მეტ ჯონსონი ყოველთვის ყურადღების ცენტრშია, სადაც არ უნდა წავიდეს. ის განსაკუთრებით პოპულარულია მშობლიურ ქალაქ ტორონტოში, სადაც კანადელი ახალგაზრდა კინორეჟისორების მხარდაჭერამ და მისმა თბილმა, თვითირონიულმა იუმორმა ის ქალაქის ერთ-ერთ ყველაზე საყვარელ შვილად აქცია. მერი ოლივია ჩაუ ესწრებოდა ჩვენებას, როდესაც ჯონსონმა და მისმა თანავარსკვლავმა/თანასცენარისტმა ჯეი მაკკაროლმა ფილმი „ნირვანა: ჯგუფი, შოუ, ფილმი“ ტორონტოში TIFF-ის „შუაღამის სიგიჟის“ (Midnight Madness) სექციაზე ჩაიტანეს. ჯონსონი ამ ჩვენებას „ჩემი ზრდასრული ცხოვრების ერთ-ერთ ფუნდამენტურ მომენტს“ უწოდებს. წლების განმავლობაში ფესტივალზე დასწრების შემდეგ, მას „ძალიან უნდოდა ამგვარი სიხარულის გაზიარება ტორონტოელებთან“ – ეს იყო მოგზაურობის კულმინაცია, რომელიც ჯონსონის DIY სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ფილმით „ჭუჭყიანები“ (The Dirties, 2013) დაიწყო, გაგრძელდა მისი მეორე ფილმის „ოპერაცია ზვავი“ (Operation Avalanche, 2016) სანდენსის პრემიერით და გადაიზარდა მისი მესამე ფილმის, „ბლექბერი“ (BlackBerry, 2023) კომერციულ და კრიტიკულ წარმატებაში. „ნირვანა: ჯგუფი, შოუ, ფილმის“ – ჯონსონის მეოთხე სრულმეტრაჟიანი ნამუშევრის – ყურებისას, აშკარა კითხვა, რაც ჩნდება, არის: „როგორ მოახერხეს მათ ამის გაკეთება?“ ფილმი დაფუძნებულია ჯონსონისა და მაკკაროლის შოუზე, რომელიც დღესდღეობით უკვე გაუქმებულ Viceland-ის არხზე გადიოდა და თავად მათი ორიგინალური ვებ-სერიალის გაგრძელება იყო; „ნირვანას“ ყველა ვერსიაში მეტი და ჯეი საკუთარი თავის გაზვიადებულ ვერსიებს ასახიერებენ – გაზრდილ მოზარდებს, რომელთა ცხოვრებაც ექსტრავაგანტული, თუმცა გულუბრყვილო – და ხშირად ძალიან საშიში – ხრიკების სერიის გარშემო ტრიალებს, რომელთა მიზანიც მათი ჯგუფისთვის ტორონტოს საკულტო როკ კლუბ „რივალიში“ (The Rivoli) კონცერტის მოპოვებაა. „მესმის, რატომ შეიძლება თქვან ადამიანებმა: „ეს მედიისადმი შეპყრობილობის მძაფრი კრიტიკაა“,“ – ამბობს ჯონსონი „ნირვანას“ თავის ალტერ-ეგოზე. „რაც მათ არ ესმით, ისაა, რომ მე მომწონს ეს პერსონაჟები. მე ვეთანხმები მათ.“ ის აღიარებს, რომ მეთის მსოფლმხედველობა „ფსიქოტიკურია, და ამას სამედიცინო გაგებით ვამბობ“, მაგრამ ამტკიცებს, რომ „ყველას ცოტა მეტი ასეთი თვისება გამოადგებოდა. ვფიქრობ, ეს ყველას მოგვცემდა იმგვარ თავდაჯერებულობას, რაც დიდი საქმეების გასაკეთებლად გვჭირდება.