ამ ყველაფრის მიმართ ზიზღით ვარ განწყობილი. არ ვიცი, გსმენიათ თუ არა, მაგრამ „სამეფო კარის თამაშებისა“ (Game Of Thrones) და „მძიმე დანაშაულის“ (Breaking Bad) გულშემატკივრების მცირე, ხმაურიანი და გამაღიზიანებელი ნაწილი ერთმანეთთან შეჯიბრშია, რომელიც ფსკერისკენ მიექანება. ამ ორი ფანდომის თვითმარქვია ჩემპიონები ერთმანეთის ყველაზე აღიარებულ ეპიზოდებს IMDB-ზე ერთვარსკვლავიანი, უარყოფითი შეფასებებით აზიანებენ, რათა მათი საშუალო ქულები დაწიონ. ეს მეთოდი მუშაობს. ეს, ალბათ, ყველაზე სამარცხვინო ონლაინ მოვლენაა, რაც კი ოდესმე მომხდარა და მე უნდა ვისაუბრო იმაზე, თუ რამდენად მეზიზღება ეს. სანამ ჩემს უკმაყოფილებას სრულად გამოვხატავ, მოდით გადავხედოთ წინარეისტორიას, რომელიც განმარტავს, თუ რა ხდება. ბოლო დრომდე, „მძიმე დანაშაულის“ ეპიკური ფინალური სეზონის ტრიუმფი, ეპიზოდი „ოზიმანდია“ (Ozymandias), IMDB-ზე ოდესმე შექმნილი ნებისმიერი შოუს ყველაზე მაღალრეიტინგული ეპიზოდი იყო. ეს იყო ერთადერთი ეპიზოდი, რომელსაც პირდაპირ ათიანი შეფასება ჰქონდა, რაც წარმოუდგენლად შთამბეჭდავია იმის გათვალისწინებით, რომ მას ასობით ათასჯერ მიენიჭა რეიტინგი. თუმცა, ის არ არის ისტორიაში ტელევიზიის ერთადერთი შესანიშნავი ეპიზოდი. „ოზიმანდიას“ გამოსვლიდან ცამეტი წლის განმავლობაში, რამდენიმე აღიარებულმა შოუმ გამოუშვა ეპიზოდები, რომლებიც გულშემატკივრებმა საყოველთაოდ შედევრებად მიიჩნიეს. „მძიმე დანაშაულის“ ფანების მცირე ნაწილმა ამ შედევრებს არა მათი სიდიადის აღნიშვნით, არამედ ერთვარსკვლავიანი IMDB შეფასებებით უპასუხა, რათა „ოზიმანდია“ კვლავ სათავეში დარჩენილიყო. ეს არის „ჰეითერული“ ქცევის უმაღლესი ფორმა და ეს ნათლად ჩანს. „მემკვიდრეობის“ (Succession) ყველაზე რეიტინგულ ეპიზოდს, „კონორის ქორწილს“ (Connor’s Wedding), 1,700 ერთვარსკვლავიანი შეფასება აქვს. „ჩერნობილის“ (Chernobyl) ყველაზე რეიტინგულ ეპიზოდს, „ვიჩნაია პამიატს“ (Vichnaya Pamyat), 2,200 ერთვარსკვლავიანი შეფასება აქვს. „ჯობია სოლს დაურეკო“ (Better Call Saul) ყველაზე რეიტინგულ ეპიზოდს, „გეგმა და შესრულებას“ (Plan And Execution), 1,500 ერთვარსკვლავიანი შეფასება აქვს. IMDB-ზე ნებისმიერ შოუს, რომელსაც ოდესმე 10-იან შეფასებასთან მიახლოებული რეიტინგი ჰქონია, ერთვარსკვლავიანი შეფასებების ზუსტად იგივე სქემა აქვს: უამრავი ათიანი, შედარებით ნაკლები კეთილსინდისიერად მიცემული ცხრა და რვავარსკვლავიანი შეფასება, თითქმის არცერთი შვიდიდან ორამდე და შემდეგ ათასობით ერთვარსკვლავიანი შეფასება. ცოტა ხნის წინ, იგივე მოხდა „სამეფო კარის თამაშების“ სპინოფის, „შვიდი სამეფოს რაინდის“ (A Knight Of The Seven Kingdoms) შემთხვევაში. ეპიზოდმა „დედის სახელზე“ (In The Name Of The Mother) 99,000 ათვარსკვლავიანი შეფასება მიიღო. „მძიმე დანაშაულის“ ფანებმა ათასიოდე ერთვარსკვლავიანი შეფასებით უპასუხეს, მაგრამ ამის უბრალოდ მიღების ნაცვლად, „სამეფო კარის თამაშების“ ფანებმა „ოზიმანდია“ ერთვარსკვლავიანი შეფასებებით დააზიანეს. სიხშირის გაზრდასთან ერთად, „მძიმე დანაშაულის“ უფრო მეტმა ფანმა უპასუხა, რამაც შემდეგ სხვა შოუების ფანებიც ჩართო, რომლებიც გაბრაზებული იყვნენ იმის