ეს რეცენზია თავდაპირველად 2025 წლის Fantastic Fest-ის ფარგლებში გამოქვეყნდა. ფილმი კინოთეატრებში 2026 წლის 13 თებერვალს გამოვა. ვერც კი წარმოვიდგენდი, თუ როგორ მენატრებოდა გორ ვერბინსკი, სანამ კინოთეატრში არ ვიჯექი და არ ვუყურებდი მისი უახლესი ფილმის, „Good Luck, Have Fun, Don’t Die“, აბსოლუტურად გიჟურ ფინალურ აქტს, რომელიც ოსტინში, ტეხასში, წლევანდელი Fantastic Fest-ის ბოლო საიდუმლო ჩვენება იყო. არ ვაპირებ იმის გამხელას, თუ რამდენად შორს მიდის სიგიჟე ამ ფილმში; თუნდაც გამემჟღავნებინა, არ ვარ დარწმუნებული, რომ დამიჯერებდით. და ზუსტად ამან გამახსნა თვალი იმაზე, თუ რა გვაკლდა ვერბინსკის პაუზის დროს. არის რაღაც იმაში, თუ როგორ აწყობს ის ფილმს – ერთდროულად პოპულისტური და საოცრად უცნაური – რაც ასე გამომაცოცხლებლად მოქმედებს ამ ეპოქაში, როდესაც ფილმების უმეტესობა, როგორც ჩანს, უსახო აღმასრულებელთა საბჭოს მიერაა ნაკარნახევი. თუ არც ისე პრეტენზიულად ჟღერდა, გამოვიყენებდი ტერმინს „ავტორი“, რომელიც, როგორც წესი, ფრანგული ახალი ტალღის ან იტალიური ნეორეალიზმის სიღრმეებში ჩამავალი კინოსკოლებისთვისაა დაცული. თუმცა, ის ზუსტია. ამ ფილმის ყურებისას ნულოვანია ეჭვი, რომ ის გიჟმა შექმნა. იმ მომენტიდან, როდესაც სემ როკველი სავსე სასადილოში შეიჭრება, ჩაცმული იმაში, რისი აღწერაც მხოლოდ „თვითნაკეთი დროში მოგზაურობის კოსტიუმით“ შეიძლება, რომელიც ორთქლის პანკის გაჯეტებისგან შედგება და ჭუჭყიანი გამჭვირვალე საწვიმრით არის დაფარული, ცხადია, რომ თქვენ „კომიტეტის მიერ შექმნილ“ ფილმს არ უყურებთ. ის, რაც შესაძლო მძევლების აყვანის სიტუაციად იწყება, სწრაფად გადაიქცევა კაცობრიობის გადარჩენის ძიებად მოღალატე ხელოვნური ინტელექტისგან (AI), რომელიც ტოტალური დაპყრობის ზღვარზეა – თუკი როკველის პირიდან გამოსულ სიტყვებს დაუჯერებთ, მათ შორის არის რთული სცენარი, რომელიც დროის ხაზის (timestream) გადატვირთვას გულისხმობს ძალიან კონკრეტული კომპანიონების კომბინაციით, რომლებიც სწორედ ამ სასადილოდან არიან მოკრებილები. თუ ის სწორ ადამიანთა ჯგუფს აარჩევს, შესაძლოა კაცობრიობა გადარჩეს. თუ არა, ისევ და ისევ და ისევ მოუწევს ცდა, სანამ სწორად არ გააკეთებს. სანამ გაიაზრებდეთ, მან უკვე შეკრიბა თავისი ჯგუფი ამ რაუნდისთვის, რომელიც ისეთივე ეკლექტურია, როგორც წვერებიანი გიჟი, რომელმაც ისინი შეკრიბა. გყავთ ორი გამოფიტული სკოლის მასწავლებელი (მაიკლ პენია და ზაზი ბითზი), ჩხუბისთავი კაცი (ასიმი ჩაუდრი), რომელსაც არც ერთი სიტყვა არ სჯერა, რასაც ეს ბიჭი ამბობს, მარტო მჯდომი წყნარი ქალი (ჯუნო ტემპლი), ბოი სკაუტების ლიდერი, ქალბატონი, რომელსაც უბრალოდ თავისი იდეალური ნაჭერი ღვეზელის დასრულება სურს, და ახალგაზრდა პანკი