თქვენ უკვე ნახეთ „ქარიშხლიანი უღელტეხილის“ მეთოდური ჩაცმულობა და მარგო რობისა და ჯეიკობ ელორდის ხელოვნური რომანი (fauxmance), ახლა კი, ვალენტინობის დღისთვის, საბოლოოდ შეძლებთ თავად ფილმის ხილვას. თუმცა, ყველას, ვინც კარგად იცნობს კეტრინისა და ჰიტკლიფის ეპიკურ ისტორიას, ეცოდინება, რომ ეს ტიპური რომანი არ არის და ახლა მთავარი კითხვა ის არის, რას ამბობენ კრიტიკოსები წიგნის ეკრანიზაციაზე? ემილი ბრონტეს რომანის ათზე მეტი ეკრანიზაცია არსებობს მსოფლიოში, თუმცა ემერალდ ფენელის „ქარიშხლიანი უღელტეხილი“ შესაძლოა მათ შორის ყველაზე გრაფიკული იყოს. პირველივე შეფასებებმა მას „აგრესიულად პროვოკაციული“ უწოდა, ხოლო მარგო რობიმ თავად აღწერა მეგობრებისთვის გამართული ჩვენება, როგორც „ჩემი ცხოვრების ყველაზე თავშეუკავებელი გამოცდილება“. „როლინგ სტოუნის“ კრიტიკოსი დევიდ ფირი მსგავსად აფასებს ფილმს და მას, შესაძლოა, „ყველა დროის ყველაზე ვნებიან ლიტერატურულ ადაპტაციას“ უწოდებს. ის წერს: „ფენელის ინტერპრეტაცია მთლიანად სიამოვნების გამოხატვაზეა ორიენტირებული — რა თქმა უნდა, თავის გაშვების სექსუალურ სიამოვნებაზე, „შეშლილ სიყვარულზე“ აქცენტით. მაგრამ უპირველეს ყოვლისა, ესთეტიკური სიამოვნებაა. ბევრი რამ დამოკიდებულია იმაზე, თუ როგორ ეფინება წითელი კაბა ისეთივე კაშკაშა წითელ იატაკს, ან როგორ მიჰყვება თეთრი საქორწინო კაბის ფრიალო შლეიფი კეტის, როცა ის უდაბნოს კვეთს. ძლიერად მოზელილი ცომის ხმა იმდენად გაძლიერებულია, რომ ხელისგულებს აოფლიანებს. ხედვა და ხმა თქვენი, ასე ვთქვათ, „შენ-იცი-რასთვის“ ზედმეტად გამოწეულია, მაგრამ ფილმი იმდენად სენსუალურია, რომ მიზნად ისახავს არა მხოლოდ თვალებისა და ყურების, არამედ ყველა გრძნობის ერთდროულად ჩართვას.“ „ინდივაირის“ კრიტიკოსი ქეით ერბლენდი ფილმს „B“ შეფასებას ანიჭებს და აღნიშნავს, რომ „ქარიშხლიანი უღელტეხილი“ სავარაუდოდ, ერთდროულად გააბრაზებს ლიტერატურის მოყვარულებს და ახალ თაყვანისმცემელთა არმიას გაუჩენს. თუმცა, კრიტიკოსი ნანობს, რომ ემერალდ ფენელი არ იყო საკმარისად გაბედული, რომ „უფრო გარყვნილი ყოფილიყო“ და ამბობს: „თუ მიდიხართ იქამდე, მიდით ბოლომდე. თუ სიყვარულმა უნდა გაანადგუროს ეს ორი, მაშინ მოდით, გავანადგუროთ ისინი.“ ერბლენდი აგრძელებს: „რობის კეტისა და ელორდის ჰიტკლიფს შორის არსებული ეროტიკული ვნება მრავალი განხილვის საგანი გახდა და მიუხედავად იმისა, რომ პურისტები შოკირებული იქნებიან მათ შორის „ურთიერთობის“ დონით („ეს ტექსტში არ არის!!“), სხვა მაყურებლები შესაძლოა, იმედგაცრუებულები დარჩნენ. მთელი ეს „ბინძური“ მასალა ფილმის გულწრფელად ძალიან კარგ თრეილერებშია, და მაშინაც კი, ის მაქსიმალურად შეკვეცილია, რაც იმაზე მიანიშნებს, რაც სინამდვილეში არ არსებობს. თუ ფილმის დაპირება, კიდევ ერთხელ, „განადგურებაა“, ფენელმა და ვარსკვლავებმა სრულად ვერ შეასრულეს ეს დაპირება, ყოველ შემთხვევაში, ფილმის კორსეტივით მჭიდრო ნარატივში.