გორ ვერბინსკი თავისი ახალი ფილმის, „წარმატებები, გაერთეთ, არ მოკვდეთ“ (Good Luck, Have Fun, Don’t Die) სარეკლამო კამპანიის ფარგლებში ინტერვიუებს აძლევს და ამ პროცესში მან გაიხსენა კომიქსის ეკრანიზაციის განსაცვიფრებელი იდეა, რომელიც Netflix-ს შესთავაზა. იმ პროექტებზე საუბრისას, რომლებიც არასოდეს განხორციელებულა, ვერბინსკიმ ისეთი უცნაური, ისეთი რადიკალურად არასტანდარტული იდეა გაამხილა, რომ Netflix-ის აღმასრულებელ დირექტორს მისთვის დიდხანს, გაკვირვებით უცქერია. ეს საუბარი „ComicBook“-თან ინტერვიუს დროს გაჩაღდა, როდესაც ვერბინსკის ჰკითხეს, ხომ არ არსებობდა კომიქსი, რომლის ეკრანიზაციაც ოდესმე სურდა. ის ამბობს: „იმდენი კარგი ინტელექტუალური საკუთრებაა იქ, რაც ჯერ არც კი შესწავლილა.“ ნაცნობი სუპერგმირის დასახელების ნაცვლად, მან ისაუბრა ადაპტაციაზე, რომლის შექმნასაც ოდესღაც სემ როკუელთან ერთად განიხილავდა, სახელწოდებით „ბალისტიკა“ (Ballistic). აი, სწორედ მაშინ გამწვავდა სიტუაცია უცნაურობით. „„ბალისტიკა“ არის ამბავი ბიჭზე, რომლის საუკეთესო მეგობარი ნარკოდამოკიდებული იარაღია. მართლაც გადარეული იდეაა. მახსოვს, ეს ტედ სარანდოსს შევთავაზე და მან ისე შემომხედა, თითქოს გიჟი ვიყავი.“ ეს პიჩი პირდაპირ ტედ სარანდოსს, Netflix-ის თანა-აღმასრულებელ დირექტორს მიუვიდა და ვერბინსკის მოგონებების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, წარუმატებელი აღმოჩნდა. თუმცა, რეჟისორი იდეაზე ხელს არ იღებდა. მან განაგრძო იმის ახსნა, რომ გრაფიკულ რომანებში წარმოუდგენელი ისტორიები იმალება და რომ კომიქსები რჩება ერთ-ერთ საუკეთესო წყაროდ ისეთი იდეების მოსაძებნად, რომლებსაც სტუდიები არ ეხებიან. მოცემული კომიქსი, „ბალისტიკა“, ეკუთვნის დარიკ რობერტსონს, რომელიც ყველაზე ცნობილია „ტრანსმეტროპოლიტენით“ (Transmetropolitan) და „ბიჭებით“ (The Boys). სიუჟეტი ბაჩის ირგვლივ ტრიალებს – კონდიციონერების შემკეთებლის, რომელიც ცხოვრობს რეპო სიტი სტეიტში (Repo City State), მასიურ ნაგვის კუნძულზე, რომელიც დნმ-ზე დაფუძნებული ცოცხალი ტექნოლოგიებისგან არის აგებული და სერიოზული დამოკიდებულების პრობლემა აქვს. ბაჩი ოცნებობს გახდეს დანაშაულის ოსტატი, ხოლო მისი პარტნიორი კრიმინალში არის იარაღი (Gun) – უწმაწური, გენეტიკურად მოდიფიცირებული ცეცხლსასროლი იარაღი, რომელსაც ნარკოდამოკიდებულება აქვს. წიგნი გიჟურ სამყაროსთან ერთად უკიდურეს ძალადობას აერთიანებს და იმდენად დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა, რომ გრანტ მორისონმა ერთხელ მას იმ წლის მისი საყვარელი კომიქსი უწოდა. ძნელი მისახვედრი არ არის, რატომ მიიზიდავდა ვერბინსკის მსგავს რეჟისორს ასეთი უბადლო მასალა. ამ გამჟღავნების დრო საინტერესოა, რადგან ვერბინსკი კინემატოგრაფიას დიდი ხნის პაუზის შემდეგ ახლახან დაუბრუნდა. „წარმატებები, გაერთეთ, არ მოკვდეთ“-ის გამოსვლამდე, მას 2016 წლის „განკურნება კეთილდღეობისთვის“ (A Cure for Wellness) შემდეგ არაფერი გადაუღია, რასაც თავის მხრივ 2013 წლის „მარტოხელა რეინჯერი“ (The Lone Ranger) მოჰყვა. „კარიბის ზღვის მეკობრეების“ ფრენჩაიზიდან 2007 წელს წასვლის შემდეგ, მისი ნამუშევრების რაოდენობა მკვეთრად შემცირდა, რის გამოც მისი უახლესი ფილმი დიდ დაბრუნებად აღიქმება. ახალი ფილმი ადასტურებს, რომ მან თავისი სიმკვეთრე არ დაკარგა. ეს არის გიჟური დროში მოგზაურობის ისტორია მოულოდნელი სიღრმეებით და ის თავიდან ბოლომდე გასართობი რჩება. ის ასევე მაყურებელს ახსენებს, რომ ეს იგივე რეჟისორია, რომელმაც „ზარი“ (The Ring) და ველურად გამომგონებელი ანიმაციური ფილმი „რანგო“ (Rango) შექმნა. რა იქნება ვერბინსკის შემდეგი ნაბიჯი, ჯერ კიდევ საიდუმლოა, მაგრამ „ბალისტიკის“ მსგავსი რამის შესახებ მოსმენა გვაიძულებს წარმოვიდგინოთ, რამდენად შორს შეეძლო მას ამ მასალის გატანა. ნარკოდამოკიდებული მოლაპარაკე იარაღი არ ჟღერს, როგორც უსაფრთხო ინვესტიცია, მაგრამ რეჟისორის ხელში, რომელიც მზად არის სიგიჟე მიიღოს, ეს შეიძლებოდა ყოფილიყო ისეთი რამ, რაც სრულიად განსხვავდებოდა ნებისმიერი კომიქსების ფილმისგან, რაც აქამდე გვინახავს, და ასეთი სიგიჟე საკმაოდ გასაოცრად ჟღერს.