ჩვენს კითხვა-პასუხის/სპეციალურ სერიაში „Tell Me Más“ ვთხოვთ ჩვენს საყვარელ ლათინოამერიკელ ცნობილ სახეებს, გაგვიზიარონ ინსაიდერული ინფორმაცია მათი ცხოვრებისა და იმ გზების შესახებ, რომლებითაც ისინი მენტალურ ჯანმრთელობას პრიორიტეტს ანიჭებენ. ამ თვეში, კოლუმბიელ ამომავალ ვარსკვლავ ელზა ი ელმარს ვესაუბრეთ დამწვრობასთან გამკლავებაზე, მისი მენტალური ჯანმრთელობის დაცვაზე და იმაზე, თუ როგორ იმოქმედა ამ ყველაფერმა მისი უახლესი ალბომის, „PALACIO“-ს შექმნის პროცესზე. ელზა მარგარიტა კარვახალისთვის წარმატება უცხო არ არის. იგი, უფრო მეტად ცნობილი მისი სასცენო სახელით, ელზა ი ელმარი, ლათინური გრემის ნომინანტი მომღერალია, რომელიც ათწლეულზე მეტია ტალღებს აგორებს მუსიკალურ სცენაზე. თუმცა, მისი უახლესი ალბომის „PALACIO“-ს 30 აგვისტოს გამოსვლით და უმსხვილესი ტურნეს დაწყების წინ, კარვახალი მზად არის სრულიად ახალ დონეს მიაღწიოს. ამ დონისთვის მიღწევა ერთ დროს ნიშნავდა მრავალი წლის გატარებას ინდი სცენაზე და ბარებში მარტო დაკვრას, ცდილობდა დაკავშირებოდა ხალხს, ვისაც მის შესახებ არასდროს სმენოდა. მიუხედავად იმისა, რომ უცნობი ინდი შემსრულებლის დღეები მის უკან დარჩა, მომღერალი აღიარებს, რომ წნეხი რჩება. კარვახალი ამბობს, რომ წნეხი შეიძლება იყოს როგორც კარგი, ისე ცუდი. ერთის მხრივ, მას შეუძლია უბიძგოს არტისტებს, მიაღწიონ უფრო დიდ და უკეთეს შედეგებს, მიაღწიონ იმ დონეებს, რომლებიც ადრე მათმა კერპებმა მიაღწიეს. მაგრამ, მეორეს მხრივ, მუდმივი წნეხი, რომ მიაღწიო მეტს და შეადარო საკუთარი თავი თანატოლებს ან მათ, ვინც მანამდე იყო, შეიძლება საზიანო იყოს მენტალური ჯანმრთელობის თვალსაზრისით. მომღერალი ამბობს, რომ ხანდახან მუდმივი მუშაობის რეჟიმში იმყოფებოდა, ფიქრობდა, კიდევ რა შეეძლო გაეკეთებინა. ამან აიძულა, აეღო აუცილებელი შესვენება ძალების აღსადგენად მისი ბოლო ალბომის, „Ya No Somos Los Mismos“-ის შემდეგ. თუმცა, ამ ორწლიან პერიოდში, მომღერალ-სიმღერების ავტორმა ისწავლა ღირებული გაკვეთილები თვითმოვლის შესახებ, ესმის, როდის უნდა იყოს „ჩართული“ და როდის უნდა გამოყოს დრო საკუთარი თავისთვის. ამ მენტალიტეტიდან გამომდინარე და ორი წლის განმავლობაში, როდესაც არც ლეიბლები და არც A&R-ები არ სთხოვდნენ ახალ მუსიკას ან რაიმე სამომავლო გეგმებს, კარვახალმა შეძლო დამწვრობის ეპიზოდის შემდეგ ფორმაში დაბრუნება თავისი ახალი დისკით „PALACIO“. ალბომი პირველია, რომელიც გამოიცა მის ახალ ლეიბლზე, Elmar Presenta, და ეხება სხვადასხვა გამოწვევას, რომელთანაც ბევრი ჩვენგანი ყოველდღიურად აწყდება. ბოლო ინტერვიუში, ის PS-თან ერთად დაჯდა სასაუბროდ მენტალურ ჯანმრთელობაზე და შემოქმედებით წნეხზე, რათა ღრმად ჩასწვდომოდა პროექტის უკან არსებულ განწყობებს. PS: თქვენ აპირებთ გამოსვლას თქვენს ყველაზე დიდ საკონცერტო სივრცეში. რა შეგრძნებაა კარიერის ამ წერტილამდე მიღწევა? ელზა ი ელმარი: იცით, ეს მართლაც საინტერესოა, რადგან ყველა შანსი ჩემს წინააღმდეგ იყო. მე არ ვარ პოპის ქალთა იმ თაობიდან, როგორიც არიან ბელენოვა, ხულიეტა ვენეგასი და ნატალია ლაფურკადე. ასევე, არ ვარ ურბანო არტისტი. მე ვარ არტისტი, რომელზეც პირველივე დღიდან, ვისთანაც ვმუშაობდი, ამბობდნენ: „არ ვიცი, სად ჯდები. არ ვიცი, როგორ ავხსნა [შენი ჟღერადობა], ხარ თუ არა ინდი ან ალტერნატიული.