ვესტეროსის სამყარო განუწყვეტლივ ფართოვდება, თუმცა მისი უახლესი თავები შესაძლოა სულ სხვაგვარად განვითარებულიყო. სერიალ „შვიდი სამეფოს რაინდის“ შოურანერის განცხადებით, ჯორჯ რ.რ. მარტინის თავდაპირველი ხედვა შესაძლოა საერთოდ არ გულისხმობდა HBO-ს ექვსეპიზოდიან სერიალს. პირიქით, ავტორი, როგორც ჩანს, ბევრად უფრო კომპაქტური და კინემატოგრაფიული ფორმატისკენ იხრებოდა. მრგვალი მაგიდის ფორმატის ბოლო ინტერვიუში შოურანერმა ირა პარკერმა ისაუბრა იმის შესახებ, თუ როგორ შეიქმნა „სატახტო თამაშების“ პრეკველი და რა სურდა მარტინს დანკისა და ეგის ისტორიისთვის. „ვიტყოდი, რომ ჯორჯ [რ.რ. მარტინს] სავარაუდოდ ორსაათიანი ფილმის გადაღება ერჩივნა. მაგრამ ვინაიდან HBO დაგვიკავშირდა ამ საკითხზე, ისინი მზად იყვნენ ნებისმიერი ხანგრძლივობისა თუ ფორმატისთვის, რომლის გამოყენებაც ჩვენ მოვისურვებდით“, – განაცხადა მან. იდეა, რომ სერ დუნკან გრძელისა და მისი ახალგაზრდა საჭურველმტვირთველ ეგის შესახებ დამოუკიდებელი, ორსაათიანი ფენტეზი ეპოსი შეიქმნას, გარკვეულ მიმზიდველობას ატარებს. ეს იქნებოდა შესანიშნავი ისტორია, რომლის დიდ ეკრანზე ნახვაც ღირდა. ამ ისტორიას აქვს კლასიკური, შეკრული სათავგადასავლო განწყობა, რომელიც ადვილად მოერგებოდა სრულმეტრაჟიან ფორმატს. სამაგიეროდ, სერიალი ექვსეპიზოდიანი გამოვიდა, სადაც თითოეული ეპიზოდის ხანგრძლივობა 30-დან 40 წუთამდე მერყეობს. ეს უფრო მოკლე, კომპაქტური მიდგომაა „სატახტო თამაშების“ ფართომასშტაბიან სეზონებთან შედარებით, მაგრამ ამჟამინდელი ფორმატი ძალიან მომწონს! საბოლოო ჯამში, კმაყოფილი ვარ, რომ ექვს ეპიზოდს ვიღებთ! სერიალი სიფრთხილითაც არ გამოირჩევა. სეზონის ბოლოწინა ეპიზოდმა, სახელწოდებით „დედის სახელით“, ისეთი სასტიკი სანახაობა შესთავაზა მაყურებელს, როგორსაც ფანები ამ ფრენჩაიზისგან ელიან. ღობის რაინდი დანკი პრინც აერიონ ტარგარიენს „შვიდთა სამართალში“ დაუპირისპირდა, რომელიც საყვარელი პერსონაჟისთვის გამანადგურებლად დასრულდა. ეს იყო დაძაბული, ემოციური და სრულად ვესტეროსის ისტორიების ტრადიციებში ჩამჯდარი. მიუხედავად იმისა, რომ ორსაათიანი ფილმიც კარგი იქნებოდა, ეპიზოდური სტრუქტურა პერსონაჟებს საშუალებას აძლევს, გაიშალონ და მნიშვნელოვან მომენტებს უფრო მეტი ძალა შესძინონ. დანკისა და ეგის მოგზაურობა ცოცხალი და რეალური ჩანს, ხოლო ნელი განვითარება უფრო მეტ წონას მატებს დიდ, სისხლიან კულმინაციებს.