თავისი საკულტო პერსონაჟებიდან და კულტურულ მეინსტრიმში შესული ფრაზებიდან გამომდინარე, ცოტაა საშინელებათა ფრენჩაიზი ისეთი გავლენიანი, როგორიც უეს კრეივენისა და კევინ უილიამსონის „კივილის“ (Scream) მეტა-სლეშერ სერიაა – რომლის ახალი ნაწილიც თებერვალში გამოდის! მოდით, გადავხედოთ ყველა ფილმს და ვნახოთ, რა პოზიციას იკავებს თითოეული მათგანი – წარმოგიდგენთ „კივილის“ ფილმების რეიტინგს! აჰჰჰ, „კივილის“ ფრენჩაიზის შავი ცხვარი. მიუხედავად იმისა, რომ ის აშკარად ყველაზე ცუდი ნაწილია, მესამე ფილმს მაინც აქვს გარკვეული ხიბლი. ჰოლივუდის სეთინგი (რომელიც სტუდიამ კოლუმბაინის ტრაგედიის შემდეგ დააწესა) ძალიან კარგად ეხამება ფილმებზე ორიენტირებულ სერიებს. რა თქმა უნდა, ცუდად მართული მკვლელისა და მოჩვენება დედის ნაწილები ცოტა უცნაურია. გარდა ამისა, ჯეისა და Silent Bob-ის კამეოები დიდად არ შველის საქმეს. მაგრამ ეს ფილმი გვაძლევს საშუალებას, ვუყუროთ სიდნი პრესკოტს, გეილ უეზერსს და დიუი რაილის (რომლებსაც ნევ კემპბელი, კორტნი კოქსი და დევიდ არკეტი განასახიერებენ), როგორ ასრულებენ თავიანთ საქმეს. და, თუნდაც არ გამოდიოდეს, ისინი მაინც ცდილობენ, დააკავშირონ ეს ყველაფერი წინა ფილმებთან და მნიშვნელოვნად აქციონ. ეს ალბათ სიის ყველაზე საკამათო პოზიციაა და, არავითარ შემთხვევაში, ამ ფილმს ცუდად არ მივიჩნევ. თუ რამეს აჩვენებს, ისაა, თუ რამდენად ძლიერია სერია, რომ ეს გაგრძელება ასე დაბლა დგას რეიტინგში. ორიგინალიდან ერთ წელზე ნაკლებ დროში გამოშვებული, სასწაულია, რომ ეს ფილმი ასეთი კარგია. დაძაბულობა, როდესაც სიდნი და მისი ოთახის მეზობელი ჰალი (ელის ნილი) იძულებულნი არიან, Ghostface-ის, ერთი შეხედვით, უგონო სხეულზე გადაძვრნენ, ოსტატობის ნიმუშია. და ის, თუ როგორ ეთამაშება ის თქვენს მოლოდინებს, რომლებიც პირველმა ფილმმა შექმნა, ნამდვილი სიამოვნებაა. „კივილის“ სერია ყოველთვის იმდენად უსწრებდა თავის დროს, რომ „რიქველებს“ (requels) აკეთებდნენ, სანამ ეს ტერმინი საერთოდ გამოჩნდებოდა. ისინი ოსტატურად უმკლავდებიან ძველი პერსონაჟების ახლებთან შერწყმას. სუსტი გახსნა და უცნაური საპნის ოპერის განათების ეფექტი, რომელიც საშინელებათა ჟანრში შეუფერებლად გამოიყურება, ფილმის ერთადერთი ნაკლოვანებაა. თუმცა, მე ყოველთვის იმ აზრზე ვიქნები, რომ ფილმი საავადმყოფოს სცენამდე უნდა დასრულებულიყო. ჩვენ ყოველთვის არ გვჭირდება ბედნიერი, ტრიუმფალური დასასრულები. ვფიქრობ, „კივილის“ ფრენჩაიზისთვის დიდი ხანია, დეპრესიული დასასრულის დროა. უახლეს ნაწილს შეიძლება ჰქონდეს ნებისმიერი გაგრძელების ყველაზე ძლიერი პირველი ნახევარი. იმდენი საინტერესო ახალი იდეაა შემოღებული და თითქმის ყველა მათგანი მუშაობს. Ghostface აქ უბრალოდ სასტიკია, მთელი ფრენჩაიზის ერთ-ერთი ყველაზე დაუნდობელი მკვლელობით. მიუხედავად იმისა, რომ სიუჟეტი ცოტა რთული ხდება და მონრეალი ნიუ-იორკის საკმაოდ სუსტ ასლად გვევლინება, ფილმი მაინც გვთავაზობს უამრავ დამაკმაყოფილებელ მოულოდნელობას. ისიც არ ავნებს, რომ ეს პერსონაჟები უბრალოდ ძალიან საყვარლები არიან. გარდა ამისა, კირბის (ჰეიდენ პანეტიერი) დაბრუნება ჩემთვის ყოველთვის პოზიტიურია. პირველი „კივილი“ (Scream) უეს კრეივენის გარეშე (ეს და მეექვსე ნაწილი რეჟისორების, მეტ ბეტინელი-ოლპინისა და ტაილერ გილეტის ხელში იყო) და მასში მაინც არის ყველა ის ნიშანი, რაც სერიის დიდებულ ნაწილს ქმნის. აბსოლუტურად ვარსკვლავური გახსნა, ფილმში ერთ-ერთი ყველაზე სასტიკი დანით დარტყმით. Ghostface-ის ზოგიერთი მკვლელობის დროს ფიზიკურად ვიკრუნჩხები. მიუხედავად იმისა, რომ შესაძლოა სუსტი მთავარი გმირი გვყავს სემის (მელისა ბარერა) სახით, ეს ანაზღაურდება ჩვენი შესანიშნავი მეორეხარისხოვანი პერსონაჟებით, როგორიცაა მიკსის ტყუპები (ჟასმინ სავოი ბრაუნი და მეისონ გუდინგი) და რიჩი (ჯეკ კუეიდი). და, ჰეი, პრაქტიკულად ვიღებთ მეორე მთავარ გმირს, სიდნი პრესკოტის დონის გაძლიერებულ ტარას (ჯენა ორტეგა) სახით. ჯეიმს ვანდერბილტისა და გაი ბიუსიკის სცენარში ძველი პერსონაჟების გამოყენება სრულყოფილია და, თუ რამეა, ალბათ კიდევ უფრო მეტი მსხვერპლით უკეთესი იქნებოდა. მაგრამ მეექვსე ნაწილის შემდეგ, ეს ნაწილი კიდევ უფრო ძლიერი ჩანს. ეს გაკვირვებას იწვევს? არ ვარ დარწმუნებული, რომ დედამიწაზე არსებობს ვინმე, ვინც პირველ ადგილზე სხვა ფილმს დააყენებდა. და ამის კარგი მიზეზი არსებობს: მან რევოლუცია მოახდინა საშინელებათა ჟანგში. რაც არ უნდა კარგი იყოს გაგრძელება, არასოდეს იქნება ისეთი რამ, რაც ორიგინალს გადააჭარბებს. რენდი მიკსი (ჯეიმი კენედი) განასახიერებს ყველა საშინელებათა ფილმების ფანს, რომელსაც ვიცნობ (და თავადაც ვარ ასეთი) და გვთავაზობს სლეშერის ისტორიაში ერთ-ერთ საუკეთესო მონოლოგებს. სლეშერ ფილმების დეკონსტრუქცია კინოს ისტორიაში ერთ-ერთ უდიდეს სიუჟეტურ მოულოდნელობას გვთავაზობს, აბსოლუტურად ბლოკბასტერული მესამე აქტით.