ნამან რამაჩანდრანის მიერ ინდოეთი ბერლინალეზე ბოლო წლების ყველაზე ყოვლისმომცველი წარმოდგენით ჩადის. ფესტივალის Generation, Forum, Forum Expanded და Classics სექციებში ექვსი ფილმი იქნება ნაჩვენები, ხოლო ინდოეთის ეროვნული კინოგანვითარების კორპორაცია (National Film Development Corporation of India) ახორციელებს სტრატეგიულ საბაზრო მიდგომას, რომელიც მიზნად ისახავს ქვეყნის, როგორც შემოქმედებითი ეკონომიკის ჰოლისტიკური ცენტრის პოზიციონირებას. რიმა დასის „არა გმირი“ (Not a Hero), რ. გაუთამის „პრობლემური ოჯახის წევრები“ (Members of the Problematic Family), მადჰუსრი დუტას „მფრინავი ვეფხვები“ (Flying Tigers), ამაი მეჰრიშის „აბრაკადაბრა“ (Abracadabra), უტკარშის „წრე, როგორც მთელის ცენტრი“ (A Circle as the Center of the Whole) და არუნდჰატი როისა და პრადიპ კრიშენის „რომელშიც ენი მათ ისეთებს აძლევს“ (In Which Annie Gives It Those Ones) 4K რესტავრირებული ვერსია ასახავს სხვადასხვა კინემატოგრაფიულ მიდგომას როგორც დაფუძნებული, ასევე ახალბედა რეჟისორებისგან, რაც ხაზს უსვამს ინდოეთის ამჟამინდელი დამოუკიდებელი კინოლანდშაფტის სიგანეს. დასი, რომლის ფილმი „სოფლის როკვარსკვლავები“ (Village Rockstars) ინდოეთის ოფიციალური განაცხადი გახდა 2019 წლის ოსკარის დაჯილდოებაზე, ბერლინალეს Generation სექციას უბრუნდება ფილმით „არა გმირი“. ეს არის ზრდის ამბავი, რომელიც მოგვითხრობს 11 წლის მივანის შესახებ, რომელიც ქალაქსა და სოფელს შორის დევნილობის პირობებში ცხოვრობს. „ბავშვები სამყაროს ფილტრების გარეშე აღიქვამენ“, — ამბობს დასი. „მივანის მეშვეობით, მე მიზიდავდა ხედვის ისეთი გზა, სადაც დაბნეულობა, წინააღმდეგობა და სინაზე ბუნებრივად თანაარსებობენ. ის არ აანალიზებს თავის ემოციებს, ის უბრალოდ ცხოვრობს მათით“. დასი აღნიშნავს მნიშვნელოვან ცვლილებას ბავშვ მსახიობებთან მუშაობის მეთოდოლოგიაში, წინა ნამუშევრებთან შედარებით. „ბავშვები ფილმში „არა გმირი“ ძალიან განსხვავდებოდნენ „სოფლის როკვარსკვლავების“ ბავშვებისგან“, — განმარტავს ის. „„სოფლის როკვარსკვლავებში“ ბავშვები მისმენდნენ მე. „არა გმირიში“ კი მე ვუსმენდი მათ“. ფილმის სათაური მიზანმიმართულად უპირისპირდება ტრადიციულ ნარატიულ თაღებს. „მინდოდა თავიდან ამერიდებინა აზრი, რომ გაზრდა დაძლევას ან გამარჯვებას გულისხმობს“, — ამბობს დასი. „მივანი არ გვევლინება მხსნელად და არც თავის გარემოებებს იპყრობს. მისი მოგზაურობა უფრო მშვიდია, ჩამოყალიბებული მოსმენით, შეცდომებით, ლოდინითა და დარჩენის სწავლით“. „ფილმი არ ხსნის ემოციებს და არ აგვარებს კონფლიქტებს მოწესრიგებულად“, — ამატებს ის. „ის ენდობა ახალგაზრდა აუდიტორიას, რომ მიიღოს გაურკვევლობა, დისკომფორტი და სინაზე“. ფილმი „პრობლემური ოჯახის წევრები“, რომელიც Forum სექციაში იქნება ნაჩვენები, სტრუქტურულად ექსპერიმენტულ მიდგომას იყენებს მწუხარებისა და ოჯახური დინამიკის მიმართ. რეჟისორი რ. გაუთამი ნარატივს განზრახ ფრაგმენტულად აღწერს, რაც მისსავე მეტყველების სტილს ასახავს. „სცენარი დაიწერა ყოველგვარი ტრადიციული დასაწყისისა და დასასრულის გარეშე“, — ამბობს გაუთამი. „პოსტ-წარმოების დროს