სერჯო ლეონემ თავის კლასიკურ სპაგეტი ვესტერნში „ერთხელ ველურ დასავლეთში“ (Once Upon a Time in the West) მოხერხებულად აქცია ამერიკის „ხალხის გმირი“ ჰენრი ფონდა საძულველ, ბავშვების მკვლელ მონსტრად. როდესაც მსახიობს დადგენილი ტიპაჟი აქვს, ძალიან სახალისო და მოულოდნელია მისი ხილვა ამ მოლოდინების დამრღვევ, სრულიად განსხვავებულ პერსონაჟში. დიდი სიამოვნება იყო ელია ვუდის – კეთილი, საყვარელი ფროდო ბეგინსის – კანიბალ სერიულ მკვლელად ხილვა ფილმში „ცოდვების ქალაქი“ (Sin City). ძალიან სახალისო იყო დაკუნთული ექშენ-გმირის ტომ კრუზის, მელოტ, მსხვილხელება, უსიამოვნო სტუდიის ხელმძღვანელად ხილვა ფილმში „ტროპიკული ქუხილი“ (Tropic Thunder). ჯეისონ სტეტჰემმა თავისი ჩვეული ეკრანული იმიჯი ბრწყინვალედ დაარღვია კომედიური ეფექტისთვის ფილმში „ჯაშუში“ (Spy). „ერთხელ ველურ დასავლეთში“ ლეონემ მრავალი მსახიობი დააკომპლექტა მათი ტიპაჟის საწინააღმდეგოდ. მან ჩარლზ ბრონსონი, მკაცრი გმირი, კეთილშობილ გმირად აირჩია, ჯეისონ რობარდსი – მკაცრ ბიჭად, ხოლო საყვარელი ამერიკელი გმირი ჰენრი ფონდა – მკვლელ სოციოპათად. ჰოლივუდის ოქროს ხანაში ჰენრი ფონდა იყო ამერიკული „ხალხის გმირის“ განსახიერება. მას ჰქონდა ჯანსაღი, სუფთა იმიჯი და კინომაყურებელი უპირობოდ ენდობოდა. როდესაც ფონდას ეკრანზე ხედავდნენ, იცოდნენ, რომ ის მათი გმირი იქნებოდა და მაშინვე მის მხარეს იჭერდნენ. დღეს ყველაზე ახლო შედარება იქნებოდა ვინმე ტომ ჰენქსის მსგავსი: თბილი ეკრანული სახე, რომელსაც მაყურებელი ყველგან აღმერთებს. ფონდა ნომინირებული იყო ოსკარზე საუკეთესო მსახიობი მამაკაცის კატეგორიაში, ფილმში „რისხვის მტევნები“ (The Grapes of Wrath) ტომ ჯოუდის, ოჯახის რთულ პერიოდში ლიდერის როლისთვის. მან ითამაშა მე-8 ნაფიცი მსაჯული, რომელიც უდანაშაულო კაცის გადარჩენას ცდილობდა ფილმში „12 განრისხებული მამაკაცი“ (12 Angry Men). ფონდა მონაწილეობდა ვესტერნებში, ფილმ ნუარებში და პირდაპირ დრამებში, ყოველთვის გმირის ამპლუაში. როდესაც ლეონე „ერთხელ ველურ დასავლეთში“ ქასთინგს აგროვებდა, მან გენიალური იდეა მოიფიქრა: ფონდას, მისი ტიპაჟის საწინააღმდეგოდ, მთავარი ბოროტმოქმედის როლზე დანიშვნა. ფრენკი უბრალოდ ბოროტმოქმედი არ არის; ის არის სადისტი, ამაზრზენი ფსიქოპათი, რომელიც ავადმყოფურ სიამოვნებას იღებს უდანაშაულო ადამიანების წამებით და ორჯერ არ დაფიქრდება ბავშვების მკვლელობაზე. „ერთხელ ველურ დასავლეთში“ იყო ლეონეს საბოლოო განაცხადი ვესტერნის ჟანრზე. სცენარი არსებითად წარმოადგენს ლეონეს საყვარელი მომენტების კრებულს კლასიკური ვესტერნებიდან. მან თავისი იტალიური ვესტერნების გადაღება ესპანეთში დაიწყო, ჯონ ფორდის საკულტო ნამუშევრებით შთაგონებული. მაგრამ „ერთხელ ველურ დასავლეთში“ შექმნის დროისთვის მას უკვე ჰქონდა ისეთი გავლენა და ბიუჯეტი, რომ გადაღებები იმავე ადგილებში