ჯესი ბაკლი: "ჰამნეტის" ვარსკვლავობიდან ოსკარის ფავორიტობამდე – ექსკლუზიური ინტერვიუ

ავტორი: სკოტ ფაინბერგი, ჯილდოების აღმასრულებელი რედაქტორი. 36 წლის ირლანდიელი მსახიობი ასევე საუბრობს იმაზე, თუ როგორ ჩამოყალიბდა იგი დეიმ ჯუდი დენჩის გავლენით, სიზმრების გამოყენებაზე თავის სამსახიობო ხელოვნებაში და საზოგადოების ყურადღების ცენტრში ყოფნის ორაზროვან განცდაზე, ზოგჯერ ისურვებდა რა, რომ "მიწა ჩაყლაპავდა მას". ჯესი ბაკლი, მიმდინარე წლის ოსკარის ფავორიტი მსახიობი ქალის ნომინაციაში, ქლოე ჟაოს ფილმ "ჰამნეტში" (Hamnet) აგნეს შექსპირის განსახიერებისთვის და Hollywood Reporter-ის პოდკასტის "Awards Chatter" ამ ეპიზოდის სტუმარი, არის ირლანდიელი სცენისა და ეკრანის მსახიობი, რომელიც "The Observer"-მა აღწერა, როგორც "თავისი თაობის ერთ-ერთი ყველაზე ამაღელვებელი მსახიობი", "Vanity Fair"-მა კი - როგორც "რომელსაც აქვს როგორც მომხიბვლელი ქარიზმა, ასევე არაჩვეულებრივი ავთენტურობა", ხოლო "The New York Times"-მა - "რთული როლების დამანგრეველი ძალით შესრულების რეპუტაციის მქონე" მსახიობად, დასძინა რა: "მისი თაობის ცოტა სხვა მსახიობს შეუძლია ემოციების ასეთ ფართო სპექტრზე წვდომა, ან ასე მზად იყოს გარისკოს, რომ არ მოეწონოთ უფრო რთული ემოციების გამოკვლევისას." მხოლოდ ათწლეულის განმავლობაში დიდ ეკრანზე, 36 წლის ბაკლიმ უკვე შეასრულა უამრავი დასამახსოვრებელი როლი. მან განსაკუთრებული აღიარება მოიპოვა 2018 წლის ფილმ "ველური ვარდისთვის" ("Wild Rose"), სადაც მან ითამაშა შოტლანდიელი ყოფილი პატიმარი, რომელიც ქანთრი მუსიკის ვარსკვლავობაზე ოცნებობს, და რისთვისაც მიიღო BAFTA-ს ჯილდოს ნომინაცია საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის; 2021 წლის ფილმ "დაკარგული ქალიშვილისთვის" ("The Lost Daughter"), სადაც მან განასახიერა ახალგაზრდა აკადემიკოსი, რომელიც დედობის გამო კონფლიქტშია საკუთარ თავთან, და რისთვისაც მიიღო BAFTA-ს, Spirit-ისა და ოსკარის ნომინაციები საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი მსახიობი ქალისთვის; და 2022 წლის ფილმ "ქალების საუბრისთვის" ("Women Talking"), სადაც მან ითამაშა მენონიტური თემის ერთ-ერთი ქალი, რომელიც მსჯელობს, რა უნდა გააკეთოს მას შემდეგ, რაც აღმოაჩინა, რომ თემის მამაკაცები მათ აბსისტოლებდნენ და აუპატიურებდნენ, და რისთვისაც მიიღო Critics Choice Award-ის ნომინაცია საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი მსახიობი ქალისთვის, ხოლო მან და მისმა კოლეგებმა - Actor Award-ის ნომინაცია საუკეთესო ანსამბლისთვის. მაგრამ სწორედ მისმა როლმა "ჰამნეტში", როგორც დრამატურგ უილიამ შექსპირის მიწიერი მეუღლისა და მათი სამი შვილის დედის განსახიერებამ, მისი კარიერა სხვა დონეზე აიყვანა — "Rolling Stone"-მა, ფილმის მიმოხილვაში, დაწერა: „ჯესი ბაკლის შესრულებაზე წლობით ილაპარაკებენ“ — და ის ჯილდოების განხილვის ცენტრში მოაქცია. მართლაც, მან უკვე მოიგო ოქროს გლობუსის, Critics Choice-ისა და BAFTA-ს ჯილდოები საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის და ნომინირებულია