აღმოვაჩინეთ, რომ მას გარკვეული სტრუქტურა აქვს. სინამდვილეში, ჩემმა თანაპროდიუსერმა, მუკეშ სუბრამანანიამ მითხრა, რომ უსტრუქტურობა არის ფილმის სტრუქტურა“. რეჟისორი აღნიშნავს, რომ ადრეული სატესტო აუდიტორიის დაბნეულობა განვითარების პროცესში სასურველი შედეგი იყო. მიუხედავად ტამილური პოპ-კულტურის სპეციფიკური მინიშნებებისა, ფილმმა მოახერხა მაყურებელთან დაკავშირება უშუალო კულტურული კონტექსტის მიღმა, გაუთამის თქმით, რომელიც მოჰყავს პოზიტიურ გამოხმაურებებს გოაში გამართულ Film Bazaar-ზე ჰინდიზე მოლაპარაკე კინემატოგრაფისტებისგან. Forum სექციაში მადჰუსრი დუტას „მფრინავი ვეფხვები“ (Flying Tigers) პირად მეხსიერებას მეორე მსოფლიო ომის ისტორიასთან აკავშირებს, თვალყურს ადევნებს აშშ-ის მასიურ სამხედრო ლოგისტიკურ ოპერაციას ჰიმალაის გავლით, რომელიც აკავშირებდა ასამს და კუნმინს. პროექტი რეჟისორის დედის ბავშვობის მოგონებებიდან ჩაის პლანტაციის დასახლებაში და მის შემდგომ ბრძოლას ალცჰეიმერის დაავადებასთან წარმოიშვა. „დედაჩემის ალცჰეიმერის დაავადებით გამოწვეული მეხსიერება საბოლოოდ ლინზად იქცა, რომლის მეშვეობითაც შემეძლო თანამედროვე ომებისა და ინფრასტრუქტურის ქსელის დანახვა და გაგება“, — ამბობს დუტა. ეს ფილმი ახალ ეტაპს აღნიშნავს რეჟისორისთვის, რომელიც ადრე ფოკუსირებული იყო ქალაქურ კულტურებსა და ფემინისტურ ნარატივებზე. „ჩემს ადრეულ ნამუშევრებში არასდროს მიმიღია მონაწილეობა“, — აღნიშნავს დუტა. „მაგრამ ამ ფილმში იძულებული ვიგრძენი თავი, რომ მთავარი გმირი ვყოფილიყავი. ეს ფილმი დედაჩემის საჩუქარია ჩემთვის“. ბერლინალეს Classics სექცია წარმოგიდგენთ 1989 წლის კამპუსის კომედიის „რომელშიც ენი მათ ისეთებს აძლევს“ 4K რესტავრირებულ ვერსიას. მისი ავტორი და მთავარი როლის შემსრულებელი ბუკერის პრემიის ლაურეატი არუნდჰატი როია. რეჟისორია პრადიპ კრიშენი. ფილმი თავდაპირველად ინდოეთის სახელმწიფო მაუწყებლის Doordarshan-ისთვის შეიქმნა, მისი მოქმედება 1970-იანი წლების შუა პერიოდის დელის არქიტექტურულ სკოლაში ვითარდება და ათწლეულების განმავლობაში საკულტო სტატუსი მოიპოვა. სამსახიობო გუნდში შედის შაჰ რუხ ხანისა და მანოჯ ბაჯპაის ადრეული როლები, ასევე არჯუნ რაინას, როშან სეთისა და თავად როის წამყვანი შესრულებები. რესტავრაცია, რომელსაც ხელმძღვანელობდა კინომემკვიდრეობის ფონდი (Film Heritage Foundation) L’Immagine Ritrovata-ს ლაბორატორიაში, NFDC-თან და ინდოეთის ეროვნულ კინოარქივთან (National Film Archive of India) თანამშრომლობით, აღნიშნავს ორგანიზაციის პირველ წარდგენას ფესტივალზე. ფილმი ერთადერთი სატელევიზიო ჩვენების შემდეგ ამოღებულ იქნა მიმოქცევიდან და თითქმის ოთხი ათწლეულის განმავლობაში დიდწილად მიუწვდომელი იყო. Generation Kplus სექციაში, ამაი მეჰრიშის „აბრაკადაბრა“ (Abracadabra), დიდი ბრიტანეთისა და ინდოეთის კოპროდუქცია, იკვლევს იდენტობასა და კუთვნილებას სასკოლო ავტობუსით მგზავრობის პრიზმაში. მოკლემეტრაჟიანი ფილმი მიჰყვება აგასტიას, რომელიც უმკლავდება დანაშაულისა და უთქმელ ემოციებს, როდესაც მისი საუკეთესო მეგობარი სხვაგან ჯდომას ირჩევს მგზავრობისას, რომელიც უსასრულოც არის და წარმავალიც.