რებეკა რუბინი, უფროსი რეპორტიორი, კინოსა და მედიის საკითხებში არის თუ არა ორი ბოროტებიდან ნაკლები? ეს იყო მთავარი კითხვა კინოთეატრების მფლობელებისთვის, სანამ Netflix-ი არ გამოვიდოდა Warner Bros.-ის შეძენის სატენდერო ომიდან და გზა არ გაუხსნიდა Paramount Skydance-ს მედია გიგანტის ხელში ჩასაგდებად. არსებობდა შიში, რომ ნებისმიერი შერწყმა – მიუხედავად იმისა, თუ რომელი პრეტენდენტი გაიმარჯვებდა – გამოიწვევდა ისეთი სახის კონსოლიდაციას, რაც დიდ ეკრანზე ახალი ფილმების რაოდენობას შეამცირებდა. ეს სერიოზული შეშფოთებაა, რადგან სალარო შემოსავლები ჯერ კიდევ ვერ გამოჯანმრთელდა პანდემიისა და ჰოლივუდის 2023 წლის გაფიცვებისგან, შიდა ბილეთების გაყიდვები კი კოვიდამდელ პერიოდთან შედარებით დაახლოებით 20%-ით არის შემცირებული. „ეს არის შემთხვევა, როცა უნდა აირჩიო, რომელი შხამი გირჩევნია“, – ამბობს კინოჩვენებების კონსულტანტი. „ხანგრძლივი ბრძოლა იმის თაობაზე, თუ რომელი საშინელი გარიგება მოხდებოდა, ნაკლებ მსხვილ სტუდიურ გამოშვებას გამოიწვევს.“ Netflix-ისთვის გაყიდვის შემთხვევაში, კინოთეატრების მფლობელებს ეშინოდათ, რომ სტრიმინგის გიგანტი თეატრალურ ფანჯარას – ანუ იმ პერიოდს, რა ხნის განმავლობაშიც ფილმი ექსკლუზიურად კინოთეატრებში გადის – გაანადგურებდა. ყოველივე ამის შემდეგ, Netflix-ის აღმასრულებელმა დირექტორმა, ტედ სარანდოსმა, ბოლო ათწლეული არაერთხელ გაატარა კინოში სიარულის გამოცდილების, როგორც „მოძველებული იდეის“ უარყოფაში. თუმცა, ზოგიერთი კინოოპერატორი (ფრთხილად) იწყებდა Netflix-ის მიმართ დათბობას, რადგან სარანდოსმა პირობა დადო, რომ Warner Bros.-ის ფილმებს არა მხოლოდ გააგრძელებდა კინოთეატრებში გამოშვებას, არამედ მათ დიდ ეკრანებზე 45 დღის განმავლობაში შეინარჩუნებდა. სარანდოსის მტკიცების მიუხედავად, კონკურენტი სტუდიების აღმასრულებლები და კინოთეატრების ბიზნესის ვეტერანები სკეპტიკურად იყვნენ განწყობილნი იმის მიმართ, შეასრულებდა თუ არა Netflix ამ დაპირებას დროთა განმავლობაში. „Netflix-მა ყველაფერი სწორად თქვა“, – ამბობს კრის რენდლემანი, ტეხასში დაფუძნებული კინოთეატრების ქსელის Flix Brewhouse-ის შემოსავლების მთავარი ოფიცერი. „საბოლოო ჯამში, ჩვენ უბრალოდ გვინდა, რომ რაც შეიძლება მეტი ფილმი იყოს ერთდროულად კინოთეატრებში.“ Paramount-ის შემთხვევაში, აღმასრულებელმა დირექტორმა დევიდ ელისონმა კომპანია Netflix-ის საპირისპიროდ, თეატრალური ჩვენებების ნამდვილ ჩემპიონად წარმოაჩინა. უფრო კონკრეტულად, ელისონმა პირობა დადო, რომ გაერთიანებული მედია გიგანტი წელიწადში 30-ზე მეტ ფილმს გამოუშვებდა კინოთეატრებში. თეორიულად, ეს არის მასშტაბური მედია შერწყმის იდეალური გზა, რათა ამ პროცესში თეატრალური ბიზნესი არ დაზიანდეს. თუმცა, ჰოლივუდის რამდენიმე ინსაიდერი ეჭვქვეშ აყენებს, რამდენად რეალისტურია ასეთი მოცულობა. კონტექსტისთვის, 2025 წელს Universal-ს ყველაზე დიდი გამოშვება ჰქონდა 20 ფილმით (მათ შორის მისი ინდი განყოფილება Focus Features-ის სათაურები), რასაც მოჰყვა Disney 16 ფილმით (20th Century-სა და Searchlight-ის ჩათვლით) და Sony 13 გამოშვებით. ამავე პერიოდში Warner Bros.