კორნელ მუნდრუცო ახალი ფილმით ქალის პორტრეტს ხატავს, რომელიც სარეაბილიტაციო ცენტრიდან სულ ახლახან გამოვიდა და ახალი ნორმალური ცხოვრების დამკვიდრებას ცდილობს. მსახიობთა ანსამბლში არიან მიურეი ბარტლეტი, ბრეტ გოლდსტაინი, დენ ლევი და ჯენი სლეიტი. ემი ადამსი რბილი და მძაფრი ხასიათის, სინანულისა და თავდაცვითობის ნაზავია ემოციურად შემაძრწუნებელ შესრულებაში. ის განასახიერებს თანამედროვე ცეკვის სამყაროს ალკოჰოლიკ ვარსკვლავს, რომელიც ექვსთვიანი რეაბილიტაციის შემდეგ ოჯახთან, მეგობრებთან და პროფესიონალ კოლეგებთან ცხოვრებაში რეინტეგრაციას ებრძვის. ისევე როგორც ვანესა კირბის მგლოვიარე დედის შემთხვევაში ფილმში „ქალის ნამსხვრევები“, უნგრელი რეჟისორი კორნელ მუნდრუცო და მისი სცენარისტი მეუღლე ქათა ვებერი თავიანთ გმირს მძიმე განსაცდელის წინაშე აყენებენ ფილმში „ზღვაზე“. მაგრამ მაშინაც კი, თუ მიზანი ნაწილობრივ ისაა, რომ განკურნება ერთ ღამეში არ ხდება, კათარზისი მეტისმეტად ბუნდოვანია, რომ ასეთი მძიმე ტანჯვა დააჯილდოოს. ტრავმული დრამა — იდეალურ შემთხვევაში მრავალთაობიანი და დამოკიდებულებასთან, ძალადობასთან ან ორივესთან დაკავშირებული — რთულია აუდიტორიისთვის და ხშირად უკეთ მუშაობს, როგორც სამსახიობო ოსტატობის დემონსტრირება, ვიდრე ჩამთრევი ფსიქოდრამა. მიუხედავად იმ სიამოვნებისა, რასაც ადამსის როლში ხილვა იწვევს, სადაც მისი მდიდარი საცეკვაო გამოცდილებაა გამოყენებული, და ძლიერი მეორეხარისხოვანი მსახიობთა გუნდის მხარდაჭერით, შემაწუხებელი კითხვა „რა სარგებელს ვიღებთ ამისგან?“ ძნელია თავიდან მოიშორო. მუნდრუცო, რომლის ყველაზე დასამახსოვრებელ ფილმად რჩება 2014 წლის მძაფრი პოლიტიკური ალეგორია „თეთრი ღმერთი“, მოქმედების უმეტეს ნაწილს ქეიპ კოდზე ათავსებს – წყნარ ადგილას, სადაც მოსალოდნელია, რომ წყალსა და ნაზ, მომფენელ შუქს გამწმენდი ძალები ექნება. ადამსის პერსონაჟისთვის, ლორასთვის, მისი აღმდგენი თვისებები შელახულია უბედური ბავშვობის მუდმივი მოგონებებით, რომელთაგან ბევრი პირდაპირ კავშირშია ოჯახის მდიდრულ საზაფხულო სახლთან. არა იმიტომ, რომ ეს აზრიანი იქნებოდა ვინმესთვის სარეაბილიტაციო კლინიკიდან დაბრუნებისთანავე, არამედ იმიტომ, რომ აუდიტორიას სწრაფი ფონური ინფორმაცია სჭირდება, ლორა შედის მთავარი სახლისგან განცალკევებულ საცეკვაო სტუდიაში და რთავს DVD-ჩანაწერს, რომელიც შემთხვევით ხელთ ხვდება. ეს ერთგვარი პატივისცემაა მისი გარდაცვლილი მამის, ივან ბაუმის (პალ ფრენაკი) მემკვიდრეობის მიმართ, რომელიც ლეგენდარული საცეკვაო კომპანიის „გული და სული“ იყო და პროვოკატორი არტისტი, ცნობილი თავისი საკამათო – „გაუპატიურების ამსახველი“ – ქორეოგრაფიით. ლორა, თავადაც მოცეკვავე, მამის გარდაცვალებიდან წლების განმავლობაში აგრძელებდა კომპანიის საქმეს. ერთ-ერთი ინტერვიუს ფრაგმენტში ის შემთხვევით ამხელს, რომ როგორც მამაკაცი, ისე ქალი