ჩვენს კითხვა-პასუხის/სპეციალურ სერიაში „Tell Me Más“, ჩვენ ვთხოვთ ჩვენს საყვარელ ლათინო ცნობილ ადამიანებს, გაგვიზიარონ ინსაიდერული ინფორმაცია მათი ცხოვრებისა და იმ გზების შესახებ, თუ როგორ ანიჭებენ პრიორიტეტს ფსიქიკურ ჯანმრთელობას. ამ თვეში, ჩვენ რეგეტონის შემსრულებელ მოფას ვესაუბრეთ იმაზე, თუ როგორ იმოქმედა მის მუსიკაზე, იდენტობაზე და სამყაროს აღქმაზე პუერტო-რიკოელ მშობლებთან გაშვილებამ. 2024 წელს რეგეტონის ამომავალ ვარსკვლავებზე საუბარი მოფას გარეშე შეუძლებელია. 22 წლის პუერტო-რიკოელმა შემსრულებელმა ბოლო ორი წლის განმავლობაში მისი პოპულარობის სინათლის სიჩქარით ზრდა იხილა. 2022 წელს ის იყო ერთ-ერთი იმ სამ იღბლიან ახალგაზრდა არტისტს შორის — ალეხოსთან და ხოტაერესთან ერთად — რომელმაც მეგა-ვარსკვლავ ქეროლ ჯისთან ერთად იმუშავა ჰიტ სიმღერაზე „Un Viaje“. ამ ტრეკზე სამუშაოდ ის პირადად გაფრინდა კოლუმბიაში. მას შემდეგ ის შეუჩერებლად უშვებს ჰიტებს, როგორიცაა „Bentley Remix“, „Sussy“, „DAMMN“ და „0 Millas“, რომელთა საერთო სტრიმების რაოდენობამ მილიონებს გადააჭარბა. მისი მრავალმხრივი სტილი და მიმზიდველი ლირიკა სხვა შემსრულებლებსაც იზიდავს, როგორც ცნობილ ვარსკვლავებს, როგორებიც არიან მანუელ ტურიზო და პაოპაო, ასევე ჟანრის ვეტერანებს, მაგალითად ნიენგო ფლოუს. 18 ივლისს, მოფას სადებიუტო ალბომი საბოლოოდ გამოვიდა. „Playground“ სახელწოდებით, პროექტი მის შეუზღუდავ ენთუზიაზმს და ცნობისმოყვარეობას ასახავს. როგორც ის ამბობს: „ზრდასრულ ასაკშიც კი, მრავალი თვალსაზრისით თავს ბავშვად ვგრძნობ“, რამაც ნაწილობრივ ალბომის სახელი შთააგონა. ალბომის ტრეკებში ის არა მხოლოდ საკუთარი ემოციების პირად „სათამაშო მოედანს“ იკვლევს, არამედ, როგორც არტისტი, სხვადასხვა ხმოვან ექსპერიმენტებსაც ატარებს. ჩამწერი სტუდია და თვით ცხოვრებაც კი მისი „სათამაშო მოედანია“. დიდი ხნის განმავლობაში მოფა იყო ადამიანი, რომელიც პირად ცხოვრებას საიდუმლოდ ინახავდა და არასოდეს იღრმავებდა მას. მიუხედავად იმისა, რომ წარსულში თავის ფესვებზე მინიშნებები ჰქონდა, მას არასოდეს უსაუბრია თავის ისტორიაზე დეტალურად. მიუხედავად იმისა, რომ პუერტო-რიკოში დაიბვა და გაიზარდა, ის, ფაქტობრივად, გაშვილებულია. მოფა არის აფრო-ლათინო, ბრაზილიელი დედისა და დომინიკელი მამის შვილი. დედამისი ტრაგიკულად გარდაიცვალა, როდესაც ის ჯერ კიდევ ჩვილი იყო, და ის და მისი ტყუპი და თავისმა პუერტო-რიკოელმა ნათლიებმა აიყვანეს, რომლებსაც ახლა სრულფასოვან მშობლებად მიიჩნევს. PS-თან ექსკლუზიურ საუბარში მოფა ჰყვება იმაზე, თუ რას გრძნობდა, როდესაც გაიგო, რომ გაშვილებული იყო, ბიოლოგიური მშობლების მხრიდან ოჯახის წევრებთან შერიგების სირთულეებზე, იმაზე, თუ ოდესმე დაუყენებია თუ არა ეჭვქვეშ საკუთარი იდენტობა, როგორ იკვლევს თავის ფესვებს და სხვა. ქვემოთ მოცემული ციტატები თარგმნილი, რედაქტირებული და შემოკლებულია სიცხადისთვის. PS: სად დაიბადეთ და გაიზარდეთ? მოფა: დავიბადე