როგორ უნდა გააგრძელო საერთაშორისო ნეო-ვესტერნის ფენომენი, როგორიცაა "Yellowstone"? ეს არის კითხვა, რომელიც უდავოდ დაუსვეს საკუთარ თავს აღმასრულებელმა პროდიუსერებმა ტეილორ შერიდანმა, დევიდ სი. გლასერმა და სპენსერ ჰადნატმა, როდესაც ლუკ გრაიმსის მონაწილეობით ქეისი დატონის სპინ-ოფზე მუშაობდნენ. საბოლოოდ, მათ გადაწყვიტეს, რომ არ უნდა ეცადათ იმის კოპირება, რამაც "Yellowstone" ჰიტად აქცია, არამედ ქეისის ისტორია სატელევიზიო ქსელში გადაეტანათ, როგორც მოქმედებით სავსე პროცედურული სერიალი, რომელიც მიზნად ისახავს ახალი სახელის დამკვიდრებას, მიუხედავად იმავე "Y" ბრენდის შენარჩუნებისა. Paramount Network-დან CBS-ზე გადასვლა, "Marshals" ქეისი დატონის ახალი დასაწყისია, სავსე პოტენციალით, რომ პერსონაჟთან მიმართებაში გააკეთოს ის, რისი გაკეთებაც "Yellowstone"-ს უბრალოდ არ შეეძლო. "Marshals"-ის პირველი სამი ეპიზოდის ნახვის შემდეგ, ნათელია, რომ სერიალი (ისევე როგორც თავად ქეისი) მაქსიმალურად ცდილობს წარსულისგან გათავისუფლებას, თუმცა მაინც მჭიდროდ არის მასზე მიბმული. მიუხედავად იმისა, რომ "Yellowstone"-ის უამრავი მინიშნებაა, რაც შესაძლოა გაუგებარი იყოს შერიდანის დიდ "დატონის სამყაროსთან" უცნობი მაყურებლისთვის, "Marshals" თავიდანვე იკვეთს საკუთარ იდენტობას ქეისის მეორეხარისხოვანი პერსონაჟების შემცირებით და დრამაში ახალი სახეების შემოტანით, რომლებსაც მისი ოჯახის რთულ მონტანას ისტორიასთან კავშირი არ აქვთ. "Marshals"-ის "Yellowstone"-ისგან კიდევ უფრო განმასხვავებელია გახსნის სცენა, რომელიც ქეისის და მის SEAL-ის წევრ ძმას, პიტ კელვინს (ლოგან მარშალ-გრინი) აქტიური ომის ზონაში ისვრის. მიუხედავად იმისა, რომ "Yellowstone" ახსენებდა ქეისის საბრძოლო გამოცდილებას, ამას ძალიან იშვიათად აკეთებდა და არასოდეს უჩვენებია ყოფილი SEAL-ის წევრი მოქმედებაში. "Marshals" ამ ხშირად დავიწყებულ ასპექტს ქეისის ცხოვრებიდან განსხვავებულად ეკიდება, გვათვალიერებინებს მის წარსულს, სანამ ისევ აწმყოში დაგვაბრუნებს. სერიალის პრემიერა, "Piya Wiconi" (რაც ლაკოტას ენაზე "ახალ დასაწყისს" ნიშნავს), მაყურებელს დიდად არ უადვილებს ქეისი დატონის ახალ ნორმალურ მდგომარეობასთან შეგუებას. რა თქმა უნდა, ჩვენ კვლავ ვხედავთ კოვბოის ცხენზე ამხედრებულს, რომელიც საქონელს აგროვებს და მტაცებლებს მოგერიებს, მასთან ერთად კი მისი ვაჟი ტეიტი (ბრეკენ მერფი, რომელიც ასევე "Yellowstone"-დან დაბრუნდა). ბრაიან ტეილორის (აქ მას ბრეტონ ვივიანი უერთდება) ნაცნობი თემატური მუსიკა ვრცელ ვესტერნულ ფონზე ჟღერს. მაგრამ მალე "Marshals" გვახსენებს, რომ ქეისის ცხოვრება ისეთი აღარ არის, როგორიც 15 თვის წინ იყო. სერიალი დროს არ კარგავს და პირდაპირ მოქმედებაში ერთვება, მოუხერხებლად იყვანს ქეისის აშშ-ის მარშალებთან მცირე ოპერაციაში, რომელიც ახალბედა კელვინს და მის გუნდს – მათ შორის ბელ სკინერს (არიელ კებელი), მაილს კიტლს (ტატანკა მინსი) და ანდრეა კრუსს (ეშ სანტოსი) – ბროკენ როკის ინდიელთა