როგორც ჩანს, ტოლკინის ადაპტაციების დაუსრულებელი მდინარის უკან მდგარი კინემატოგრაფისტები ცდილობენ, შუახმელეთიდან ყოველი წვეთი ისტორია გამოწურონ, რაც მთელი საქმის ფსკერზე დაშვების რისკს ქმნის. 80 წელს გადაცილებულმა იენ მაკკელენმა, როგორც ჩანს, სტრატეგიულად მშვიდი გზა აირჩია მომავალი წლის „ბეჭდების მბრძანებლის“ უცნაურ გაგრძელებაში, „გოლუმზე ნადირობა“ (The Hunt for Gollum), ნაცრისფერი განდალფის როლისთვის. ამ ფილმის შესახებ ალბათ უკვე გსმენიათ: ეს არის ახალი ნამუშევარი, რომელიც ეფუძნება ჯ.რ.რ. ტოლკინის სახელგანთქმული მაღალი ფენტეზის ეპოსის იმ ნაწილებს, რომლებიც მხოლოდ მოკლედ იყო ნახსენები ორიგინალურ სამსაათიან ფილმებში და შემდგომ გამოცემულ გაფართოებულ ვერსიებშიც კი არ მიუღია დიდი ყურადღება. ორიგინალურ რომანებში განდალფი ჰობიტ ფროდო ბეგინსს უმხელს, რომ ის და არაგორნი, იგივე სტრაიდერი, იგივე გონდორისა და არნორის მომავალი მეფე, ათწლეულების განმავლობაში ეძებდნენ არსება გოლუმს, რათა გაერკვიათ, რა დაემართა ბეჭედს, რომელიც მას ოდესღაც ეკავა. ახალ ფილმში კი ყველაფერი სხვაგვარად იქნება. მაკკელენის თქმით, გოლუმის ძიების მისია არაგორნს დაეკისრება, ხოლო განდალფი უფრო მეტად ჯადოქარი მისიის კონტროლერის როლს შეასრულებს. „სცენარი ისეა დაწერილი, რომ „ბეჭდების მბრძანებლის“ მოყვარულებს მოეწონოს“, – განუცხადა მაკკელენმა „თაიმსს“. „ეს სათავგადასავლო ამბავია, სადაც არაგორნი გოლუმს ეძებს, განდალფი კი ოპერაციებს გვერდიდან ხელმძღვანელობს.“ ასე რომ, როგორც ჩანს, ჯადოქარი დაისვენებს, სანამ მისი ნუმენორელი მეგობარი მძიმე შრომის უმეტეს ნაწილს შეასრულებს. ამასობაში, ამ თვის დასაწყისში, ტოლკინის ფანების ვებსაიტმა TheOneRing.net გაასაჯაროვა, რასაც ისინი ენდი სერკისის რეჟისორობით გადაღებული ახალი ფილმის ოფიციალურ სინოპსისად მიიჩნევენ: „რგოლის საძმოს ჩამოყალიბებამდე ერთი არსების აკვიატებული იდეა ფლობს გასაღებს შუახმელეთის გადარჩენის ან მისი დაღუპვისთვის. „ბეჭდების მბრძანებელი: გოლუმზე ნადირობა“ (The Lord of the Rings: The Hunt for Gollum) ახალგაზრდა სმეაგოლს – გარეულს, რომელიც წვრილმანი ნივთებითა და ცელქობითაა გატაცებული – წარმოგვიდგენს, სანამ ერთი ბეჭედი მას შთანთქავდა და მისი ტრაგიკული დაღმასვლა წამებულ, მატყუარა არსება გოლუმად დაიწყებოდა. როდესაც ბეჭედი დაკარგა და ბილბო ბეგინსმა წაიღო, გოლუმი იძულებული ხდება დატოვოს თავისი გამოქვაბული მის საძიებლად. ნაცრისფერი განდალფი მოუწოდებს არაგორნს, რომელიც ჯერ კიდევ მოხეტიალე სტრაიდერის სახელითაა ცნობილი, რათა მიაგნოს მიუწვდომელ არსებას, რომლის ცოდნა ბეჭდის ადგილსამყოფელის შესახებ ბნელ მბრძანებელ საურონის სასარგებლოდ შეცვლიდა ბალანსს. ბილბოს დაბადების დღის გაუჩინარებასა და საძმოს ჩამოყალიბებას შორის ჩრდილოან დროში ვითარდება მოქმედება. შუახმელეთის ბნელ კუთხეებში ეს საშიში მოგზაურობა ავლენს უთქმელ სიმართლეს, გამოცდის მომავალი მეფის შეუპოვრობას და იკვლევს გოლუმის, ტოლკინის