ვინ გამოვა გამარჯვებული Warner Bros. Discovery-ის შეძენის ბრძოლიდან? Netflix თუ Paramount? მიუხედავად იმისა, რომ Warner Bros. თავდაპირველად Netflix-ის მიმართ იყო კეთილგანწყობილი, ბოლო მოვლენებმა აიძულა სტუდია, Paramount-ის შეთავაზება უფრო სერიოზულად განეხილა. ერთ-ერთი პირი, რომელსაც ურჩევნია, Warner Bros. Paramount-ს შეუერთდეს, არის ჯეიმს კამერონი, რომელმაც Netflix-ის მიერ საუკუნოვანი სტუდიის კონტროლის იდეას „კატასტროფული“ უწოდა. კამერონმა თავისი აზრი (კვლავ) გააჟღერა სენატორ მაიკ ლისადმი მიწერილ წერილში, რომელიც სენატის ანტიმონოპოლიური, კონკურენციის პოლიტიკისა და მომხმარებელთა უფლებების ქვეკომიტეტს ხელმძღვანელობს. „მტკიცედ მჯერა, რომ Warner Bros. Discovery-ის Netflix-ისთვის შეთავაზებული გაყიდვა კატასტროფული იქნება თეატრალური კინოინდუსტრიისთვის, რომელსაც მთელი ჩემი ცხოვრება მივუძღვენი“, – წერდა კამერონი. „რა თქმა უნდა, ჩემი ფილმები ყველა ვიდეო ბაზარზეც გადის, მაგრამ ჩემი პირველი სიყვარული კინოა. მე ვიყავი პიონერი თეატრალური გამოცდილების გაუმჯობესებაში, ციფრული 3D წარმოების სისტემების, მოწინავე ვიზუალური ეფექტების ტექნოლოგიების შექმნისა და მაღალი კადრების სიხშირის ჩვენების დანერგვით. თეატრალური ჩვენება ჩემი შემოქმედებითი ხედვის კრიტიკული ნაწილია. მე მჯერა დიდი ეკრანის.“ კამერონის აზრით, Netflix-ის ბიზნეს მოდელი პირდაპირ ეწინააღმდეგება თეატრალურ ბიზნესს და საბოლოოდ მნიშვნელოვან სამუშაო ადგილების დაკარგვას გამოიწვევს. „Netflix-ის თანა-აღმასრულებელმა დირექტორმა, თედ სარანდოსმა, კინოთეატრებს „მოძველებული კონცეფცია“ და „მოძველებული იდეა“ უწოდა. მან ასევე განაცხადა ბოლო ფინანსურ შეხვედრაზე: „ხალხის კინოთეატრში მიყვანა უბრალოდ ჩვენი საქმე არ არის.“ Netflix-ის ბიზნეს მოდელი პირდაპირ ეწინააღმდეგება თეატრალური ფილმების წარმოებისა და ჩვენების ბიზნესს, რომელიც ასობით ათას ამერიკელს ასაქმებს“, – წერდა კამერონი. „ამიტომ ის პირდაპირ ეწინააღმდეგება Warner Bros.-ის კინოდივიზიის ბიზნეს მოდელს, რომელიც ერთ-ერთი იმ მცირერიცხოვან მსხვილ კინოსტუდიას წარმოადგენს, რომელიც ჯერ კიდევ არსებობს. Warner Bros. წელიწადში დაახლოებით 15 თეატრალურ ფილმს უშვებს, და გაჭირვებული კინოჩვენების საზოგადოება სასოწარკვეთილად არის დამოკიდებული ამ პროდუქციაზე.“ როდესაც სარანდოსმა სენატის ქვეკომიტეტის წინაშე ჩვენება მისცა, მან 45-დღიანი თეატრალური ფანჯრის ვალდებულება აიღო, მაგრამ კამერონი არ არის დარწმუნებული, რომ ისინი ამას შეასრულებენ. „რა არის ამ შეთანხმების ძალა?“ – იკითხა მან. „რა ადმინისტრაციული ორგანო მოსთხოვს მათ პასუხს, თუ ისინი ნელ-ნელა შეწყვეტენ თავიანთ ე.წ. თეატრალურ გამოშვებებთან დაკავშირებულ ვალდებულებას? მაგრამ როგორც კი ისინი მსხვილ კინოსტუდიას ფლობენ, ეს შეუქცევადია. ეს გემი უკვე გაცურდა.“ „მე მხოლოდ მოკრძალებული კინო-ფერმერი ვარ“, – დაასკვნა კამერონმა. „და მე ვხედავ ჩემს მომავალ შემოქმედებითობასა და პროდუქტიულობას პირდაპირ საფრთხის ქვეშ ამ შეთავაზებული გაყიდვის გამო.“