მიუხედავად იმისა, რომ ახალ DCU-ში ჯერჯერობით მხოლოდ ერთი ფილმი და ორი სატელევიზიო შოუ გამოვიდა, ფანები უკვე მოუთმენლად ელიან „სამართლიანობის ლიგის“ (Justice League) დებიუტს. გმირების ეს საკულტო გუნდი შეიძლება იყოს ყველაზე დიდი გამოწვევა, რომელსაც DC Studios-ის ხელმძღვანელები, ჯეიმს განი და პიტერ საფრანი, ოდესმე შეხვდებიან. ლიგის მასებისთვის წარსადგენად სწორი ისტორიის პოვნა რთულია. არსებობს „სამართლიანობის ლიგის“ უამრავი კლასიკური ისტორია, რომელთაგან განმა შეიძლება ინსპირაცია მიიღოს, და გუნდისთვის დასაპირისპირებელი კლასიკური მტრების ნაკლებობაც არ არის. მაგრამ იმ ისტორიის პოვნა, რომელიც ყველაზე უკეთ მოერგება იმას, რის გაკეთებასაც განი ცდილობს DCU-ში, უფრო ღრმა გამოწვევას ქმნის. განმა უნდა იპოვოს სიუჟეტი, რომელშიც სერიოზული საფრთხეა, მაგრამ ისეთ ბოროტმოქმედთან ერთად, რომელსაც ზედმეტი ახსნა არ სჭირდება. საბედნიეროდ, DC Comics-მა უკვე შექმნა იდეალური ამბავი, საიდანაც განმა შეიძლება ისარგებლოს: 1996 წლის „Final Night“. მიუხედავად იმისა, რომ ჯეიმს განის სუპერგმირული ფილმები სავსეა შესანიშნავი სამოქმედო სცენებით, რეჟისორი ნამდვილად პერსონაჟების დინამიკაში ბრწყინავს. მისი უნარი, აიღოს პერსონაჟები, რომელთაც ათწლეულების ისტორიები აქვთ, და გახადოს ისინი როგორც ორიგინალთან ერთგული, ისე სრულიად თანამედროვე, უდავოა. ამისათვის განი აცნობიერებს, რომ ისტორია პერსონაჟების ძირითად ჯგუფზე უნდა იყოს ორიენტირებული. „გალაქტიკის მცველების“ (Guardians of the Galaxy) ფილმები თავად მცველებზეა კონცენტრირებული. ბოროტმოქმედები, თუმცა საინტერესონი, შეზღუდული მასშტაბისაა და არ არიან ისე განვითარებულნი, როგორც როკეტი, პიტერ ქვილი ან სხვები. ფილმების გული მცველების წევრებშია, ხოლო ბოროტმოქმედები იქვე არიან, რათა მოქმედება წინ წაწიონ. „სუპერმენში“ განი თავის ბოროტმოქმედს, ლექს ლუთორს, უფრო მეტად აშენებს, ვიდრე „მცველების“ ნებისმიერ ბოროტმოქმედს. ამავდროულად, ის მაინც ინარჩუნებს ფილმის ფოკუსს პერსონაჟების კონკრეტულ ნაკრებზე. სუპერმენი ცენტრშია, მაგრამ მის გარშემო ტრიალებენ ლუთორი, ლოის ლეინი და მისტერ ტერიფიკი. სხვა პერსონაჟებს, როგორებიც არიან ჯიმი ოლსენი და ინჟინერი, აქვთ თავიანთი მომენტები, მაგრამ ისინი არ არიან ისე სრულყოფილად განვითარებულნი, როგორც ეს ოთხეული. ჯეიმს განის „სუპერმენი“ ახალ DCU-ში „სამართლიანობის ბანდას“ (Justice Gang) წარადგენს, მაგრამ როგორ ადარებენ ამ ახალ გუნდს უფრო ცნობილ „სამართლიანობის ლიგას“? ახლა კი განი ლუთორს, „ხვალის კაცის“ (Man of Tomorrow) მეშვეობით, ისტორიის ერთ-ერთ პროტაგონისტად აქცევს, ნებულას ცვლილების მსგავსად პირველი „მცველებიდან“ მეორეში. და სანამ ბრეინიაკი სუპერმენის სიქველის ბოროტმოქმედი იქნება, ნათელია, რომ ლექსისა და სუპერმენის ურთიერთობა იქნება მთავარი ფოკუსი. „Final Night“ არის DC-ის ივენთ-ისტორია, რომელიც მოვლენის ნაცვლად პერსონაჟებზე ფოკუსირებისთვის შეიქმნა, რაც მას განის სასურველ სტილს შეესაბამება. სიუჟეტი უარს ამბობს ჩვეულებრივ მთავარ ბოროტმოქმედზე