“ „THR-ის“ კრიტიკოსი დევიდ რუნი აფრთხილებს, რომ ეს „ქარიშხლიანი უღელტეხილის“ „პინგვინ კლასიკის“ სასკოლო პროგრამის გამოცემა არ არის, არამედ „შეუზღუდავად ვნებიანი ადაპტაციაა“. ზემოთ ნახსენები კრიტიკოსი, შესაძლოა, „გარყვნილი“ ელემენტების ნაკლებობას განიცდიდა, მაგრამ რუნი თვლის, რომ ნამდვილად საკმარისია R-რეიტინგის მოსაპოვებლად. კრიტიკოსი ამბობს: „ფენელის განახლებული ვერსია სიგიჟესთან ფლირტაობს და თუ თქვენ შეგიძლიათ, თავი დააღწიოთ წინასწარ ჩამოყალიბებულ წარმოდგენებს იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა მოყვეს ეს ამბავი, მაშინ ეს, ალბათ, მწერალ-რეჟისორის ყველაზე წმინდად გასართობი ფილმია — ვნებიანი, პროვოკაციული, მკვეთრი ფერებითა და მდიდრული დიზაინით გაჯერებული, ანაქრონისტული ელემენტებით, სექსუალური, გარყვნილი, უპატივცემულო და რეზონანსულად ტრაგიკული. ხშირად სისულელესა და ჭკუას შორის ზღვარზე მყოფი, ეს არის „ქარიშხლიანი უღელტეხილი“ „ბრიჯერტონის“ თაობისთვის, გარანტირებულია, რომ ცრემლის კაპილარებს დაასველებს და ახალგაზრდა გულებს აანთებს.“ „სან-ფრანცისკო ქრონიკლის“ კრიტიკოსი მიკ ლასალი ამბობს, რომ ემერალდ ფენელის მცდელობაში, „ქარიშხლიანი უღელტეხილი“ უფრო სექსუალური გაეხადა, მან იმდენად ბევრი ცუდი გადაწყვეტილება მიიღო, რომ გაუგებარი ხდება, რატომ გადაწყვიტა ამ რომანის ადაპტაცია და არა რომელიმე სხვა, უბრალო რომანის. „მარგო რობი და ჯეიკობ ელორდი ყველაფერს აკეთებენ, რაც შეუძლიათ,“ — ამბობს ლასალი, — „მაგრამ ისინი მუდმივ კონკურენციაში არიან საუნდტრეკთან, რომელიც გვაიძულებს ვიგრძნოთ ემოციები, რომლებიც არ არსებობს.“ კრიტიკოსი აგრძელებს: „ემერალდ ფენელი იღებს ემილი ბრონტეს „ქარიშხლიან უღელტეხილს“ და აბსოლუტურ ქაოსს ქმნის. ფილმის ლიტერატურულმა წარმოშობამ, ისევე როგორც მარგო რობისა და ჯეიკობ ელორდის მონაწილეობამ, შესაძლოა, ზოგიერთი ადამიანი დაარწმუნოს, რომ კარგ ფილმს უყურებენ. ასევე არსებობს ის ფაქტი, რომ ფენელი ნიჭიერი კინორეჟისორია, რომელსაც შეუძლია თავისი იდეების განხორციელება. პრობლემა ის არის, რომ აქ ყველა მისი იდეა ცუდია — თვითდესტრუქციული, დამღლელი და, რამდენიმე ადგილას, უნებლიედ სასაცილო.“ „ასოშეიტედ პრესის“ კრიტიკოსი ლინდსი ბარი ფილმს 4-დან 2 ვარსკვლავით აფასებს და ამბობს, რომ „ქარიშხლიანი უღელტეხილი“ არის კლასის, რასის, სურვილის, შურისძიების, ტრავმის და მრავალი სხვა თემის კვლევა, რის გამოც იგი ამდენჯერ არის ადაპტირებული. თუმცა, ეს ვერსია „არასაკმარისად მკვებავი დღესასწაულია, არც საკმარისად სახიფათო და არც საკმარისად ვნებიანი.“ ბარი აგრძელებს: „კინოთეატრებში სექსისგან დაცლილ ამ პერიოდში, თუ კორსეტის ფეტიში, ძალაუფლების თამაშები და ორი გენეტიკურად დაჯილდოებული ავსტრალიელის ვნებიანი ვარსკვლავური ძალა არის ის, რასაც ეძებთ, „ქარიშხლიანმა უღელტეხილმა“ შესაძლოა, დაიკმაყოფილოს დიდი ეკრანის ეს ჟინი. უამრავი სიამოვნების მიღება შეიძლება თამამ, აბსურდულ ზარ-ზეიმში და ეშმაკურ ინტრიგებში.“