ლუკ ბესონის „დრაკულა“ ერთ-ერთი ყველაზე ხანგრძლივი გამოშვების ქრონოლოგიის მქონე ფილმია, რომელიც ევროპაში გასულ ზაფხულს გამოვიდა, ახლა კი საბოლოოდ ამერიკის კინოთეატრებშიც გამოჩნდა. მიუხედავად იმისა, რომ კრიტიკოსებს ის არ მოეწონათ, ფილმმა გარკვეული შემოსავალი მაინც მოუტანა სალაროებს. დრაკულას ისტორიის მრავალ ვერსიას შორის, ბესონისეული ინტერპრეტაცია ნამდვილად გამორჩეულია – მაშინაც კი, თუ ის უფრო ფრენსის ფორდ კოპოლას ვერსიის გადამუშავებას წარმოადგენს. ფილმის სიუჟეტი: როდესაც XV საუკუნის პრინცი (კალებ ლანდრი ჯონსი) საკუთარი ცოლის (ზოი ბლუ) სასტიკი მკვლელობის მომსწრე ხდება, ის უარს ამბობს ღმერთზე და თავად ზეცას წყევლის. მარადიული სიცოცხლით დაწყევლილი, ის ხელახლა იბადება დრაკულად – უკვდავ მეომრად, რომელიც ბედისწერას ეწინააღმდეგება სისხლით გაჟღენთილ ჯვაროსნულ ლაშქრობაში, რათა თავისი დაკარგული სიყვარული სიკვდილისგან დაიბრუნოს, რაც არ უნდა დაუჯდეს. გაერთიანების ზღვარზე მყოფი დრაკულას კვალდაკვალ დაუნდობელი მღვდელი (კრისტოფ ვალცი) მიდის, რომელმაც დაიფიცა, რომ ბოლოს მოუღებდა მის უკვდავ მეფობას. ჩვენ გვქონდა საშუალება გვესაუბრა სცენარისტ/რეჟისორ ლუკ ბესონთან და ვარსკვლავებთან – კრისტოფ ვალცთან, კალებ ლანდრი ჯონსთან და ზოი ბლუსთან – ფილმის შესახებ. ბესონი საუბრობს იმაზე, თუ რატომ იყო დენი ელფმანის მოწვევა საუნდტრეკის შესაქმნელად მისთვის ერთ-ერთი უდიდესი გამარჯვება. ლანდრი ჯონსი და ბლუ განიხილავენ, თუ რა გააკეთეს მათ, რათა განევითარებინათ თავიანთი ქიმია, მიუხედავად იმისა, რომ ფილმში ბევრი საერთო სცენა არ ჰქონიათ. ვალცი კი იმაზე საუბრობს, ურჩევნია თუ არა პერიოდული ფილმები თუ თანამედროვე ეპოქაში გადაღებული ფილმები. მისი ფილმოგრაფიის გათვალისწინებით, მისმა პასუხმა შესაძლოა გაგაოცოთ.