და სანაცვლოდ მოგვითხრობს გადარჩენასა და გუნდურ მუშაობაზე. „Final Night“-ში, რომელიც კარლ კესელმა და სტიუარტ იმონენმა შექმნეს, „მზის მჭამელი“ (Sun-Eater), ღრუბლისმაგვარი უცხოპლანეტელი, რომელსაც არავის მიმართ არ აქვს ბოროტი ზრახვები, მაგრამ ვარსკვლავები უნდა შეჭამოს გადარჩენისთვის, შთანთქავს მზეს და დედამიწას სიბნელეში ტოვებს. გმირებს მხოლოდ ხუთი დღე აქვთ მზის ხელახლა გასანთებლად, წინააღმდეგ შემთხვევაში პლანეტაზე მთელი სიცოცხლე განადგურდება. სანამ გმირების უმეტესობა წარმოქმნილი ქაოსის გაკონტროლებაზე მუშაობს, პლანეტის ყველაზე ჭკვიანი ადამიანები, მათ შორის ლექს ლუთორი, ერთად მუშაობენ გამოსავლის მოსაძებნად. საბოლოოდ, ყველაფერი უშედეგო აღმოჩნდება, მაგრამ ზუსტად მაშინ, როდესაც გმირები დანებებისთვის მზად არიან, ჰალ ჯორდანი, პარალაქსის სახით ჩნდება და თავის ძალებს იყენებს მზის აღსადგენად, რა დროსაც თავს სწირავს. „Final Night“ არის ისტორია, რომელიც იკვლევს DC-ის გმირებს, როდესაც ისინი წინააღმდეგობრივ, წაუგებელ სცენარში აღმოჩნდებიან. ის არ ამოწმებს მათ კუნთების ან ძალების სიმტკიცეს, არამედ მათ გადარჩენის ნებას და რწმენას, რომ სხვების სიცოცხლის წინ დაყენება მნიშვნელოვანია. ჩვენ ვხედავთ ამ თემას განის ნამუშევრებში ისევ და ისევ. DC-ის „მწვანე ლამპრები“ (Green Lanterns) ცნობილია წარმოუდგენელი მიღწევებით, და ყოველ რამდენიმე წელიწადში DC აფართოებს იმას, რისი გაკეთებაც „ძალის ბეჭდებს“ (Power Rings) შეუძლია. ახლა, კიდევ ერთი მთავარი განახლება მოდის. პირველ „მცველებში“ გრუტი თავს სწირავს გუნდის გადასარჩენად. მეორეში, იონდუ თავის სიცოცხლეს სწირავს პიტერის გადასარჩენად. მესამეში, მთელი გუნდი მზადაა მოკვდეს როკეტის გადასარჩენად. „სუპერმენში“ „ფოლადის კაცი“ (Man of Steel) თავს აბარებს იმ იმედით, რომ ეს კრიპტოს გადაარჩენს, და კეთილი ფალაფელის გამყიდველი, მალი, სიცოცხლეს კარგავს უბრალოდ იმიტომ, რომ სუპერმენს დაეხმარა. „Final Night“ ამ კონცეფციას იდეალურად ერგება. თავად „Final Night“ არ არის „სამართლიანობის ლიგის“ შეკრებაზე, მაგრამ კონცეფცია ადვილად შეიძლება გადაკეთდეს ამგვარი ისტორიის მოსაყოლად. რადგან „Final Night“-ის ფოკუსი გმირობაზე, იმედზე და სხვებთან ერთად შეუძლებელი დილემის გადაწყვეტაზეა, მისი გამოყენება ლიგის პირველად გაერთიანების საჩვენებლად ადვილად უკავშირდება საერთო თემებს. ის ასევე შეიძლება გადაკეთდეს იმ ისტორიის შესატყვისად, რასაც განი DCU-ში ყვება. როგორც „მშვიდობისმყოფელის“ (Peacemaker) მე-2 სეზონიდან ვიცით, რიკ ფლეგ უფროსი ეძებს გზას პლანეტა მეტაადამიანებისგან გაწმენდისთვის. მაგრამ „მზის მჭამელის“ მიერ შექმნილი გამოწვევების წინაშე, ფლეგისთვის რთული იქნება არ დაინახოს, რატომ არის საჭირო მეტაადამიანები სამყაროს უსაფრთხოების შესანარჩუნებლად. „Final Night“-ს ასევე შეუძლია DCU-დან წარმოქმნილი ცალკეული ისტორიების დაკავშირება. მიუხედავად იმისა, რომ „სუპერმენი“, „მშვიდობისმყოფელი“ და „არსებების კომანდოსები“ (Creature Commandos) ყველა მტკიცედ იყო დაფუძნებული დედამიწაზე.