ცხრამეტი წლის წინ, მწერალმა/რეჟისორმა ფრენკ დარაბონტმა სტივენ კინგის ნოველის „ნისლი“ (The Mist) კინოადაპტაცია შექმნა, რომელიც ჟანრის ბევრმა თაყვანისმცემელმა მოიწონა. თუმცა, თუ რომელიმე სხვა კინორეჟისორს შეუძლია თაყვანისმცემლებს კონცეფციის ახალი ხედვით აღფრთოვანება შესძინოს, ეს მაიკ ფლენაგანია. Deadline-ის ცნობით, ეს მართლაც ხდება: ფლენაგანი Warner Bros. Pictures-ისთვის „ნისლის“ ახალ ვერსიაზე იმუშავებს, როგორც სცენარისტი და რეჟისორი. ის ასევე იქნება ფილმის პროდიუსერი Red Room-ის მეშვეობით, ტაილერ ტომპსონთან და Spyglass-ის გარი ბარბერთან და კრის სტოუნთან ერთად. ალექსანდრა მაგისტრა ასევე იქნება აღმასრულებელი პროდიუსერი Red Room-ისთვის. „ნისლში“ მეინის პატარა ქალაქს სქელი, იდუმალი ნისლი მოიცავს, საიდანაც არსებები გამოდიან ქალაქელების თავდასხმისთვის. გადარჩენილთა ჯგუფი ადგილობრივ სასურსათო მაღაზიაში თავს აფარებს. როგორც ხშირად ხდება კინგის ნაწარმოებებში, ანარქია და სოციალური გადაწყობა ზოგიერთში საუკეთესოს, ზოგიერთში კი ყველაზე უარესს ამჟღავნებს, რაც ბრბოს მენტალიტეტს აძლიერებს და უკონტროლო ექსტრემისტებს, რომლებიც გარედან მომდინარე საშინელებებზე არანაკლებ საშიშნი ხდებიან. ნოველა თავდაპირველად 1980 წლის ანთოლოგიაში „ბნელი ძალები“ (Dark Forces) გამოქვეყნდა, შემდეგ კი კინგმა ის 1985 წლის მოთხრობების კრებულში „ჩონჩხის ეკიპაჟი“ (Skeleton Crew) შეიტანა. 2007 წლის კინოადაპტაციის გარდა, 2017 წელს არსებობდა ხანმოკლე სატელევიზიო სერიალის ადაპტაციაც. ფლენაგანი მანამდე სტივენ კინგის ადაპტაციების „ჯერალდის თამაშის“ (Gerald’s Game) და „ექიმ სლიპის“ (Doctor Sleep) რეჟისორი იყო და ასევე მუშაობს Amazon Studios-ისთვის „ბნელი კოშკისა“ (The Dark Tower) და „ქერის“ (Carrie) სერიალის ადაპტაციებზე. რამდენიმე წლის წინ მას დაგეგმილი ჰქონდა კინგის რომანის „აღორძინების“ (Revival) კინოადაპტაცია Warner Bros.-ისთვის, მაგრამ ის პროექტი ჩაიშალა. რეჟისორი ამჟამად ემზადება „ეგზორცისტის“ (Exorcist) ახალი გაგრძელების წარმოებისთვის, რომლის პრემიერა 2027 წლის 12 მარტს არის დაგეგმილი, ამიტომ ცოტა ხანი დასჭირდება, სანამ ის სრულად ჩაერთვება „ნისლის“ სამყაროში. მოხარული ვარ, რომ „ნისლის“ ახალი ვერსია მაიკ ფლენაგანი ხელმძღვანელობით შეიქმნება. 90-იან წლებში ნოველის წაკითხვის შემდეგ, ათწლეულის განმავლობაში ვოცნებობდი კინოადაპტაციის პოტენციალზე. ჩემთვის დარაბონტის ფილმმა ეს პოტენციალი ვერ გაამართლა. მივიჩნიე, რომ ის არადამაკმაყოფილებელი იყო და არ მომეწონა დასასრული, რომელიც დარაბონტმა მოიფიქრა. კინგმა შეცვლა მოიწონა, მაგრამ მე ბევრად მირჩევნია ნოველის ჯორჯ ა. რომეროს სტილის „აპოკალიფსში შემდგომი მოგზაურობის“ დასასრული, ვიდრე ფილმის დასასრული, რომელიც არა მხოლოდ უკიდურესად დამთრგუნველი იყო, არამედ, როგორც ჩანს, ადასტურებდა, რომ საძულებელი ადამიანური ბოროტმოქმედი მართალი იყო. მოუთმენლად ველი, რას მოიმოქმედებს ფლენაგანი ამ ისტორიით.