1984 წელს მეტალიკას მეორე ალბომის, „Ride the Lightning“-ის გამოსვლისას, ჯგუფს უკვე მოპოვებული ჰქონდა ერთ-ერთი ყველაზე ინოვაციური და აგრესიული ძალის რეპუტაცია თრეშ მეტალის ჟანრში. თავად ალბომი სავსეა ისეთი კლასიკური კომპოზიციებით, როგორებიცაა „Fight Fire With Fire“, „For Whom the Bell Tolls“, „Fade to Black“ და სასათაურო ტრეკი, რომლებიც წარმოაჩენენ Metallica-ს განმსაზღვრელ სისასტიკეს და ამყარებენ მათ სტატუსს, როგორც ჟანრის პიონერების. თუმცა, ამ გრგვინვით სავსე კრებულში არის ერთი სიმღერა, რომელიც გამოირჩევა — და არა დადებითი გაგებით: „Escape“. ჯგუფს „Escape“ იშვიათად უყვარდა და ის ცოცხლად მხოლოდ ერთხელ, 2012 წლის 23 ივნისს, Orion Music + More ფესტივალზე შეასრულეს, როდესაც მათ ალბომი „Ride the Lightning“ სრულად დაუკრეს. მიუხედავად იმისა, რომ ჯეიმს ჰეტფილდის, ლარს ულრიხისა და კირკ ჰემეტის ავტორობით შექმნილი ეს ტრეკი არ იყო აკუსტიკური სტილის სიმღერა (და არც ჯგუფის ყველაზე კრიტიკული კომპოზიცია), ის არც Metallica-ს ჩვეულ ჟღერადობას შეესაბამებოდა. ის დაიწერა დროის ზეწოლისა და ლეიბლის მოთხოვნების ქვეშ, რამაც, სავარაუდოდ, ნაჩქარევად შექმნილი ტრეკი გამოიწვია. მათ ასევე პირველად მოუწიათ სიმღერის სტუდიაში დაწერა, და „Escape“ სწორედ ასეთი კომპოზიცია იყო. ეს იყო ბოლო წუთის დამატება, ალბათ დაუფიქრებელი გადაწყვეტილება, და შედარებით რადიო-მეგობრული, ნაკლებად მძიმე ტრეკი — სრულიად განსხვავებული იმ ინტენსივობისგან, რომელიც Metallica-ს ადრეულ შემოქმედებას განსაზღვრავდა. თავიდანვე ის არასოდეს ყოფილა ალბომის ნაწილი და მაშინდელმა ბევრმა გულშემატკივარმა ჯგუფი გააკრიტიკა იმის გამო, რომ ამ ტრეკით უფრო მეინსტრიმ აუდიტორიისკენ იხრებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ ის სინგლად არ გამოუშვეს. სიმღერის ისტორიის შესახებ, Metallica-ს ფრონტმენმა განაცხადა: „[Ride the Lightning] იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც სიმღერა სტუდიაში დავწერეთ. მახსოვს, ყველა სიმღერა გვქონდა და ლარსმა [ულრიხმა] თქვა: „მათ უნდათ, რომ კიდევ ერთი ჩავწეროთ, ალბომისთვის კიდევ ერთი სჭირდებათ.“ მე ვუთხარი: „ეს არ გითქვამს...“ ამიტომ მოგვიწია დაწერა და ეს ნამდვილად ბოლო წუთის ამბავი იყო. ასე რომ, „Escape“ ერთ-ერთი ასეთი სიმღერა იყო, რომელიც სტუდიაში დაიწერა.“ ერთადერთი და განუმეორებელი! „Escape“-ისადმი ეს ანტიპათია, განსაკუთრებით ჰეტფილდის მხრიდან, საბოლოოდ აისახა ჯგუფის ქმედებებში, რადგან ისინი ათწლეულების განმავლობაში ერიდებოდნენ მის ცოცხლად დაკვრას. ის არ შესრულებულა 2012 წლამდე, სანამ მათ სრულად არ დაუკრეს ალბომი „Ride the Lightning“ — ნაბიჯი, რომელიც უფრო ალბომისადმი მიძღვნას ჰგავდა, ვიდრე სიმღერის ხელახლა შესრულების გულწრფელ სურვილს. შესრულების დროს, აუდიტორია ერთხმად სკანდირებდა, აღიარებდა რა ისტორიულ მომენტს: Metallica „Escape“-ს პირველად და, სავარაუდოდ, უკანასკნელად უკრავდა ცოცხლად. „ეს აქ უპრეცედენტოა. ეს ისტორიულია მათთვის, ვინც შეიძლება იცოდეს, რა მოხდება შემდეგ,“ — უთხრა ჰეტფილდმა აუდიტორიას. „სიმღერა, რომელიც არასოდეს გვინდოდა ცოცხლად დაგვეკრა, ახლა სეტლისტშია. ჩვენ არ გვეშინია, უბრალოდ ვიმედოვნებთ, რომ კარგი იქნება. ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ. შეგიძლიათ იმღეროთ, თუ გინდათ, არა? ეს შეიძლება დაგვეხმაროს.“ ახლა, „სიძულვილი“ ძალიან ძლიერი სიტყვაა. მაგრამ თაყვანისმცემლებს მაინც აინტერესებთ: ნამდვილად არ მოსწონთ „Escape“ იმდენად, რომ მხოლოდ ერთხელ დაუკრეს? თუმცა, 2022 წელს ჰეტფილდმა უარყო ჭორი, რომ ის სრულიად ვერ იტანდა ამ ტრეკს. მან განმარტა: „ეს ერთგვარ ფოლკლორად იქცა, რომ „Escape“ მძულს. ეს სიმართლეს არ შეესაბამება! ეს იყო ბოლო სიმღერა, რომელიც „Ride The Lightning“ სესიებისთვის დაიწერა და მიზანმიმართულად შევინარჩუნეთ ოდნავ მოკლე, ვიდრე სხვა სიმღერები. ჩვენ მას განვიხილავდით Iron Maiden-ის „Run To the Hills“-ის ან Judas Priest-ის „Living After Midnight“-ის სულისკვეთებით — გავბედავ თუ არა გამოვიყენო სიტყვები „რადიო სიმღერები“? ასე რომ, იმის ნაცვლად, რომ რვაწუთიან „Seek And Destroy“-ის ტიპის სიმღერად გვექცია, ის მოკლე დავტოვეთ. შემდეგ ცუდი რეპუტაცია მოიპოვა, და არ ვიცი რატომ. მე კონკრეტული პრობლემა არ მაქვს მასთან, მაგრამ ის არასოდეს გამხდარა ცოცხალი შესრულების ძირითადი ნაწილი, როგორც ალბომის სხვა სიმღერები. ეს უბრალოდ იმას აჩვენებს, რომ უმჯობესია, მიზანმიმართულად არ ეცადო რაღაცების გაკეთებას.“