“ PS: რა არის ისეთი, რამაც შეიძლება ხალხი გააკვირვოს პროფესიონალი მუსიკოსის რეალობის შესახებ? ელზა ი ელმარი: ეს ფიზიკურად და მენტალურად დამღლელია და დიდ მოთმინებას მოითხოვს... ვგრძნობ, რომ ყოველთვის „ჩართული“ ვარ. PS: როგორ ისწავლეთ შემოქმედებითი წნეხის დაბალანსება დასვენებისა და თვითმოვლის საჭიროებასთან? ელზა ი ელმარი: ვცდილობ მაქსიმალურად გამოვიყენო ის პერიოდები, როცა თავს ყველაზე კრეატიულად ვგრძნობ და შევქმნა რაც შეიძლება მეტი იდეა, სიმღერა და ვიდეო, რადგან ვიცი, ნებისმიერ მომენტში შეიძლება დადგეს „მშრალი პერიოდი“. მაგრამ ასევე ვცდილობ გამოვიყენო ის დრო, როცა არ ვარ ისეთი კრეატიული, არ ვნერვიულობ, მჯერა, რომ შემოქმედებითობა დაბრუნდება. PS: რა იყო ის ფაქტორები, რამაც განაპირობა თქვენი ორწლიანი პაუზა? ელზა ი ელმარი: დავიღალე ბიუროკრატიით, მოლოდინებით, დიდ ლეიბლებთან მუშაობით, მხოლოდ „სტაფილოზე“ დევნით. გადავწყვიტე, თუ რაიმე „სტაფილოს“ დავედევნებოდი, ეს ჩემი „სტაფილო“ იქნებოდა. PS: ალბომი სავსეა სიმღერებით, რომლებიც რეალურ ცხოვრებისეულ პრობლემებს ეხება. მაგრამ ალბათ ყველაზე მეტი ყურადღება აქამდე სიმღერამ „Entre Las Piernas“ მიიპყრო, სიმღერა, რომელიც მენსტრუაციას აღნიშნავს. რა შთაგონებამ გიბიძგათ შეეხოთ ისეთ თემას, რომელიც ზოგიერთისთვის კვლავ ტაბუდადებულად ითვლება? ელზა ი ელმარი: გულწრფელად რომ ვთქვა, ეს თემა არ მიფიქრია, როგორც სიმღერისთვის ღირებული, სანამ ერთ დღეს არ გამიელვა აზრმა, რომ პლანეტის მოსახლეობის ნახევარი თვეში ერთხელ სისხლს კარგავს. და დღესაც, 2024 წელს, ეს თემა კვლავ ტაბუდადებულია, ხალხს კვლავ აზარალებს და მასზე არ უნდა ვილაპარაკოთ… და უბრალოდ ვიფიქრე: „ათასობით სასიყვარულო სიმღერა დაიწერა და არავის დაუწერია ამ თემაზე, რომელიც ასეთი გავრცელებულია?“ PS: ალბომის კიდევ ერთ გამორჩეულ კომპოზიციაში, „Visto“-ში, წარმოუდგენელ მგრძნობელობას ავლენთ „მინი გულისწყვეტის“ მიმართ, რომელიც გამოწვეულია შეტყობინების „წაკითხულად“ დატოვებით — უნიკალური ციფრული პრობლემა, რომლისთვისაც მომღერალი ახერხებს უდროო განცდის მინიჭებას. რატომ იფიქრეთ, რომ ისეთი მარტივი რამ, როგორიცაა ტექსტური შეტყობინების საშუალებით იგნორირება, შეიძლება ასეთი მტკივნეული იყოს? ელზა ი ელმარი: ანუ, ცხადია, არსებობს ლეგიტიმური მიზეზები, რის გამოც ადამიანები „წაკითხულად“ ტოვებენ შეტყობინებებს... მაგრამ ის, რაზეც სიმღერაში ვსაუბრობ, არის ის, როცა ვინმესთან მოწყვლადი ხარ და ის გიგნორირებს (leaves you on read), და ეს საშინელი შეგრძნებაა, როცა ვერ ხვდები [რატომ].