მეფე არტურის ლეგენდამ დროის გამოცდას გაუძლო. ეს ამბავი მოიცავს არტურის მიერ ქვიდან ლეგენდარული მახვილის, ექსკალიბურის, ამოღებას და ინგლისის მეფედ ქცევას, ასევე ჯადოქარი მერლინის მის მენტორად მსახურებას. მან შთააგონა უამრავი ფილმი და სერიალი, იქნება ეს ბნელი ფენტეზი ეპოსი „ექსკალიბური“ თუ BBC-ის საკულტო კლასიკა „მერლინი“. 2011 წელს, ტელეარხმა Starz-მა არტურიანულ ლეგენდას საკუთარი, მკაცრი და რეალისტური ხედვით მიუდგა სერიალ „კამელოტში“, სადაც არტურის როლს ჯეიმი ქემპბელ ბაუერი ასრულებდა. თუმცა, „კამელოტმა“ მხოლოდ ერთი სეზონი იარსება და მისი გაბერილი ბიუჯეტი გაუქმების მთავარი მიზეზი გახდა. „უოლ სთრით ჯორნალის“ 2010 წლის ანგარიშის მიხედვით, „კამელოტის“ ერთი ეპიზოდის ღირებულება შთამბეჭდავ 7 მილიონ დოლარს შეადგენდა. ერთი შეხედვით, ეს თანხა შესაძლოა არც ისე დიდი ჩანდეს, განსაკუთრებით იმ ასტრონომიული ბიუჯეტების გათვალისწინებით, რომლებიც დღევანდელ სტრიმინგ პლატფორმების ორიგინალურ პროექტებს ხმარდება. მაგრამ ათი ეპიზოდის გათვალისწინებით, „კამელოტი“ საკაბელო ტელევიზიისთვის ოდესმე შექმნილ ერთ-ერთ ყველაზე ძვირადღირებულ სერიალად იქცა. Starz-მა საბოლოოდ გააუქმა სერიალი, მომავალი ეპიზოდების გამოუქვეყნებლობის მთავარ მიზეზად „წარმოების გამოწვევები“ დაასახელა. თუმცა, ეს არ იყო ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც „კამელოტის“ ისტორია ასე მოკლედ გაგრძელდა. Starz-მა ყველაფერი გააკეთა „კამელოტისთვის“ ფანბაზის შესაქმნელად, პირველი ეპიზოდი კი ოფიციალურ პრემიერამდე ერთი თვით ადრეც კი გამოუშვა. მიუხედავად იმისა, რომ პრემიერამ სარეკორდო რეიტინგები მოიპოვა, როგორც კი „კამელოტი“ ოფიციალურად გამოვიდა ტელეეკრანებზე, კრიტიკოსებმა ის უარყოფითად შეაფასეს, უმეტესად Starz-ის სხვა ისტორიულ სათავგადასავლო ფრენჩაიზ „სპარტაკუსთან“ არახელსაყრელი შედარებებით. „კამელოტს“ „Rotten Tomatoes“-ზე მხოლოდ 44% აქვს, რაც უფრო გლახაკს შეეფერება, ვიდრე მეფეს. „კამელოტის“ დაღმასვლის ყველაზე დიდი მიზეზი კი „სამეფო კარის თამაშები“ იყო. ის „კამელოტთან“ დაახლოებით ერთდროულად შედგა პრემიერა და პოპ-კულტურა მყისიერად დაიპყრო. „სამეფო კარის თამაშებს“ ის მნიშვნელოვანი უპირატესობაც ჰქონდა, რომ ბევრ მაყურებელს არ ჰქონდა წაკითხული ჯორჯ რ. რ. მარტინის ორიგინალური რომანები, რაც იმას ნიშნავდა, რომ ის ნამდვილად ახალი და ამბოხებული ხედვა იყო ფენტეზის ჟანრში. „კამელოტი“ კი, მეორე მხრივ, მოგვითხრობდა ისტორიას, რომელიც ადამიანების უმეტესობას ამა თუ იმ ფორმით უკვე ჰქონდა გაგონილი, და სექსისა და ძალადობის გარდა, არტურიანული ამბის ყველა ნაცნობ ელემენტს იმეორებდა. ფენტეზის მოყვარულთა უმეტესობა „მერლინს“ ანიჭებდა უპირატესობას, რადგან ის ნაცნობ მითს „სმოლვილის“ სტილში აახლებდა, რითაც „კამელოტი“ ჩრდილში მოექცა. „კამელოტმა“ არტურიანული ლეგენდის თითქმის ყველა ასპექტს უკიდურესად ბნელი კუთხით მიუდგა, შერეული შედეგებით. მერლინი (ჯოზეფ ფაინსი) ბევრად ნაკლებად იყო ბრძენი მენტორი და უფრო მაკიაველისებური პერსონაჟი, რომელიც მოვლენებს არტურის ტახტზე ასაყვანად გეგმავდა. არტური ცდილობს თავისი მომავალი დედოფლის, გინევერას (ტამზინ ეგერტონი), გულის მოგებას, მაგრამ ის სხვა რაინდზეა დაქორწინებული. ექსკალიბური არტურის ლეგენდარული მახვილის მხოლოდ სახელი არ არის... ეს არის გოგონას სახელი, რომლის მამაც ამ მახვილს ჭედავს. სხვა ელემენტები, როგორიცაა არტურის ნახევარდის, მორგანას (ევა გრინი), შეთქმულება მისი ტახტის მოსაპარად, პირდაპირ მითიდან არის აღებული. შოურანერმა კრის ჩიბნალმა ინტერვიუში განაცხრა, რომ მას სურდა არტურის ისტორიისთვის საკუთარი უნიკალური შტრიხი მიეცა: „ჩვენ ვიწყებთ არტურის დაბადებიდან და ვაგრძელებთ... შევეცდებით მოვყვეთ, რა შეიძლება იყოს მითის უკან დამალული სიმართლე. რა იქნებოდა რეალური მოვლენები, რომლებმაც შეიძლება ხელი შეუწყო ამ მითების შექმნას? „კამელოტზე“ საუბრისას ჩემთვის საინტერესო იყო იმის გაკვეთა, როგორი იქნებოდა მაშინ ცხოვრება და როგორ შეიძლებოდა გაჩენილიყო ეს ისტორიები. ჩვენ გვაქვს დიდი გეგმა, რომელიც, თუ ყველაფერს სწორად გავაკეთებთ, იმედი მაქვს, მრავალი ეპიზოდი, მრავალი სეზონი გვექნება“. ჩიბნალს, რა თქმა უნდა, მრავალი სეზონი არ მიუღია, მიუხედავად იმისა, რომ „კამელოტის“ ფინალი მრგვალი მაგიდის რაინდების წარმოშობას აანონსებდა. თუმცა, სერიალმა ჯეიმი ქემპბელ ბაუერის მსახიობური დიაპაზონი წარმოაჩინა, რადგან მან მეფე არტურის ისეთი ვერსია შემოგვთავაზა, რომელიც შეიძლება ყოფილიყო თავდაჯერებული, ჯიუტი, მაგრამ საბოლოოდ სწორი საქმის ერთგული. ბევრად ადრე, ვიდრე ის „უცნაური ამბების“ ვეკნას როლში მაყურებელს შეაშინებდა, ქემპბელმა „კამელოტით“ დაამტკიცა თავისი შესაძლებლობები. უბრალოდ სამწუხაროა, რომ ფულმა და არასწორმა დრომ იმსხვერპლა ის, რაც მეფე არტურის ისტორიის უნიკალური ხედვა შეიძლებოდა ყოფილიყო.