გამო, რომ მათი საუკეთესო ეპიზოდები „რევიუ ბომბინგის“ მსხვერპლი გახდნენ. პრესისთვის გადაცემის მომენტისთვის, „დედის სახელზე“ (In The Name Of The Mother) 10 000-ზე მეტი ერთვარსკვლავიანი შეფასება აქვს, ხოლო „ოზიმანდიას“ (Ozymandias) 70 000-ზე მეტი, რამაც მისი საშუალო ქულა 9.7-მდე შეამცირა. ადამიანების უმეტესობა ამ არეულობას „ტროლურ“ ქცევად აღიქვამს და იცინის. ნაწილობრივ მესმის მათი. განყენებული პერსპექტივიდან სახალისოა იმის ყურება, თუ როგორ უწევენ საბოტაჟს ორი ფანდომი ერთმანეთს მხოლოდ იმ მიზნით, რომ ტკივილი მიაყენონ ერთმანეთს. ეს კარგი კომედიაა, მაგრამ რამდენიმე მიზეზის გამო ასევე ძალიან იმედგამაცრუებელია. „მძიმე დანაშაულის“ ფანები არ არიან ერთადერთნი, ვინც „რევიუ ბომბინგს“ ტაქტიკად იყენებს და უმეტეს შემთხვევაში, ეს არ არის ერთი ფანდომი, რომელიც ეპიზოდის რეიტინგის 10-დან 9.9-მდე დაცემას ცდილობს. უმეტესად ეს არის ფილმი, რომელსაც ანადგურებენ, რადგან ხალხი გაბრაზებულია, რომ სხვა რასის ადამიანი დაამტკიცეს როლზე. ეს არის კიდევ ერთი ფილმი, რომელსაც ანადგურებენ, რადგან ფანები გაბრაზებულები არიან იმავე სტუდიის მიერ მიღებულ სხვა გადაწყვეტილებაზე. ან გაბრაზებულები არიან, რომ სატელევიზიო შოუს ადაპტაცია უბრალოდ არსებობს. ან კიდევ უფრო შემაშფოთებლად, გაბრაზებულები არიან ვირუსული პოსტის გამო, რომელიც ვიღაცამ გააკეთა, ყოველგვარი მტკიცებულების გარეშე, რომ რომელიღაც პატარა რესტორანში თანამშრომელმა რამე არასწორად გააკეთა. მომწონს, რომ ჩვენ, როგორც საზოგადოებას, ყველას გვაქვს აზრის გამოთქმის საშუალება. მიუხედავად იმისა, რომ ჟურნალისტიკაში ვმუშაობ, მიხარია, რომ ფანებს ახლა შეუძლიათ ნახონ, რას გრძნობენ სხვა ფანები. მხოლოდ კინოკრიტიკოსებს, კვების კრიტიკოსებს ან პროფესიონალ პროდუქტის შემფასებლებს არ უნდა ჰქონდეთ უფლება, რომ თავიანთი აზრი დააფიქსირონ. უფრო გამოცდილ მოსაზრებებს ნამდვილად აქვთ ღირებულება, მაგრამ ზოგჯერ მინდა ვიცოდე, რას ფიქრობს საშუალო ადამიანი. მე ყოველთვის ვამოწმებ IMDB-ის ან Letterbox-ის ფანების შეფასებებს ფილმებსა და ტელე-ეპიზოდებზე, რადგან მინდა ვნახო, თუ რამდენად ვემთხვევა სხვების აზრს. მაგრამ ამ შეფასებებს მხოლოდ იმ შემთხვევაში აქვს ღირებულება, თუ ადამიანები მათ კეთილსინდისიერად აფასებენ. არავინ არ უნდა აფასებდეს არაფერს – არც ფილმს, არც სერიალს, არც რესტორანს, არც ტანსაცმლის ნივთს – თუკი მასთან ურთიერთობა არ ჰქონია. არ აქვს მნიშვნელობა, გაბრაზებულები არიან პოლიტიკის გამო, კასტინგის გამო, გაგონილი ამბის გამო თუ ფიქრობენ, რომ ადაპტაცია არ უნდა შექმნილიყო. ან გაეცანით მას საფუძვლიანად, ან გაჩუმდით. და თუკი გაეცნობით, იყავით გულწრფელები თქვენს გრძნობებში. თუ რამე იმსახურებს ერთ ვარსკვლავს, მიეცით მას ერთი ვარსკვლავი, მაგრამ თუ რამე არ არის ისეთი კარგი, როგორც სხვები ფიქრობენ, ეს ჩემთვის რვა ან ცხრა ქულას ნიშნავს და არა ერთს. დიახ, „სამეფო კარის თამაშებისა“ და „მძიმე დანაშაულის“ ფანების მიერ ერთმანეთისთვის საბოტაჟის მოწყობა, ერთგვარად სახალისოა, მაგრამ ეს ასევე იმ უფრო დიდი პრობლემის გამოვლინებაა, რომელსაც მუდმივად ვხედავთ. ინტერნეტმა საშუალება მოგვცა...