„...არც კი ევროპაში“, — ამბობს ადრიან გოიგინგერი თავის ახალ ბერლინალეს ფილმზე, სადაც მთავარ როლს ვალერი პახნერი ასრულებს. ფილმის შექმნაში წვლილი შეიტანა ავტორმა ბარბარა პახლ-ებერჰარტმა, რომლის ცხოვრებაზეცაა ის დაფუძნებული, ასევე კლოუნ-კონსულტანტმა. შეიძლება ძნელი დასაჯერებელი იყოს, მაგრამ „ოთხი მინუს სამი“ (Vier Minus Drei), ავსტრიელი კინორეჟისორის ადრიან გოიგინგერის (The Best of All Worlds, The Fox) ახალი სრულმეტრაჟიანი ფილმი, კლოუნის ცრემლებითა და ღიმილით სავსე ნამდვილ ამბავზეა დაფუძნებული. ფილმში მთავარ როლს ვალერი პახნერი (The Stories, Egon Schiele: Death and the Maiden, A Hidden Life) ასრულებს. სცენარი სენად ჰალილბაშიჩმა ბარბარა პახლ-ებერჰარტის ამავე სახელწოდების ბესტსელერი წიგნის მიხედვით ადაპტირდა, სადაც ის აღწერს, თუ როგორ გადალახა მეუღლისა და ორი შვილის ტრაგიკული ავტოკატასტროფის შედეგად გარდაცვალება. „ოთხი მინუს სამი“-ის მსოფლიო პრემიერა ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალის „პანორამა“ პროგრამაში შედგება. დროში გადახტომებით მოთხრობილი ისტორია ბარბარას ცხოვრებას მიჰყვება. ის და მისი პარტნიორი ჰელი (რობერტ შტადლობერი) პროფესიონალი კლოუნები არიან, რომლებიც ორ შვილთან ერთად ალტერნატიულ ცხოვრებას ეწევიან, სანამ ავტოკატასტროფა ყველაფერს შეცვლის. ბარბარას იუმორი, იმედი და ჰუმანურობის რწმენა გამოცდას განიცდის. მსახიობთა შემადგენლობაში ასევე შედიან სტეფანი რეინსპერგერი, ჰანო კოფლერი და რონალდ ცერფელდი. ფილმის რეჟისორი გოიგინგერია, პროდიუსერები კი პიტერ ვილდლინგი, გერიტ კლაინი, მარტინ ფფაილი და დევიდ შტოლლინგერი. მსოფლიო გაყიდვებს Beta Cinema მართავს. ფილმი ავსტრიაში 2010 Entertainment-მა და გერმანიაში Giganten Film-მა შექმნეს. „ოთხი მინუს სამი“ გერმანიაში Alamode Film-ის, ხოლო ავსტრიაში Polyfilm-ის მიერ გავრცელდება. გოიგინგერმა „ოთხი მინუს სამი“-ის სინოფსისი პირველად მაშინ წაიკითხა, როცა მისი მეორე შვილი ახლად დაბადებული იყო და ფიქრობდა, რომ ფილმი „მისთვის ზედმეტად ინტენსიური“ იქნებოდა. მაგრამ სცენარის პირველი ვერსიის წაკითხვის შემდეგ, „მივხვდი, რომ ეს რეალურად ფილმი იყო იმედზე და იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ასეთი ტრაგედიების გადალახვა.“ THR ესაუბრა გოიგინგერს იმაზე, თუ როგორ გადმოიტანა ეკრანზე ისტორია, რომელიც მაყურებელს ატირებს, მაგრამ ასევე იმედს ჩაუნერგავს, და რა ისწავლა მან კლოუნადის ხელოვნების შესახებ. **რამდენად იყო ჩართული ბარბარა პახლ-ებერჰარტი ფილმსა და მის წარმოებაში?** ის მონაწილეობდა განვითარების მთელ პროცესში, კითხულობდა სცენარს და შემდეგ შენიშვნებს აკეთებდა. ის ძალიან ჭკვიანია და ესმოდა, რომ ჩვენ უნდა შეგვექმნა ჩვენი მხატვრული ნამუშევარი, ამიტომ შევცვალეთ ზოგი რამ რეალური ცხოვრებიდან და წიგნიდანაც. მაგრამ ის სრულად თანახმა იყო ამაზე. მისთვის მნიშვნელოვანი იყო, ვინ განასახიერებდა მას. ჩვენდა საბედნიეროდ, ის ვალერი პახნერსაც ძალიან ადრე შეეკრა გული. მან გადასაღებ მოედანზე გადაღების პირველსავე დღეს მოინახულა. ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო, რომ ის კმაყოფილი ყოფილიყო, რადგან ეს მისი ამბავია. მასთან რეალურ ცხოვრებაში შეხვედრა დიდი მოტივაცია იყო ჩემთვის ამ ფილმის გადასაღებად. რაც თავიდანვე შემეხო, არის ის, რომ ამ ტრაგიკულ ისტორიას რეალური ბედნიერი დასასრული აქვს. **რა იყო მთავარი ტონისა და ემოციური მოგზაურობის სწორად გადმოსაცემად?** ბევრი ვიფიქრეთ იმაზე, თუ როდის უნდა მომხდარიყო ავარია ფილმში. ერთ ვერსიაში ის შუა ნაწილში იყო, შემდეგ ერთ ვერსიაში — ფილმის საკმაოდ გვიან ეტაპზე. მაგრამ მონტაჟის დროს, საბოლოოდ დავინახეთ, სად იყო ამ სცენისთვის სწორი ადგილი. ასე რომ, ეს ფილმი, შეიძლება ითქვას, სამჯერ შეიქმნა: წერა, გადაღება და მონტაჟი. **იყო თუ არა რომელიმე ფილმი, რომელმაც თქვენზე გავლენა მოახდინა „ოთხი მინუს სამი“-ზე მუშაობისას?** ჩვენთვის ერთ-ერთი ძალიან გავლენიანი ფილმი იყო The Broken Circle Breakdown [ფელიქს ვან გრუნინგენის]. მას ძალიან მსგავსი სტრუქტურა აქვს, ასევე იმითაც, თუ როგორ არის აგებული სხვადასხვა დროის ხაზზე. **მომიყევით კლოუნადის ასახვის შესახებ, რომელიც ზოგისთვის მოულოდნელი ელემენტი შეიძლება იყოს…** ამ ფილმის გადაღებამდე, კლოუნადა დიდად არ მაინტერესებდა. მე მხოლოდ მკვლელი კლოუნები ან უსახური ცირკის კლოუნები მედგა თვალწინ. მაგრამ შემდეგ ბევრი წავიკითხე და გამოვიკვლიე, და გავიგე მთელი ფილოსოფია, რომელიც მის უკან დგას. ჩვენ ნამდვილად გვინდოდა ამის ფილმში გადმოტანა, რათა მას სასაცილო ელემენტები ჰქონოდა, მაგრამ ასევე იმიტომაც, რომ კლოუნადის ხელოვნება ეხმარება ბარბარას ამ ტრაგედიასთან ბრძოლის გზაზე. **გყავდათ თუ არა კლოუნები ან ექსპერტები კონსულტანტებად?** დიახ, გვყავდა. ასევე წავედი „წითელი ცხვირები“ (კლოუნ-ექიმები) გუნდთან ერთად საავადმყოფოში, რაც ასევე ბარბარას ცხოვრებისა და ფილმის ნაწილია. ეს იყო ძალიან, ძალიან ამაღელვებელი – ნამდვილ საავადმყოფოში კლოუნებთან ერთად წასვლა. მე ფონზე ვიყავი და ვხედავდი, როგორ მუშაობდნენ ისინი ბავშვებთან. მათ დიდი შთაგონება მომცეს. ჩვენ ასევე გვყავდა ფრანგი კლოუნი კონსულტანტად, ჟან-პოლ ლედუნი, რომელიც იცნობდა რეალურ ჰელის მის გარდაცვალებამდე. ეს ძალიან მძიმე, მაგრამ ასევე ძალიან ლამაზი იყო, რომ მას შეეძლო რობერტ შტადლობერისთვის, რომელიც ჰელის როლს ასრულებს, ესწავლებინა, როგორი იყო მისი კლოუნი. მან ასევე დაგვეხმარა ამ კლოუნური სცენების დადგმასა და შექმნაში. **რამდენად ემოციური და რთული იყო გადაღებები მთელი სამსახიობო ჯგუფისა და გადამღები გუნდისთვის?** ეს იყო წარმოუდგენლად მომთხოვნი, ემოციური გადაღებები ყველასთვის, როგორც კამერის წინ, ისე მის უკან. იშვიათად მინახავს ვინმე...