჩუმებდა ისრაელის კრიტიკოს ხელოვანებს. პრესკონფერენციებიდან მოკლე ამონარიდებმა – მათ შორის ჟიურის პრეზიდენტის, ვიმ ვენდერსის, განცხადებამ: „ჩვენ პოლიტიკისგან შორს უნდა ვიყოთ“ – ონლაინ აღშფოთება გამოიწვია. 17 თებერვლის ღია წერილმა, რომელსაც ბერლინალეს 81 ყოფილმა მონაწილემ მოაწერა ხელი, მათ შორის ტილდა სუინტონმა, ხავიერ ბარდემმა, მარკ რუფალომ და ბრაიან კოქსმა, ფესტივალი დაადანაშაულა „ხელოვანების ცენზურაში, რომლებიც ეწინააღმდეგებიან ისრაელის მიმდინარე გენოციდს ღაზას პალესტინელების წინააღმდეგ და გერმანიის სახელმწიფოს საკვანძო როლს ამის ხელშეწყობაში.“ როგორ ხდებოდა ხელოვანების ცენზურა, არასოდეს ყოფილა ნათლად ჩამოყალიბებული. პრაქტიკაში, ფესტივალის სცენა არაფრით იყო ჩუმი. ვენდერსის განცხადებიდან ორ დღეში, პოლიტიკისგან თავის არიდების შესახებ, ფინელმა რეჟისორმა ჰანა ბერგჰოლმმა თავისი ფილმის „ღამისშობის“ პრესკონფერენციაზე პალესტინის მხარდასაჭერად საზამთროს სამკერდე ნიშანი ატარა და ღაზაში „გენოციდი“ ახსენა. დაჯილდოების ცერემონიაზე მრავალმა გამარჯვებულმა – მათ შორის მარი-როუზ ოსტამ, რომლის „ერთ დღეს ბავშვმა“ მოიგო ოქროს დათვი საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმისთვის, სცენარისტმა ჟენევიევ დიულუდ-დე სელმა (ნინა როზა) და „ვერცხლის დათვის“ გრან-პრის მფლობელმა ემინ ალპერმა (ხსნა) – ახსენეს ღაზა და მოუწოდეს „პალესტინის გათავისუფლებისკენ.“ ყველა, ვინც ბერლინალეს ანტი-ისრაელურ მიკერძოებაში ადანაშაულებდა, მოხერხებულად უგულებელყოფდა 17 თებერვალს ბერლინში „FutureNarrative Fund“-ის გაშვებას, ახალ გერმანულ-ისრაელურ კოპროდუქციის ინიციატივას, რომელსაც ესწრებოდნენ მსხვილი სახელმწიფო დამფინანსებლები, მაუწყებლები და სტუდიები. ასევე, 20 თებერვალს ფესტივალზე ისრაელელი რეჟისორის ტომ შოვალის დოკუმენტური ფილმის „წერილი დავითს – სრული ვერსია“ ჩვენებას, რომელიც მსახიობ დავით კუნიოს ეძღვნებოდა, რომელიც 7 ოქტომბერს ჰამასმა მძევლად აიყვანა და გასული წლის ნოემბერში გაათავისუფლა. ფილმის ადრინდელი ვერსიის პრემიერა ბერლინალეზე გასულ წელს, ტატლის ხელმძღვანელობით, შედგა.