1987 წელს, სათამაშოების ხაზზე აგებულმა, მილიარდდოლარიანმა ფრენჩაიზმა, რომელსაც უკვე საოცარი წარმატების ისტორია ჰქონდა, ჰოლივუდის დაპყრობა სცადა. თუმცა, ნაცვლად ტრიუმფისა, მან კინოგაქირავებაში განსაცვიფრებლად ჩააგდო. მან არა მხოლოდ ვერ გამოიმუშავა ფული და ვერ მოიპოვა კრიტიკოსების მოწონება, არამედ გახდა ერთ-ერთი უკანასკნელი ლურსმანი სამარცხვინო სტუდია „კენონ ფილმსის“ კუბოში. ფილმმა ასევე მოიპოვა ათწლეულის ერთ-ერთი ყველაზე უცნაური ფილმის რეპუტაცია. მიუხედავად ამისა, ნოსტალგიისა და დაუვიწყარი ექსცენტრიულობის თვალსაზრისით, მას დღემდე დიდი ძალა აქვს. წამოდით ჩვენთან ერთად ეტერნიაში… ან, უკეთ რომ ვთქვათ, კალიფორნიის რომელიმე ქუჩაზე… რათა გავიგოთ, რა მოხდა „მასტერს ოფ ზი იუნივერსის“ ველური ისტორიის მიღმა. 1976 წელს სათამაშოების გიგანტმა „მეტელმა“ 750 000 დოლარიანი შესაძლებლობა გაუშვა ხელიდან, რომ „ვარსკვლავური ომების“ (Star Wars) ფიგურების ლიცენზია მოეპოვებინა. სამუდამო სინანულის ნაცვლად, მათ გადაწყვიტეს ნულიდან შეექმნათ საკუთარი ფრენჩაიზი. მათ შეცვალეს უკვე არსებული „ბიგ ჯიმის“ (Big Jim) ფიგურა, თიხით გაზარდეს მისი მოცულობა და შექმნეს ახალი გმირის, ჰი-მენის (He-Man) თაბაშირის ჩამოსხმა. სახელი განზრახ იყო ფართო მნიშვნელობის; ისეთი, რომელიც მოერგებოდა ნებისმიერ ფანტასტიკურ თავგადასავალს, რაზეც კი იოცნებებდნენ. 1980-იანი წლების შუა პერიოდისთვის, სათამაშოებმა, ანიმაციურმა სატელევიზიო სერიალებმა და კომიქსებმა ჰი-მენი და „მასტერს ოფ ზი იუნივერსი“ მერჩენდაიზინგის იმპერიად აქციეს. ბუნებრივია, შემდეგი ლოგიკური ნაბიჯი ფილმი იყო. ასე ხდება პოპულარული ნივთების შემთხვევაში. მათზე ფილმებს იღებენ. ვისთან უნდა დაეწყოთ თანამშრომლობა, თუ არა „კენონთან“ (Cannon), სტუდიასთან, რომელიც ისეთი კულტური ფილმების უკან იდგა, როგორებიცაა „მდუმარე ღამე, სისხლიანი ღამე“ (Silent Night, Bloody Night) და „ამერიკელი ნინძა 2“ (American Ninja 2)? ცნობილი იმით, რომ ჟანრული ფილმებს სწრაფად და იაფად იღებდა, „კენონმა“ „მასტერს ოფ ზი იუნივერსი“ ბლოკბასტერულ ტერიტორიაზე გადასვლის შანსად მიიჩნია. მათ წარმოიდგინეს მასშტაბური ფანტასტიკური ეპოსი, რომელიც ჰოლივუდის ნებისმიერ ქმნილებას გაუწევდა კონკურენციას. შემდეგ კი საბანკო ანგარიში შეამოწმეს. „კენონმა“ „ბნელი კრისტალის“ (The Dark Crystal) და „მუპეტების შოუს“ (The Muppet Show) სცენარისტი დევიდ ოდელი დაიქირავა, რათა სათამაშოების იმპერიისთვის ღირსეული თავგადასავალი შეექმნა. მაგრამ ეტერნიის მითიური სამყაროს გაცოცხლება ძვირი აღმოჩნდა. გამოსავალი? სიუჟეტის უმეტესი ნაწილის დედამიწაზე გადმოტანა. ეტერნიაში დარჩენის ნაცვლად, სკელეტორი (Skeletor) და მისი გუნდი ჰი-მენს განზომილებიან პორტალში მისდევდნენ თანამედროვე ამერიკაში, მოწყობილობის, სახელწოდებით „კოსმოსური გასაღები“ (Cosmic Key) გამოყენებით. არცერთი ფანი არ ითხოვდა ჰი-მენის „7-ელევენის“ (7-Eleven) გვერდით ხილვას, მაგრამ ეს მბზინავი დეკორაცია? ყველა ბავშვს სურდა ასეთი ჰქონოდა. ბიუჯეტის შეზღუდვები ასევე ნიშნავდა „ბეტლ ქეთის“ (Battle Cat) და ორკოს (Orko) არარსებობას. როგორც ჩანს, ვეფხვის მწვანედ შეღებვა ზედმეტი ფუფუნება იყო. დიდებული სამეცნიერო-ფანტასტიკური ფანტაზია იქცა „თევზი წყლიდან ამოგდებული“ (fish-out-of-water) ტიპის ისტორიად, რომელიც კიდევ უფრო დაშორდა იმას, რისთვისაც ფანებს რეალურად გადაუხდიათ ფული. რეჟისორად „კენონმა“ გერი გოდარდი (Gary Goddard) აირჩია, რომელიც პირველად იღებდა სრულმეტრაჟიან ფილმს და გამოცდილება თემატურ პარკებსა და ცოცხალ გასართობ შოუებში ჰქონდა. უცნაური არჩევანია? შესაძლოა. მაგრამ ეს ხსნის, რატომ ჰგავს ფილმი ზოგჯერ „იუნივერსალ სტუდიოსის“ ოდნავ მოშლილ ატრაქციონს. უფრო დიდი კითხვა: ვინ ითამაშებდა ჰი-მენს? პასუხი იყო დოლფ ლუნდგრენი (Dolph Lundgren), „როკი IV-ში“ (Rocky IV) ივან დრაგოს (Ivan Drago) როლის შემდეგ მისი გარღვევის ფონზე. მაშინ როცა ბევრი მას შთამბეჭდავ რუს ბოროტმოქმედად მიიჩნევდა, ლუნდგრენი სინამდვილეში მრავალენოვანი ქიმიური ინჟინერიის კურსდამთავრებული იყო. მან 250 ფუნტამდე მოიმატა წონაში და მოემზადა ექვსი თვის განმავლობაში არსებითად მეტალის G-სტრინგის ტარებისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ მთავარი პერსონაჟი იყო, მას საოცრად ცოტა დიალოგი ჰქონდა და იყო მცდელობები, რომ მისი ხმა გაეხმოვანებინათ. საბედნიეროდ, მისმა კონტრაქტმა ეს აღკვეთა. შედეგი? ოდნავ მოუქნელი დიალოგების გადმოცემა, მაგრამ უდავო ფიზიკური დასწრება. თუ „მასტერს ოფ ზი იუნივერსში“ არის ერთი უნივერსალურად აღიარებული შესრულება, ის ფრენკ ლანჯელას (Frank Langella) ეკუთვნის სკელეტორის როლში. პატივცემულმა თეატრისა და კინოს მსახიობმა ლანჯელამ მთელი გულით მიიღო როლი, შვილს პერსონაჟის მიმართ სიყვარულით შთაგონებულმა. მან შეისწავლა დიქტატორები და შექსპირისეული ბოროტმოქმედები თავისი შესრულების ჩამოსაყალიბებლად, და ეს აშკარაა. თუნდაც მძიმე პროთეზებისა და თავის ქალას ნიღბის ქვეშ, ლანჯელა ფილმის ყველაზე ერთგულ და თეატრალურ შესრულებას გვთავაზობს. მრავალი ფანისთვის ის არის ეს ფილმი. მსახიობთა შემადგენლობა სავსე იყო მომავალი და ნაცნობი სახეებით: კულისებს მიღმა, წარმოების დიზაინი შექმნა უილიამ სტოუტმა (William Stout), ხოლო ადრეული კონცეპტუალური ხელოვნების შექმნაში მონაწილეობდა „ვარსკვლავური ომების“ ლეგენდარული მხატვარი რალფ მაკქუარი (Ralph McQuarrie). ვიზუალური ეფექტები შეასრულა „ბოს ფილმ სტუდიომ“ (Boss Film Studios). მუსიკა დაწერა ბილ კონტიმ (Bill Conti), რომელიც ცნობილია „როკიზე“ (Rocky) და „კარატე ქიდზე“ (The Karate Kid) მუშაობით. მუსიკა ეპიკური იყო. ფილმი… ნაკლებად. 17-22 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით (მაღალი „კენონისთვის“) სტუდია მკაცრად აკონტროლებდა წარმოებას. „მეტელიც“ აქტიურად იყო ჩართული, ნერვიულობდა თავისი სათამაშო ბრენდის დაცვაზე. პროდიუსერების თქმით, წლების განმავლობაში ფილმს შეფერხებები აწუხებდა. სათამაშოების გაყიდვები შემცირდა. იმპულსი გაქრა. „კენონმა“, სავარაუდოდ, შეაჩერა წარმოება დასრულებამდე, რის გამოც გოდარდს მოუწია ფილმის ნაწილების დასრულება შემცირებული გუნდით. გავრცელებული ინფორმაციით, დასასრულიც კი შეამოკლეს სატესტო ჩვენებების შემდეგ. ეს ქაოტური პროცესი იყო. 1987 წლის აგვისტოში გამოშვებული „მასტერს ოფ ზი იუნივერსი“ კინოგაქირავებაში მესამე ადგილზე გაიხსნა და საბოლოოდ 17 მილიონ დოლარზე ოდნავ მეტი შეაგროვა, რაც ძლივს ფარავდა მის ბიუჯეტს. „სუპერმენი IV: მშვიდობის ძიებასთან“ (Superman IV: The Quest for Peace) ერთად ფილმის წარუმატებლობამ „კენონის“ ფინანსურ კოლაფსს შეუწყო ხელი. კრიტიკოსები მკაცრები იყვნენ და მას „კონან ბარბაროსისა“ (Conan the Barbarian) და „ვარსკვლავური ომების“ არეულ ნაზავს უწოდებდნენ. ყველაზე დიდი ქება? ფრენკ ლანჯელას ეკუთვნოდა. მიუხედავად იმედგაცრუებისა, აი…