გოგონა, რომელსაც ზღაპრული პრინცესას კაბა და Doc Martens-ის ფეხსაცმელი აცვია (ჰეილი ლუ რიჩარდსონი). აქედან მოვლენები კიდევ უფრო ველურდება, თხრობა ხტება ამ უცნობთა არეულ-დარეულ ჯგუფის ერთობლივ ძიებასა და მათ ინდივიდუალურ ისტორიებს შორის, რადგან ვიგებთ მოვლენების შესახებ, რამაც ისინი ამ კონკრეტულ მომენტში ამ სასადილოში მოახვედრა. ფილმს „Good Luck, Have Fun, Don’t Die“ ბევრი რამ აქვს სათქმელი. დევნის მღელვარების მიღმა იმალება ბნელი, სატირული ხედვა კაცობრიობის ტექნოლოგიაზე დამოკიდებულებაზე. ტექნოლოგიური დამოკიდებულება რეალური რამ არის და ეს ფილმი მას არა მხოლოდ სიუჟეტურ წერტილად იყენებს, არამედ სარკედ, რომელიც აუდიტორიის წინაშე დგება – მაყურებლის, რომელიც, სავარაუდოდ, ფარულად ათვალიერებს თავის ტელეფონებს, რადგან ვერ უძლებს ორ საათს ელ.ფოსტის შემოწმების, სწრაფი შეტყობინების გაგზავნის ან უახლესი სოციალური მედიის საშინელებების დათვალიერების გარეშე. სოციალური კომენტარი, არაჩვეულებრივი პერსონაჟების კომედია და სახალისო თავგადასავლის განცდა ტერი გილიამის საუკეთესო ნამუშევრებს მოგაგონებთ, მაგრამ ეს უდავოდ გორ ვერბინსკის ფილმია. ამ ანსამბლის თითოეული პერსონაჟი გამორჩეულია. ვერბინსკი არ უგულებელყოფს მეთიუ რობინსონის იდიოსინკრატულ პერსონაჟულ შტრიხებს თხრობის დაჩქარების მიზნით. ისევე როგორც მის ნამუშევრებში „კარიბის ზღვის მეკობრეებზე“, მთელი ანსამბლი იღებს თავის მომენტს ბრწყინვალებისთვის, რამაც შესაძლოა ოდნავ გაზარდოს ჩვენების დრო, მაგრამ სანაცვლოდ თქვენ ნამდვილად ეცნობით და გიყვარდებათ ეს პერსონაჟები, რაც გადამწყვეტია, როცა ნამდვილი სიგიჟე იწყება. აუდიტორია უნდა გახდეს ნამდვილი მორწმუნე და დაიჯეროს მისი წარმოუდგენელი ამბავი, თუ ამ ფილმს წარმატების შანსი აქვს, და ვერბინსკის ჩარჩოს მკვეთრი თვალისა და მისი უცნაური პერსონაჟებისადმი ყურადღების, და სიყვარულის წყალობით, ის წარმატებას აღწევს. აშკარაა, რომ ვერბინსკის თითქმის 10-წლიანი არყოფნა დიდ ეკრანზე არ დაუკარგავს ნაბიჯი. კარგი იქნება თუ ცუდი, ეს არის გორ ვერბინსკის ფილმი თავიდან ბოლომდე. ცოტა ხანგრძლივი? შესაძლოა. მაგრამ ის არასოდეს არის მოსაწყენი, ნაწილობრივ იმიტომ, რომ ასე ძნელია იმის პროგნოზირება, თუ რა მოხდება შემდეგში. მკვლელები ცხოველის ნიღბებში? რატომაც არა? ზომბირებული თინეიჯერები? კლონები? სკოლის სროლები? და ეს მხოლოდ პირველი აქტის ამბებია! ნამდვილად უცნაურ ნივთებს გამოვტოვებ. დიდი სიამოვნება მივიღე ფილმით „Good Luck, Have Fun, Don’t Die“, ნამდვილი შვება მათთვის, ვისაც დაიღალა სტანდარტული თეატრალური გამოცდილებით. „Good Luck, Have Fun, Don’t Die“ Fantastic Fest-ზე შედგა პრემიერა და კინოთეატრებში 2026 წლის 13 თებერვალს გამოვა.