„ვფიქრობ, ჩვენ ვცხოვრობთ უცნაურად ალგორითმულ და დაყოფილ სამყაროში. და ამიტომ, როგორც ხელოვანებს, მე ყოველთვის მაინტერესებს ისეთი რამის კეთება, რაც აპოლიტიკურია“, - განაცხადა ნილ პატრიკ ჰარისმა. მიშელ იოუ და ნილ პატრიკ ჰარისი პარასკევს, 2026 წლის ბერლინის კინოფესტივალზე, პოლიტიკური განცხადებების გაკეთებას მოერიდნენ, ნაცვლად ამისა, მათ კონკურსის ჟიურის ხელმძღვანელის, ვიმ ვენდერსის წინა დღეს გაკეთებული კომენტარები გაიზიარეს. იოუს, რომელსაც ხუთშაბათს საღამოს „ანორას“ რეჟისორმა შონ ბეიკერმა ფესტივალის საპატიო „ოქროს დათვი“ გადასცა, პრესკონფერენციაზე ჰკითხეს, ჰქონდა თუ არა რაიმე კომენტარი, როგორც საერთაშორისო შემსრულებელს, ამერიკის ამჟამინდელ პოლიტიკურ მდგომარეობაზე. იოუმ, რომელიც მალაიზიაში დაიბადა და ძირითადად შვეიცარიაში ცხოვრობს, ამაზე უარი განაცხადა. „არ მგონია, რომ მე იმ მდგომარეობაში ვარ, რომ ვისაუბრო აშშ-ში არსებულ პოლიტიკურ სიტუაციაზე და ასევე, არ შემიძლია ვივარაუდო, რომ მესმის, როგორ არის საქმე. ამიტომ, უმჯობესია არ ვისაუბრო იმაზე, რაზეც არაფერი ვიცი“, - განაცხადა ოსკაროსანმა. იოუმ, რომელიც ბეიკერთან ერთად მუშაობდა მოკლემეტრაჟიან ფილმზე „სანდივარა“, რომლის პრემიერაც პარასკევს გაიმართება ფესტივალზე, დასძინა, რომ ის ამჯობინებს ყურადღება გაამახვილოს „იმაზე, რაც ჩვენთვის მნიშვნელოვანია – კინოზე“. პოლიტიკის თემა კვლავ გაჩნდა რეჟისორ ჯორჯ ჟაკის ფილმის „მზიანი მოცეკვავე“ პრესკონფერენციაზე, რომელშიც ჰარისი, ბელა რემსი, ჯეიმს ნორტონი, ჯესიკა განინგი და ერლ ქეივი მონაწილეობენ. ფილმის სიუჟეტი ახალგაზრდების ჯგუფის გარშემო ვითარდება, რომლებიც მეგობრობას კიბოს გადარჩენილთა საზაფხულო ბანაკში პოულობენ. ფილმის პრესკონფერენციის დროს, მის ვარსკვლავებსა და რეჟისორს ჰკითხეს, მიიჩნევენ თუ არა „ხელოვნებას პოლიტიკურად, და თუ ასეა, როგორ შეუძლია ფილმებს ამ დღეებში დაეხმაროს ფაშიზმის აღზევებასთან ბრძოლაში ევროპასა და ამერიკაში?“ „ვფიქრობ, ზოგჯერ ყველაზე მეამბოხე რამ, რისი გაკეთებაც შეგიძლია, ოპტიმიზმია“, - უპასუხა ჟაკმა. „ჩვენ გვინდოდა ფილმის გადაღება სიხარულზე. ვფიქრობ, იცით, იმდენი რამ ხდება ახლა მსოფლიოში და მე მინდოდა ისეთი რამის გაკეთება, რაც მართლა სხვაგან წაგიყვანდათ“. ჰარისმა, თავის მხრივ, განაცხადა: „ვფიქრობ, ჩვენ ახლა უცნაურად ალგორითმულ და დაყოფილ სამყაროში ვცხოვრობთ. და ამიტომ, როგორც ხელოვანებს, მე ყოველთვის მაინტერესებს აპოლიტიკური საქმეების კეთება, რადგან ჩვენ, როგორც ადამიანებს, გვინდა როგორმე დაკავშირება. სწორედ ამიტომ განვიცდით ყველაფერს ერთად“. მის კომენტარს დამსწრე ჟურნალისტების მწვავე წინააღმდეგობა მოჰყვა, რომელთაგან ერთმა თქვა, რომ ფილმის გუნდისთვის „სამარცხვინო“ იყო იმის თქმა, რომ ფილმი არაპოლიტიკურია. სხვა რეპორტიორმა მოგვიანებით ჰარისს ჰკითხა: „ბედავთ თუ არა თქვენი მთავრობის კრიტიკას და ფიქრობთ თუ არა, რომ აშშ-ში დემოკრატია საფრთხეშია?