ერთ-ერთი ყველაზე იდუმალი პერსონაჟის, გატეხილ სულსა და წარსულ ისტორიას. რეჟისორია ორიგინალური მსახიობთა გუნდის წევრი ენდი სერკისი, პროდიუსერია პიტერ ჯექსონი, ხოლო სცენარი და პროდიუსერობა ფრენ უოლშსა და ფილიპა ბოიენსს ეკუთვნის – „ოსკაროსანი“ ტრილოგიის შემოქმედებით გუნდს – ეს ლაივ-ექშენ ფილმი აკავშირებს საყვარელ ფილმებს ახალ პერსონაჟებთან, დაბრუნებულ გმირებთან და ღრმად ჩამთრევ წარმომავლობის ისტორიასთან, რომელიც ახლებურად წარმართავს მოვლენებს და ცვლის ყველაფერს, რაც იცოდით ლეგენდარული „ბეჭდების მბრძანებლის“ ტრილოგიის შესახებ.“ თუ სინოპსისი ნამდვილად ავთენტურია, აქ ბევრი რამ არის გასარკვევი. პირველ რიგში, ეს თითქმის გოლუმის ბიოგრაფიას ჰგავს, ვიდრე წარსული ისტორიის იმ ფრაგმენტებს, რომლებიც ორიგინალური ტრილოგიის განმავლობაში მოკლედ მოგვითხრეს. ტოლკინის წიგნებში სმეაგოლი მხოლოდ მოკლედ, რეტროსპექტულად, იყო აღწერილი როგორც „ახალგაზრდა“ და ეკრანზე მხოლოდ „მეფის დაბრუნების“ ფილმის დასაწყისში გამოჩნდა თავის ჰობიტურ, ბეჭდამდელ, გაუხეშებულ მდგომარეობაში, სადაც მან ერთი ბეჭედი განწირული დეაგოლისგან მოიპარა, რადგან ამ უკანასკნელს უიღბლობა ჰქონდა დაბადების დღეზე ეპოვა ის. მწერლებს, რა თქმა უნდა, შეუძლიათ, სადაც მოისურვებენ, იქ წავიდნენ. შესაძლოა, გოლუმის დედასა და მამასაც შევხვდეთ, წყნარად მოკამათე წყვილს მდინარის პირას, ან შესაძლოა, მისი პირველი დღეც ვიხილოთ ჰობიტების დაწყებით სკოლაში. და რატომ უნდა გავჩერდეთ აქ? თუ თანამედროვე ფრენჩაიზის ლოგიკა შენარჩუნდება, ეს შეიძლება იყოს „სმეაგოლის კინემატოგრაფიული სამყაროს“ მხოლოდ პირველი ნაწილი, რასაც შესაძლოა მოჰყვეს „გოლუმი იწყებს“, „გოლუმი: ანგარიშსწორება“ და „სმეაგოლი ვ. შელობი: საუზმის გარიჟრაჟი“. 2035 წლისთვის შესაძლოა, Now TV-ზე ვუყუროთ ექვსნაწილიან პრესტიჟულ დრამას გაცხადებული ველების ადრეული ეკონომიკური პირობების შესახებ, რომელსაც ქეით ბლანშეტი საზეიმო ტონით მოგვიყვება. ყოველივე ეს საკმაოდ კარგად უსვამს ხაზს იმას, თუ რას წარმოადგენს „გოლუმზე ნადირობა“ სინამდვილეში, და ეს არც ისე სასიამოვნოა. ტოლკინმა შექმნა უზარმაზარი, ელიფსური, ბრწყინვალედ ვრცელი და დეტალური მითიური ისტორიები, რომლებშიც მთელი ომები ნახევარ აბზაცშია შეჯამებული და გადამწყვეტი მოვლენები გვერდით რჩება, რადგან ავტორს ჰქონდა საღი აზრი, რომ ყველაფერს დრამატიზება არ სჭირდება. ჰოლივუდმა, თუმცა, სიცარიელის შიში განავითარა. თუ პერსონაჟმა ერთხელ სამი წინადადება დაუთმო რაიმე ქმედებას, ეს ახლა მინიმუმ ერთ სრულმეტრაჟიან ფილმს, ორ სტრიმინგ სპინ-ოფს და თანმხლებ პოდკასტს შეადგენს. ეს, სამწუხაროდ, ის ხაფანგია, რომელშიც სერკისი, ჯექსონი და „ბეჭდების მბრძანებლის“ ოდესღაც დაფასებული გუნდის დანარჩენი წევრები ჩავარდნენ – და საშიშროება ისაა, რომ შუახმელეთიდან ყოველი ბოლო ისტორიის გამოწურვის მცდელობისას, ფრენჩაიზმა შესაძლოა ტოლკინის სამყარო თავად ბილბოს მსგავსად ამოწურული და უსიცოცხლო დატოვოს.