განეხორციელებინა, სადაც ფორდი, და იმავე მსახიობებთან ერთად, ვისთანაც ფორდი მუშაობდა. ფონდას ნათამაშები ჰქონდა უაიატ ერპის როლი ფილმში „ჩემო ძვირფასო კლემენტინა“ (My Darling Clementine), ფორდის ერთ-ერთ საუკეთესო ვესტერნში, რამაც ხელი შეუწყო მისი რეპუტაციის ჩამოყალიბებას, როგორც მკაცრი გმირის, რომელსაც მაყურებელი გულშემატკივრობდა. ვერ გადმოვცემ, თუ რამდენად შოკისმომგვრელი იყო 1968 წლის მაყურებლისთვის ჰენრი ფონდას მიერ ბავშვის მკვლელობის ხილვა ეკრანზე – თანაც მისი პირველივე სცენაში ფილმში. ეს იგივეა, რაც დღეს ფილმის ყურება, რომელიც იწყება კიანუ რივზის მიერ ლეკვების დახრჩობით, ან პოლ რადის მიერ მისტერ როჯერსის წამებით. ეს იყო მსახიობი, რომელიც მსოფლიოს მაყურებელს უყვარდა და ენდობოდა. ამაშია ფონდას ქასთინგის გენიალურობა. ლეონეს მარტივად შეეძლო აერჩია ლი მარვინი, ჯეკ პელენსი, ლი ვან კლიფი ან ნებისმიერი სხვა ვესტერნის ხატი, რომლებიც უკვე ცნობილი იყვნენ ბოროტმოქმედების როლებით. მაგრამ მაყურებელი არ იქნებოდა ასე შოკირებული, რომ ეკრანზე ამ მსახიობებიდან ერთ-ერთს ბოროტება ჩაედინა. ფონდა იყო უკანასკნელი ადამიანი, რომლისგანაც ბავშვის მკვლელობას ელოდნენ. 1968 წელს გამოსვლისას, „ერთხელ ველურ დასავლეთში“ ვესტერნების ოქროს ეპოქის სრულყოფილ გედის სიმღერად იქცა. 60-იანი წლების ბოლოს, ვესტერნები მოდიდან გადადიოდა, უთმობდა ადგილს დიდ, მდიდრულ მიუზიკლებსა და დაუნდობელ, ავტორულ ფილმებს, როგორიცაა „ბონი და კლაიდი“ (Bonnie and Clyde) და „კურსდამთავრებული“ (The Graduate). ჯონ კენედის მკვლელობისა და ვიეტნამის ომის შემდგომი პერიოდის მაყურებელი იმედგაცრუებული იყო ვესტერნის მიერ ამერიკული გმირობის გამარტივებული ასახვით. ამერიკული ახალი ტალღა კუთხეში იყო და ის ჟანრს ხელახლა გამოიგონებდა ბნელი, პირქუში ანტი-ვესტერნებით, როგორიცაა „ველური ხროვა“ (The Wild Bunch) და „მაკკეიბი და მისის მილერი“ (McCabe & Mrs. Miller). „ერთხელ ველურ დასავლეთში“ იყო შესაფერისი გამოსამშვიდობებელი ტრადიციული ვესტერნებისთვის, რომლებიც წარსულს უნდა ჩაბარებოდა. მას აქვს რევიზიონისტული ვესტერნის მთელი ამბოხებული ძალადობა და მორალური ბუნდოვანება, მაგრამ ის ასევე ჟანრის კლასიკისადმი მიძღვნილი სიყვარულის წერილია. ლეონემ თავის საყვარელ ვესტერნებს მიუძღვნა მინიშნებები და ჰომაჟები, მაგრამ ასევე წინ წაიწია ამ ტროპებისა და კონვენციების თანამედროვე ეპოქაში გადმოსატანად. ბრონსონის ჰარმონიკა და ფონდას ფრენკი გმირ-ბოროტმოქმედის ქუინტესენციური წყვილია. ჰარმონიკა არის სამართლიანი მსროლელი, რომელიც შურისძიებას ეძებს, ხოლო ფრენკი არის უკანონო ბოროტმოქმედი, რომელმაც ის ბავშვობაში ტრავმირება. „ერთხელ ველურ დასავლეთში“ არის ამერიკული ვესტერნის ჟანრის ტრადიციებისა და იტალიური სუბვერსიების სრულყოფილი შერწყმა, რომლის პიონერიც ლეონე იყო.