“ ამ კითხვამ ემის და ტონის მფლობელისგან გაოცებული „ვაუ“ გამოიწვია, რასაც სრული პასუხი მოჰყვა. „ციხესიმაგრის მასხარასავით ვგრძნობ თავს. ასე რომ, მიუხედავად იმისა, რომ მაქვს საკუთარი პოლიტიკური შეხედულებები, რომლებიც მხოლოდ ჩემია, ვფიქრობ, როგორც შემსრულებელი, განსაკუთრებით ამ ტიპის ფილმში, ვცდილობ ვიყო რაც შეიძლება ინკლუზიური რაც შეიძლება მეტი ადამიანისთვის“, - განაცხადა ჰარისმა. „ამიტომ არასოდეს წამიკითხავს ეს სცენარი, როგორც პოლიტიკური განცხადება“. იოუსა და ჰარისის კომენტარები შეესაბამება იმ განცხადებებს, რომლებიც ხუთშაბათს ფესტივალის შესავალ პრესკონფერენციაზე ჟიურის ხელმძღვანელმა ვიმ ვენდერსმა გააკეთა. ვენდერსმა ისრაელ-ღაზას ომის შესახებ შეკითხვებს უპასუხა და დაჟინებით აღნიშნა, რომ კინორეჟისორებმა „პოლიტიკის მიღმა უნდა დარჩნენ“. „თუ ჩვენ შევქმნით ფილმებს, რომლებიც მიზანმიმართულად პოლიტიკურია, ჩვენ შევალთ პოლიტიკის სფეროში. მაგრამ ჩვენ ვართ პოლიტიკის საპირწონე, ჩვენ ვართ პოლიტიკის საპირისპირო. ჩვენ უნდა გავაკეთოთ ხალხის საქმე და არა პოლიტიკოსების საქმე“, - განაცხადა „სრულყოფილი დღეების“ რეჟისორმა. იმავე პრესკონფერენციაზე, როდესაც ჟიურის ჰკითხეს, აქვს თუ არა ფილმებს სამყაროს შეცვლის ძალა, ვენდერსმა უპასუხა: „ფილმებს შეუძლიათ შეცვალონ სამყარო, ოღონდ არა პოლიტიკური გზით“. „არცერთ ფილმს არ შეუცვლია რეალურად არცერთი პოლიტიკოსის იდეა, მაგრამ თქვენ შეგიძლიათ შეცვალოთ ადამიანების წარმოდგენა იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იცხოვრონ“, - განმარტა მან. „კინოს აქვს თანაგრძნობისა და ემპათიის წარმოუდგენელი ძალა. სიახლეები [არ არის], პოლიტიკა [არ არის] ემპათიური. მაგრამ ფილმები არის“. არა მხოლოდ ფესტივალზე დამსწრე ზოგიერთ ჟურნალისტს გაუჩნდა პრეტენზია არაპოლიტიკურ კომენტარებთან დაკავშირებით. სცენარისტმა არუნდატი როიმ, რომელიც თავის 1989 წლის ფილმს „რომელშიც ენი მათ ისეთებს აძლევს“ უნდა წარმოედგინა ბერლინალეს კლასიკის სექციის ფარგლებში, განაცხადა, რომ ის აღარ დაესწრება ფესტივალს წელს. „მათი მოსმენა, რომ ხელოვნება არ უნდა იყოს პოლიტიკური, გამაოგნებელია“, - განაცხადა მან პარასკევის განცხადებაში. „ეს არის კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულის შესახებ საუბრის ჩახშობის გზა, მაშინაც კი, როდესაც ის ჩვენს თვალწინ ვითარდება რეალურ დროში – როდესაც ხელოვანებმა, მწერლებმა და კინორეჟისორებმა ყველაფერი უნდა გააკეთონ მის შესაჩერებლად“. „თუ ჩვენი დროის უდიდეს კინორეჟისორებსა და ხელოვანებს არ შეუძლიათ დადგნენ და ეს თქვან, მათ უნდა იცოდნენ, რომ ისტორია განსჯის მათ“, - განაგრძო როიმ. „მე შოკირებული და აღშფოთებული ვარ“.