“ „ნირვანა: ჯგუფი, შოუ, ფილმი“ ორი გაუგონარი ტრიუკის გარშემოა აგებული, ორივე მათგანი CN Tower-ს უკავშირდება – 1,815 ფუტის სიმაღლის ღირსშესანიშნაობას, რომელიც ტორონტოს ცის ხაზს დომინირებს. მიუხედავად იმისა, რომ ფილმის SXSW-ზე პრემიერის შემდეგ ცოტათი მოეშვა, ჯონსონი მაინც არ საუბრობს ამ ეპიზოდებზე – ნაწილობრივ იმიტომ, რომ ისინი ნებართვის გარეშე გადაიღეს. მაგრამ სცენების ყურებისას აშკარაა, კინოს ჯადოქრობას რომ თავი დავანებოთ, რომ რასაც ვხედავთ, სულ მცირე, ნაწილობრივ მაინც რეალურია. „დამოუკიდებელი სისტემით ფილმების გადაღებისას მთავარი ის არის, რომ ისეთი რამ უნდა გააკეთო, რასაც ჰოლივუდში ვერ გააკეთებდნენ,“ – ამბობს ჯონსონი. „ჰოლივუდური ფილმი რომ [ამ ეპიზოდებს] გადაეღო, ისინი CN Tower-ს აღადგენდნენ, ამას [პროფესიონალი] მსახიობებით გააკეთებდნენ. ეს 5 მილიონი დოლარის ღირებულების ტრიუკი იქნებოდა.“ ის დასძენს, რომ „ნირვანა: ჯგუფი, შოუ, ფილმის“ საერთო ღირებულება დაახლოებით 2 მილიონი აშშ დოლარი იყო, რომლის დიდი ნაწილი ფილმის 200-დღიანზე მეტი ხანგრძლივობის გადაღებებისას ოთხიდან რვა ადამიანისგან შემდგარი მცირე ჯგუფის შენარჩუნებას მოხმარდა. ამ გახანგრძლივებულმა საპროდიუსერო პერიოდმა ჯონსონსა და მაკკაროლს საშუალება მისცა, ეთამაშათ, გადაეღოთ „ვერითე“ და ფარული კამერით მასალა ტორონტოს გარშემო. ჯონსონი ძირითადი გუნდის განწყობას „უსასრულო საზაფხულო ბანაკს“ უწოდებს და ამბობს, რომ მათი მოქნილობა და ერთგულება გადამწყვეტი იყო ფილმის ერთ-ერთი ყველაზე დაუჯერებელი კადრის გადასაღებად: რეალური საღამოს საინფორმაციო გამოშვების კადრები, სადაც ჯონსონი და მაკკაროლი დრეიკის სასახლიდან გარბიან 2024 წლის მაისში მომხდარი რეალური სროლის შემდეგ. ეს მოვლენები, რა თქმა უნდა, ფილმში ახალ კონტექსტშია მოქცეული, მაგრამ „შაბათ დღეს ზარის მიღების და იმის გაგების იდეა, „ჰეი, ვიღაცას ახლახან დრეიკის სასახლესთან ესროლეს... ვიცი, შაბათ-კვირაა, მაგრამ ხომ არ გინდათ იქ წასვლა?“,“ როგორც ჯონსონი ამბობს, სწორედ ისეთი „ყველაფერზე თანახმა“ დამოკიდებულებაა, რამაც ფილმი შესაძლებელი გახადა. „როცა ძალიან პატარა გუნდი გყავს, ბევრის გადაღება შეგიძლია, მით უმეტეს, რომ ყველა ასეა ჩართული,“ – დასძენს ის. და რისკი მხოლოდ ტრიუკები არ არის. „ნირვანა: ჯგუფი, შოუ, ფილმი“ იმდენი საავტორო მასალით და რეალური ბრენდის მითითებით არის სავსე – „უკან მომავალში“ (Back to the Future) და Orbitz-ის გაზიანი სასმელი ორივე მნიშვნელოვან როლს თამაშობს სიუჟეტში – რომ ნებართვების მენეჯერს პანიკური შეტევა დაეწყებოდა. ჯონსონი მხარს უჭერს თავისი კომედიის ამ მითითებებზე დაფუძნებულ ელემენტს და ამბობს: „სულელი იქნებოდი, რომ უარყო ის, რაც შეგქმნა. ადამიანები, რომლებიც ისე დადიან, თითქოს ტელეშოუები, რომლებსაც ბავშვობაში უყურებდნენ, ფუნდამენტურად არ აყალიბებდნენ მათ პიროვნებას, ბევრ რამეს ტოვებენ უყურადღებოდ.“ უფრო დიდი მეტა ელემენტებიც აყალიბებს ჯონსონის სტილს: ის ხშირად იწვევს კანადელ კინორეჟისორ მეგობრებს, როგორიცაა ბენ პეტრი (The Heirloom, Honey Bunch) და ითან ენგი (Therapy Dogs) თავის ფილმებში, ნაწილობრივ იმისთვის, რომ ხელახლა შექმნას მისი ადრეული DIY ნამუშევრების ენერგია: „როცა B-სთვის მსახიობებს ვკრებდი...