მწერალ/რეჟისორ ტოდ ჰეინსის 1998 წლის გლემ-როკ ოდისეა „ხავერდოვანი ოქროს მაღარო“ რეალურად დევიდ ბოუიზე არ არის, თუმცა, გარკვეულწილად მაინც არის. ჯონათან რის მაიერსი ბრაიან სლეიდის როლს ასრულებს, გამოგონილი ქვიარ პოპ-ხატის, რომელშიც როკ-ისტორიკოსები ადვილად ამოიცნობენ ბოუის, ბრაიან ფერის (Roxy Music), მარკ ბოლანს (T. Rex) და გეი-როკერს ჯობრიათს. ფილმში ბრაიან სლეიდი ერთ მომენტში ველურ, მბზინავ სასცენო პერსონას იღებს და თავს „მაქსველ დემონს“ უწოდებს, რაც აშკარა მინიშნებაა ბოუის „ზიგი სტარდასტის“ პერსონაზე. ამასთან, ხელს უწყობს ის ფაქტიც, რომ ბრაიან სლეიდი უბრალოდ ჰგავს დევიდ ბოუის. პარალელურად, იუან მაკგრეგორი კურტ უაილდის როლს ასრულებს, გამოგონილი როკ-ვარსკვლავის, რომელიც აშკარად იგი პოპის, მიკ ჯაგერისა და ლუ რიდის ელემენტების ნაზავია. „ხავერდოვანი ოქროს მაღარო“ მაკგრეგორის ერთ-ერთი საუკეთესო ფილმია, მაგრამ ის იმდენად ბიოგრაფიული არ არის, რამდენადაც 1970-იანი წლების ბრიტანული გლემ-როკის სცენის გაბედული მუსიკის, ღია ქვიარობის, ველური ესთეტიკისა და სწრაფი „გადაწვის“ ფართო კვლევა (განსაკუთრებით ქვიარობის). ის ეხება ბოუისა და მიკ ჯაგერის სავარაუდო რომანსაც, თუმცა მათი ჭკვიანურად გამოგონილი ავატარების გამოყენებით. თითქმის ყველამ დაინახა, რაზე იყო ჰეინსის ფილმი, როდესაც ის გამოვიდა. მათ შორის იყო თავად ბოუიც. 1999 წელს Big Issue Magazine-თან ინტერვიუში (რომელიც 2020 წელს ონლაინ გამოქვეყნდა), ბოუიმ „ხავერდოვანი ოქროს მაღარო“ გარკვეულწილად გააკრიტიკა. ის თვლიდა, რომ ჰეინსის ფილმი, მიუხედავად იმისა, რომ მხოლოდ 9 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით გადაღებული მცირე პროდუქცია იყო, ცდილობდა რეტრო-გლემ მოდის ახალი ტალღის წამოწყებას, რათა მასზე ფული ეშოვნა. ფილმის ერთადერთი ნაწილები, რომლებიც მას ნამდვილად მოეწონა, ქვიარ სცენები იყო. ბოუის საკუთარი გამოცდილებიდან შეეძლო ეთქვა, რამდენად ღიად ქვიარული იყო 70-იანი წლების გლემ-სცენა. მნიშვნელოვანია გავიხსენოთ, რომ 1990-იან წლებში ჰიტ ფილმებს ჰქონდათ ტენდენცია, მიემართათ მთელი პოპულარული ცნობიერება კონკრეტული მუსიკალური ტენდენციებისკენ. უმცირეს შემთხვევაში, მათ შეეძლოთ გარკვეული ჟანრებისა და/ან კარიერების რეკორდული გაყიდვების გაზრდა. ამის მაგალითებია „სვინგერების“ ირგვლივ გაჩენილი სვინგის ბუმი, „კრიმინალური საკითხავების“ შედეგად გაზრდილი სერფ-როკის როტაცია, ან Queen-ის აღორძინება „უეინის სამყაროს“ შემდეგ. როგორც ჩანს, დევიდ ბოუი გრძნობდა, რომ „ხავერდოვანი ოქროს მაღარო“ მსგავსის გაკეთებას ცდილობდა 1970-იანი წლების ბრიტანული გლემ-როკით. სამწუხაროდ, ფილმი დიდი წარმატებით არ სარგებლობდა (მან მხოლოდ 4.3 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა სალაროებში), ამიტომ გლემ-აფეთქება არასოდეს დადგა. ბოუიმ ამაზე Big Issue Magazine-თან ისაუბრა, ისევე როგორც იმაზე, თუ რა შეიძლებოდა გაეკეთებინა „ხავერდოვან ოქროს მაღაროს“ მეტი ისტორიული სიზუსტისთვის: „ვფიქრობდი, რომ ეს იყო ხელოვნური რეციკლირება იმ რწმენის საფუძველზე, რომ „ხავერდოვანი ოქროს მაღარო“ იქნებოდა წარმატებული ფილმი და შეძლებდა ყველა იმ სპინ-ოფ წიგნისა და ჩანაწერის გაყიდვას. როცა ფილმი ვნახე, მივხვდი, რომ მისი საუკეთესო ნაწილი გეი სცენები იყო. გულწრფელად რომ ვთქვა, ისინი იყო ფილმის ერთადერთი წარმატებული ნაწილი. მას არ ესმოდა, თუ რამდენად გულუბრყვილოები იყვნენ მაშინ ყველა, როცა ამ ყველაფერში ერთვებოდნენ. [...] ასევე, ბევრად მეტი შოპინგი იყო; Liberty-ში ქსოვილების ძებნა. ეს ისტერიული იყო.“ მართალია: „ხავერდოვან ოქროს მაღაროში“ ბევრი მოდის ჩვენება და ველური კოსტიუმია, მაგრამ ქსოვილების საყიდლად სიარულის სცენები არც ისე ბევრია. თუმცა, ბევრი ქვიარ სექსუალობაა ნაჩვენები, ამიტომ, როგორც ჩანს, ერთი დეტალი მაინც 100%-ით სწორად არის გადმოცემული. სხვა მხრივ, ბოუის მოსახიბლად მან ბევრი არაფერი გააკეთა. სხვათა შორის, ბოუი კინოს ფანი იყო. ის ფრიც ლანგის „მეტროპოლისის“ უფლებების შეძენასაც კი ცდილობდა.