სამშაბათს, Netflix-ის წარმომადგენლებმა კაპიტოლიუმის გორა მოინახულეს, სადაც ანტიმონოპოლიური მოსმენა სწრაფად გადაიზარდა კულტურულ დაპირისპირებასა და პოლიტიკურ სპექტაკლში. ტედ სარანდოსმა, Netflix-ის თანააღმასრულებელმა დირექტორმა, ჩვენება მისცა სენატის იურიდიული კომიტეტის ანტიმონოპოლიურ ქვეკომიტეტს კომპანიის მიერ Warner Bros. Discovery-ის შემოთავაზებული შეძენის დასაცავად. ეს გარიგება Warner Bros-ის სტრიმინგისა და სტუდიის აქტივებს, მათ შორის საუკუნის ინტელექტუალურ საკუთრებას (IP), Netflix-ის უკვე მასშტაბურ სტრიმინგ იმპერიაში გააერთიანებდა. გარიგების ღირებულება 80 მილიარდ დოლარს აღემატება, და კანონმდებლებმა ნათლად განაცხადეს, რომ ისინი არ აპირებდნენ მის დამტკიცებას ინტენსიური შემოწმების გარეშე. ყოველ შემთხვევაში, ასე დაიწყო ყველაფერი. მოსმენის მთავარი საკითხი ნაცნობი შეკითხვა იყო: შეამცირებდა თუ არა Netflix-ის ერთ-ერთ უმსხვილეს კონკურენტთან შერწყმა არჩევანს, გაზრდიდა თუ არა ფასებს და შეავიწროვებდა თუ არა შემქმნელებსა და მუშაკებს უკვე კონსოლიდირებულ ინდუსტრიაში? უფრო მარტივად, დაარღვევდა თუ არა გარიგება ანტიმონოპოლიურ კანონებს? რესპუბლიკელებიც და დემოკრატებიც სარანდოსს ეკითხებოდნენ, შეამცირებდა თუ არა გარიგება ბაზარს გაფართოების ნაცვლად. სარანდოსი თავის მომზადებულ გზავნილს მიჰყვებოდა, რომელსაც ის უკვე რამდენიმე თვეა იმეორებს: „ეს გარიგება მომხმარებლის, ინოვაციის, დასაქმებულისა [და] შემქმნელის ინტერესებს ემსახურება“. თუმცა, კითხვების ეს მიმართულება არაერთხელ შეწყდა განსხვავებული, პოლიტიკურად მოტივირებული შეშფოთებით. რამდენიმე რესპუბლიკელმა სენატორმა, მათ შორის ყველაზე აღსანიშნავია ჯოშ ჰოული, თავისი დრო გამოიყენა, რათა Netflix-ისთვის შეკითხვები დაესვა პროგრამული არჩევანის შესახებ, ამტკიცებდა რა, რომ პლატფორმა „ვოუქი“ (pro-woke) იდეოლოგიის მომხრეა, განსაკუთრებით ბავშვთა შოუებში, რომლებიც LGBTQ+ პერსონაჟებს ან თემებს მოიცავს. ჰოული კომპანიას ახალგაზრდა მაყურებლებისთვის იდეოლოგიის თავს მოხვევაში ადანაშაულებდა – როგორც ჩანს, ამჟამად იდენტობა იდეოლოგიაა – და მოიყვანა ის, რასაც შიდა მეტრიკას უწოდებდა, რომელიც ბავშვთა პროგრამებში ტრანსგენდერულ თემებზე დიდ აქცენტს აჩვენებდა. მას აქვს ლეგიტიმური პოლიტიკური საკითხების მიტაცების ისტორია თავისი ანტი-„ვოუქი“ დღის წესრიგის გასატარებლად. 2022 წელს მან საავტორო უფლებების კანონის ირგვლივ მიმდინარე დებატები გამოიყენა „ვოუქი“ კორპორაციების, როგორიცაა Disney, თავდასასხმელად, ამტკიცებდა რა, რომ ისინი „მილიარდებს გამოიმუშავებენ, ამასთან სულ უფრო მეტად ეხვეწებიან „ვოუქი“ აქტივისტებს“. სარანდოსმა უარყო ეს ბრალდებები, დაჟინებით აღნიშნა, რომ ისინი არაზუსტი იყო და განაცხადა, რომ Netflix-ს არ აქვს პოლიტიკური დღის წესრიგი. მან ხაზი გაუსვა მშობლის კონტროლსა და არჩევანს, ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ოჯახები წყვეტენ, რას უყურონ და არა პლატფორმა. მიუხედავად ამისა, ეს გაცვლა ხაზს უსვამს იმას, თუ რამდენად მცირეა ახლა სხვაობა მთავრობის შემოწმებასა და კულტურული ომის რიტორიკას შორის. როდესაც პოლიტიკურ სპექტაკლში არ იყო ჩათრეული, სარანდოსი ცდილობდა დაერწმუნებინა ინდუსტრია რამდენიმე მნიშვნელოვან საკითხში, რომელთაც შესაძლოა შეეფერხებინათ Netflix-ის გეგმები WB-თან დაკავშირებით. მან დაადასტურა, რომ Netflix შეინარჩუნებდა 45-დღიან კინოგაქირავების ფანჯარას Warner Bros-ის ფილმებისთვის და განაცხადა, რომ კომპანიას არ აქვს განზრახული საწარმოო სამუშაოების შემცირება ან პროდუქციის მოცულობის შეკვეცა, თუ გარიგება შედგება. მოსმენის ბოლოს, ლეგიტიმური ანტიმონოპოლიური საკითხები დიდწილად კულტურული ომის თეატრალიზებულმა წარმოდგენამ გადაფარა, რაც სამწუხაროა, რადგან არსებობს ძალიან რეალური და უკიდურესად მნიშვნელოვანი კითხვები, რომლებზეც Netflix-მა უნდა გასცეს პასუხი, სანამ რაიმე გარიგება დამტკიცდება. ახლა, შერწყმის ბედი ფედერალურ რეგულატორებზეა დამოკიდებული, რომლებიც გადაწყვეტენ, გადარჩება თუ არა ჰოლივუდის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი შერწყმა.