მოცეკვავეები, რომლებმაც ცნობილი საცეკვაო ნომერი შექმნეს, იმ დროს მამამისთან ერთად წვებოდნენ. როდესაც ნამუშევარი შეიქმნა, ლორა იხსენებს, რომ „ერთმანეთს ორ მორიელივით დაერივნენ“ და ვარაუდობს, რომ სცენაზე ბრწყინვალე საბრძოლო ენერგია შესაძლოა მამის მოტივაცია ყოფილიყო, რათა ისინი სექსუალურ მეტოქეებად ექცია. მეხსიერების გაბზარული ნაწილები, რომლებიც ფლეშბეკებშია ნაჩვენები, ლორას შიშსა და დაუცველობას აჩვენებს პატარა გოგონას ასაკში (როლს რეჟისორების ქალიშვილი ელიზ მუნდრუცო ასრულებს), ნარცისული, ზოგჯერ მოძალადე ივანის მშობლისეულ ნაკლოვანებებთან ერთად. როგორც ჩანს, მამის სმამ გამოიწვია ის, რომ ლორა ბავშვობაში ფარულად სვამდა ალკოჰოლს. როდესაც მისი ახლო მეგობარი და „ბაუმ კომპანიის“ თანამშრომელი პიტერი (დენ ლევი) მოგვიანებით ივანს „სიჩქარის მოყვარულს“ უწოდებს, ლორა თავისუფლად აღიარებს, რომ ის „მაღალფუნქციური ნარკომანი“ იყო. ფილმის დასაწყისში, ქალაქის ქუჩაზე გადაბრუნებული მანქანის გამოსახულებები მიუთითებს მოვლენაზე, რამაც ლორასთვის ფსკერის მიღწევა გამოიწვია. მისი უფროსკლასელი ქალიშვილი ჯოზი (ქლოე ისტი) ლაკონური და არაკომუნიკაბელურია მასთან, გაბრაზებული იმის გამო, თუ რამდენი სივრცე დაიკავა დედის დრამამ სხვების ცხოვრებაში. ლორას პატარა ვაჟი, ფელიქსი (რედინგ ლ. მანსელი), თავიდან ან დისტანციას იცავს, ან მოღუშული და მოუსვენარია მის გარშემო. ქმართან, მარტინთან (მიურეი ბარტლეტი) შეხვედრა უფრო რთულია. მას უყვარს ლორა, მაგრამ კვლავ მისი დაკარგვის ეშინია, ხოლო ლორა ინტიმურ ურთიერთობასთან არაკომფორტულად გრძნობს თავს, ხშირად ცივად მოჩანს. მისი ოჯახის ყველა წევრი, როგორც ჩანს, ეჭვქვეშ აყენებს მის ერთგულებას, რომ არ გადაუხვიოს თვითდესტრუქციულ გზას. ლორა კვლავ უკავშირდება თავის მეგობარ დების (ჯენი სლეიტი), ძუძუს კიბოსგან განკურნებულს, რომელმაც ქეიპ კოდზე მდიდრული სახლი მოიპოვა ჯორჯთან (რეინ უილსონი) განქორწინების შემდეგ. „ბაუმ კომპანიის“ თავმჯდომარე ჯორჯი დაიღალა ქველმოქმედებიდან შემოსული თანხების დეფიციტის საკუთარი ფულით შევსებით; ის გამოხატავს ორგანიზაციაში ყველას იმედგაცრუებას ლორას ხანგრძლივი არყოფნით სამხატვრო ხელმძღვანელობიდან და დაბრუნების თარიღის დასახელებაზე უარის თქმით. ჯორჯი და სხვები მუდმივად ახსენებენ ლორას, რომ საცეკვაო კომპანიას დახურვის საფრთხე ემუქრება, ხოლო ის ასევე ცდილობს მისი ოჯახის სახლის ყიდვას, მეგობრების ფინანსური სირთულეების გამოყენებით – ნაწილობრივ ლორას მდიდრული სარეაბილიტაციო ცენტრის გადასახადების გამო. მარტინი მხატვარია, რომელმაც თავისი ხელოვნება გვერდზე გადადო, რათა ლორას მდიდარი მეგობრებისთვის მებაღეობის სამუშაოები შეესრულებინა. ამდენი წყენა. ამდენი წნეხი. ამდენი დამთრგუნველი დრამა. ადამსის ბუნებრივი ელვარება ამ მძიმე თემებსაც კი გარკვეულ მიმზიდველობას სძენს, მიუხედავად ფილმის სირთულეებისა.