პუერტო-რიკოში, ბაიამონში. მეტროპოლიტენის ზონაში გავიზარდე, მაგრამ ბევრს ვმოგზაურობდი ისაბელასა და აგუადაში, რადგან ჩემი ოჯახი იქიდან იყო, კუნძულის დასავლეთი მხრიდან. ყოველ ან ყოველ მეორე შაბათ-კვირას მივდიოდით იქ, ამიტომ ვგრძნობ, რომ ორივე მხარეს გავიზარდე. PS: როდის გაიგეთ, რომ თქვენ და თქვენი და გაშვილებული იყავით? მოფა: პატარაობიდანვე ვიცოდი. ჩემი ბიოლოგიური დედა ცხრა თვის ასაკში გარდაიცვალა კიბოთი და მე არასოდეს შემხვედრია ჩემი ბიოლოგიური მამა. ასე რომ, მისი გარდაცვალების შემდეგ, ჩემმა ნათლიებმა გაგვაშვილეს და ჩემი მშობლები გახდნენ. ისინი ჩემი დედის მეგობრები იყვნენ ბავშვობიდან. ყველა ერთად მეგობრობდნენ. მადლობა ღმერთს, ეს არ იყო ჩვენგან დამალული. მათ გვითხრეს, რომ დიახ, გაშვილებული ვართ. და ხალხი მაინც გვეკითხებოდა, როდესაც ჩემს დედას და მამას ნახავდნენ, რადგან ჩვენ საერთოდ არ ვართ ერთი ფერის [იცინის]. ძალიან რთული იქნებოდა ვინმესთვის დაგვერწმუნებინა, რომ ისინი ჩემი ბიოლოგიური მშობლები არიან. PS: თქვენ თქვით, რომ ადრეული ასაკიდანვე იცოდით გაშვილების შესახებ. როგორ აღწერდით იმას, თუ როგორ გაგზარდეს თქვენ და თქვენი და თქვენმა მშობლებმა; დარწმუნდნენ თუ არა ისინი, რომ ამ ცოდნას თქვენზე არასოდეს უარყოფითი გავლენა არ მოუხდენია? მოფა: ვფიქრობ, ისინი ყოველთვის გამჭვირვალეები იყვნენ და არასოდეს არაფერს გვიმალავდნენ. ისინი ყოველთვის პირდაპირ საუბრობდნენ ჩვენს წარმომავლობასა და ისტორიაზე — ჩვენს ფესვებზე. და თუკი ოდესმე მოვინდომებდით იმ ადგილებში გამგზავრებას და მათ გაცნობას, ისინი მხარს დაგვიჭერდნენ და რეალურად წაგვახალისებდნენ, რომ გამოგვეკვლია ჩვენი ოჯახის ყველა ის კუთხე და სივრცე, რომელიც არ ვიცოდით. PS: ვიცი, რომ ბავშვები შეიძლება იყვნენ სასტიკები; ოდესმე ყოფილხართ ბავშვობაში ბულინგის მსხვერპლი იმის გამო, რომ განსხვავებულად გამოიყურებოდით მშობლებისგან? როგორ მართავდით ამას, თუ ასე იყო? მოფა: სინამდვილეში, არასოდეს ვყოფილვარ ბულინგის მსხვერპლი. აქ, პუერტო-რიკოში, ვგრძნობ, რომ ასეთი ტიპის დისკრიმინაცია არსებობს, მაგრამ ამ დღეებში ის არ არის ისეთი ძლიერი. ვფიქრობ, ყველამ უნდა ვიცოდეთ, რომ ყველა ერთნაირები ვართ. მე არ ვარ და არასოდეს ვიქნები განსხვავებული მხოლოდ იმიტომ, რომ გაშვილებული ვარ ან სხვა ოჯახი მყავს. PS: იცით თუ არა რამე თქვენი ბიოლოგიური მშობლების ოჯახის შესახებ ახლა? გქონიათ თუ არა მათთან რაიმე კონტაქტი ან ურთიერთობა? თუ ასეა, რას გრძნობთ ამის გამო? მოფა: დღემდე, ჩემი ოჯახი ბრაზილიიდან ყოველთვის თვალყურს მადევნებდა. ისინი ზოგჯერ მომწერენ პირად შეტყობინებებში, მაგრამ რთულია კომუნიკაცია, რადგან პორტუგალიურად არ ვსაუბრობ, ამიტომ მთარგმნელობით აპლიკაციებს ვიყენებ მათთვის პასუხის დასაწერად. ეს აქამდე საჯაროდ არ მიხსენებია, მაგრამ რამდენიმე დღის წინ ჩემმა ბიოლოგიურმა მამამ ჩემი ერთ-ერთი სოციალური მედიის პოსტი „მოიწონა“. და ეს იყო, ასე ვთქვათ, „ოჰ, ჯანდაბა“, რადგან ის არასოდეს შემხვედრია.