-მა 11 ფილმი წარადგინა, Paramount-მა კი – ცხრა. „Paramount-ს 15 ფილმი არ გამოუშვია არ ვიცი, რა ხანია“, – აღნიშნავს კონკურენტი სტუდიის აღმასრულებელი. Paramount-ს არ გაუმხელია, როგორ იმუშავებს მისი ორი კინო განყოფილება, მაგრამ კომპანია ცდილობს 6 მილიარდ დოლარამდე დანაზოგის მიღწევას „გაორებული ოპერაციების“ აღმოფხვრით ბიზნესის მასშტაბით, აღმასრულებლების თქმით. თეატრალურ სივრცეში ეს სავარაუდოდ მარკეტინგისა და დისტრიბუციის დეპარტამენტების კონსოლიდაციას ნიშნავს. ამის გათვალისწინებით, ანალიტიკოსები მიიჩნევენ, რომ 52 კვირის განმავლობაში 30 ახალი ფილმის გამოშვების ვალდებულების აღების უფრო დიდი პრობლემა ადამიანური რესურსია. მათი აზრით, არარეალურია სტუდიის მარკეტინგის განყოფილებას დაევალოს ფილმის წარმატებული პოპულარიზაცია ყოველ მეორე უქმე დღეს. „Paramount-ი ვერ შეძლებს ამდენი ფილმის გამოშვებას, თუ ისინი შეამცირებენ ზედმეტობას“, – ამბობს კინოჩვენებების კონსულტანტი. „შესაძლებელია 30 ფილმის გამოშვება, მაგრამ ამას ნაკლები ადამიანით ვერ გააკეთებ.“ შემდეგ ჩნდება კითხვა თეატრალური ფანჯრის შესახებ. დეკემბერში ელისონმა განაცხადა, რომ კომპანია „ჯანსაღ ტრადიციულ ფანჯრებს“ დაიცავდა. მაგრამ ანალიტიკოსები აღნიშნავენ, რომ Paramount-ს უკვე აქვს „შედარებით მოკლე თეატრალური ფანჯრები“ დისტრიბუციის სივრცეში კონკურენტებთან შედარებით. ისინი არ მოელიან ფანჯრების გახანგრძლივებას იმის გათვალისწინებით, რომ Paramount-ის პრეზიდენტმა ჯეფ შელმა აგრესიულად მოუწოდა ფილმების უფრო სწრაფად სახლში მიტანას, სანამ ის NBCUniversal-ის აღმასრულებელ დირექტორად მუშაობდა. პანდემიის დროს, შელი იყო Universal-ის საკამათო 17-დღიანი პერიოდის არქიტექტორი კინოთეატრებსა და პრემიუმ ვიდეო მოთხოვნით პლატფორმებს შორის – ეს მნიშვნელოვნად მოკლე დროა, ვიდრე უკვე შემოკლებული ინდუსტრიული სტანდარტი. „გასულ წელს, Paramount-ის ექსკლუზიური თეატრალური ფანჯრები უფრო მოკლე იყო, ვიდრე სხვა სტუდიების, გარდა Universal-ისა“, – ამბობს დევიდ ა. გროსი, რომელიც ხელმძღვანელობს კინო საკონსულტაციო ფირმა Franchise Entertainment Research-ს. ის აღნიშნავს, რომ სტუდიის 2025 წლის ფილმები ექსკლუზიურად კინოთეატრებში დაახლოებით 31 დღის განმავლობაში იყო ნაჩვენები, და დასძენს, რომ მას შემდეგ, რაც Skydance-მა Paramount-ი 8 მილიარდ დოლარად შეიძინა გასულ აგვისტოში, „მათ გამოშვების სტრატეგიაში ცვლილება არ მომხდარა.“ კიდევ ერთი მიზეზი სკეპტიციზმისთვის ასეთი დიდი რაოდენობის ფილმების შენარჩუნების დაპირების მიმართ? ხარისხის კონტროლი. ეს იმიტომ, რომ თეატრალური ჩვენებებისთვის – ანუ იმისთვის, თუ რა რეალურად აიძულებს მაყურებელს დივნიდან წამოდგეს და ადგილობრივ მულტიპლექსში წავიდეს – მოთხოვნები არასოდეს ყოფილა ასეთი მაღალი სტრიმინგის პოპულარობის ზრდის ფონზე. „თუ რომელიმე სტუდიას შეეძლო წელიწადში 15-ზე მეტი ფართო გამოშვების ფილმის – თვეში ერთზე მეტის – გამოშვება და წარმატების მიღწევა, ისინი ამას გააკეთებდნენ“, – ამბობს გროსი. „In the cou