საუკეთესო ანსამბლისა და საუკეთესო მსახიობი ქალის Actor Award-ებზე, რომ აღარაფერი ვთქვათ საუკეთესო მსახიობი ქალის ოსკარზე, რომლის მოგებასაც ფართოდ ვარაუდობენ. ამ თვის დასაწყისში, სანტა ბარბარაში გამართული საუბრისას, სადაც ბაკლი დაჯილდოვდა კარიერული რეტროსპექტივით სანტა ბარბარას საერთაშორისო კინოფესტივალზე, მან ისაუბრა იმაზე, თუ როგორ მოხვდა ის, სულ რაღაც 17 წლის ასაკში, BBC-ის ტალანტების შოუს ფინალისტთა შორის და როგორ მიიყვანა ამან ლონდონში გადასვლამდე, სადაც ის საბოლოოდ მიიღეს დრამატული ხელოვნების სამეფო აკადემიაში; რა ისწავლა თეატრში ადრეული სამუშაოებიდან, დეიმ ჯუდი დენჩთან ერთად; როგორ ჩამოყალიბდა მისი "ჰამნეტის" შესრულება მისი წინა კინემატოგრაფიული გამოცდილებით, მათ შორის "პატარძალი!" (The Bride!), მეგი ჯილენჰოლის "ფრანკენშტეინის პატარძლის" (Bride of Frankenstein) გადააზრებით, რომელიც 6 მარტს გამოდის, და მრავალი სხვა. საუბრის მოსმენა შეგიძლიათ ზემოთ მოცემული აუდიო პლეერის საშუალებით ან მისი ოდნავ რედაქტირებული ვერსიის წაკითხვა ქვემოთ. --- **ინტერვიუ** **კითხვა:** ჯესი, დიდი მადლობა პოდკასტში მონაწილეობისთვის. შეგიძლიათ გვითხრათ, სად დაიბადეთ და გაიზარდეთ და რითი იყვნენ დაკავებულნი თქვენი მშობლები? **პასუხი:** კორკში დავიბადე, რომელიც იმ საგრაფოს გვერდითაა, სადაც გავიზარდე. გავიზარდე კილარნიში, ულამაზეს ქალაქში ირლანდიის დასავლეთ სანაპიროზე, რომელიც ტბებითა და მთებითაა გარშემორტყმული. ჩემი ცხოვრების დასაწყისში, მამაჩემის სასტუმრო სახლის უკანა ფარდულში ვცხოვრობდი. მე, ჩემი ძმა, დედაჩემი და მამაჩემი ვცხოვრობდით ფარდულში, ერთ საწოლში, დახეტიალობდით ამ სასტუმრო სახლში. **კითხვა:** სასტუმრო სახლი სასტუმროსავით იყო? **პასუხი:** დიახ. ვფიქრობ, 28 ოთახი იყო. ეგზოტიკური ადგილი იყო გასაზრდელად, რადგან შენი სამყაროს მიღმა მყოფი ადამიანები შემოდიოდნენ. მე და ჩემი ოჯახი გუშინ ვსაუბრობდით იმაზე, თუ რას მოიტანდა ეს სასტუმრო სახლი. მახსოვს, ერთ მომენტში ამერიკული ბარბერშოპ კვარტეტი ჩამოვიდა და დღემდე მახსოვს სიმღერა, რომელსაც ისინი მღეროდნენ [მღერის]; შემდეგ კი ჩვენც ვმონაწილეობდით მომსახურებაში და საწოლების გაწყობაში. დიახ, ეს მართლაც ცოტათი "ალისა საოცრებათა ქვეყანაში" მსგავსი ადგილი იყო, მაგრამ ეს ასევე სამუშაოც იყო. **კითხვა:** ახლახან მოვისმინეთ თქვენი მშვენიერი ხმის ნიმუში. ვოკალური ნიჭი ოჯახურია? **პასუხი:** ისე, დედაჩემი მუსიკოსია. ის მუშაობს მუსიკის ფსიქოთერაპევტად პალიატიურ ზრუნვაში მყოფ ადამიანებთან და არის არფისტი და მომღერალი. როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, ის ლონდონში წავიდა ოპერის მომღერლად გახდომის მიზნით, და ჩვენ ვცხოვრობდით ამ მონასტერში ლონდონის როჰემპტონში, რადგან, ცხადია, ყველა ირლანდიურ ოჯახს ჰყავს მონაზონი ოჯახში. [იცინის] მახსოვს, ის მიდიოდა ვორქშოპებზე კოვენტ გარდენში, მე კი მონაზვნები მივლიდნენ, მამაჩემი ლონდონში ელოდებოდა. მისი სიმღერა და შესრულება — ეს არის ის, რისკენაც ყოველთვის ვისწრაფოდი ისტორიების მოყოლისას, მოყოლის საჭიროება...