რეზერვაციაზე შესაძლო ტერაქტის კვალზე აყენებს. ამ საქმის ბოლომდე მიყვანის მიზნით, ქეისი გუნდს უერთდება ტომის თავმჯდომარის თომას რეინუოტერის ("Yellowstone"-ის ვარსკვლავი ჯილ ბირმინგემი) დასაცავად, თუმცა ყველაფერი გეგმის მიხედვით არ მიდის. როგორც მო (მო ბრინგს პლენტი) ეუბნება ქეისის: "ძალადობა დატონებს ყოველთვის პოულობს". ყველაფერი აღქმაზეა დამოკიდებული. მიუხედავად იმისა, რომ პრემიერა გარკვეულწილად მოუქნელია და ჯერ კიდევ ცდილობს იპოვოს საკუთარი უნიკალური ხმა ტეილორ შერიდანის დიალოგების ჩვეულებრივი სტილის ჩრდილიდან, შემდგომი ეპიზოდები ("Zone of Death" და "Road to Nowhere") უკვე საკუთარ თავს პოულობენ. სწორედ აქ ამყარებს "Marshals" თავის ტონს, გუნდურ სულისკვეთებას და CBS-ის სტილის რეჟისურას. "Yellowstone"-ისგან განსხვავებით, აქ სრულად არის წარმოდგენილი სატელევიზიო ქსელების მრავალი ჩვეულებრივი დამახასიათებელი ნიშანი, თუმცა ეს შეესაბამება ატმოსფეროს, რომლის შექმნასაც ეს ნეო-ვესტერნული პროცედურული სერიალი ცდილობს. მარშალებს აქვთ საოპერაციო ბაზა, ქეისი ცდილობს შეათავსოს თავისი ახალი თანამდებობა და შვილთან ურთიერთობა, და ჩვენს გმირს ოჯახურ საიდუმლოებებში არაერთი "ჩონჩხი" აქვს, რომელთა გამჟღავნებასაც ამჯობინებს თავი აარიდოს. მათ ჰყავთ მკაცრი უფროსიც, ჰარი გიფორდი (ბრეტ კალენი, რომელიც თავადაც კარგად იცნობს ვესტერნულ სატელევიზიო ქსელებს), რომელიც დროს არ კარგავს ახალბედასთვის თვალის დასადგმელად. "Marshals" არ არის "Yellowstone", და ალბათ ერთ-ერთი საუკეთესო რამ მასში სწორედ ისაა, რომ არც ცდილობს იყოს. რა თქმა უნდა, რაც "Marshals"-ს ერთმანეთთან აკავშირებს, ეს არის ლუკ გრაიმსი, რომელიც აქ ორმაგ მოვალეობას ასრულებს, როგორც აღმასრულებელი პროდიუსერი. ხუთი სეზონის განმავლობაში, პრესტიჟულ სატელევიზიო ვესტერნულ დრამაში ქეისი დატონის როლის შემდეგ, გრაიმსს საბოლოოდ მიეცა შანსი, სერიოზულად გამოეკვლია ქეისის პერსონაჟი, ისე რომ არ დამძიმებოდა მბრძანებლური მამა, მოჩხუბარი და-ძმა ან მომაბეზრებელი ცოლი (ბოდიში, მონიკა). უდავოა, რომ ქეისი იტანჯება მონიკას (კელსი ასბილი) არყოფნით (რაც პრემიერაში სწრაფად განიხილება), მაგრამ ის ისეთი ტიპია, რომელსაც შეუძლია საკუთარი ძალისხმევით გამკლავება, მისიის შესრულებაზე ფოკუსირება და ენერგიის მიმდინარე ამოცანაზე გადამისამართება. ჯერ კიდევ მაშინ, როდესაც "Yellowstone"-ის ბოლო ეპიზოდები გადიოდა, მე ვივარაუდე, რომ მამის გარდაცვალების გამოძიების შემდეგ, ქეისიმ იპოვა თავისი ნამდვილი მოწოდება. უმიზნო ხეტიალისა და შთაგონების გარეშე სიუჟეტის გადამუშავების წლების შემდეგ, შერიდანმა საბოლოოდ მიანიჭა პერსონაჟს სიღრმე, როგორც პოტენციურ სამართალდამცველს, რომელიც სიმართლის კვალზეა. ფაქტობრივად, ჩემი ერთადერთი სურვილი "Marshals"-თან დაკავშირებით იყო, რომ მას ქეისის არათანაბარი პერსონაჟის მოტივაციები გამოესწორებინა. როგორც ჩანს, ეს სურვილი ასრულდა — მეტწილად. გრაიმსი შესანიშნავად ასრულებს ამ დავალებას.