ოსკარის ნომინანტი რეჟისორები სანტა ბარბარას საერთაშორისო კინოფესტივალზე დააჯილდოეს

ავტორი: კირსტენ ჩუბა, ღონისძიებების რედაქტორი რაიან კუგლერმა, ჯოშ სეფდიმ, იოახიმ ტრიერმა და ქლოე ჟაომ სამშაბათს სანტა ბარბარას საერთაშორისო კინოფესტივალზე წლის გამორჩეული რეჟისორის ჯილდო მიიღეს. ოსკარზე საუკეთესო რეჟისორის ნომინაციაში წარდგენილი ხუთი რეჟისორიდან ოთხი სამშაბათს სანტა ბარბარაში გაემგზავრა, რათა მონაწილეობა მიეღო რეჟისორებისადმი მიძღვნილ სპეციალურ საღამოში. რაიან კუგლერი („Sinners“), ჯოშ სეფდი („Marty Supreme“), ქლოე ჟაო („Hamnet“) და იოახიმ ტრიერი („Sentimental Value“) The Hollywood Reporter-ის სკოტ ფაინბერგთან ერთად სანტა ბარბარას საერთაშორისო კინოფესტივალზე შეიკრიბნენ, სადაც თითოეულმა მათგანმა ცალ-ცალკე ისაუბრა თავის ნომინირებულ ფილმებზე, შემდეგ კი ჯგუფური დისკუსიისთვის გაერთიანდნენ; პოლ ტომას ანდერსონი („One Battle After Another“), ოსკარის კატეგორიის სხვა კინორეჟისორი, ღონისძიებას არ დასწრებია. ჯგუფური საუბრის დროს, კუგლერმა და ჟაომ გაიხსენეს მათი პირველი შეხვედრა Sundance-ის სცენარისტთა ლაბორატორიის პროგრამაში 2012 წელს, სადაც ტრიერი მათი მენტორი იყო; ამან განაპირობა სამეულს შორის ხანგრძლივი კავშირი, ტრიერმა აღნიშნა, რომ მან კუგლერს მისი 2013 წლის ფილმის „Fruitvale Station“ მონტაჟის შესახებ რჩევები მისცა. კინორეჟისორებმა ისაუბრეს ჯილდოების სეზონის საუკეთესო (სხვა ნომინანტების გაცნობა) და ყველაზე ცუდ (ოჯახებისგან შორს ყოფნა) ასპექტებზე და იმაზეც, თუ რას გააკეთებდნენ, კამერის მიღმა რომ არ ყოფილიყვნენ: სეფდი – არქიტექტორი, კუგლერი – ყავის გამყიდველი, ჟაო – კერძო დეტექტივი და ტრიერი – თერაპევტი. მათ ასევე განიხილეს, ვის მოსაზრებებს აფასებენ ყველაზე მეტად პროექტის გამოშვებისას. „Sentimental Value“-ს რეჟისორმა აღნიშნა: „ეს რთულია, რადგან გარკვეულწილად ფილმი მსოფლიოში საქონლად იქცევა და გჭირდება, რომ კრიტიკოსებს მოსწონდეთ“, მაგრამ, როგორც ნათქვამია, დასძინა მან, „მხატვრისთვის კითხვა, თუ რას ფიქრობს კრიტიკოსზე, იგივეა, რაც სასიგნალო ბოძისთვის კითხვა, თუ რას ფიქრობს ძაღლებზე.“ ჟაომ კი თქვა, რომ ის უფრო ონლაინ კრიტიკოსებს აკვირდება: „მე მადარდებს ჩემი Letterboxd-ის შეფასებები, რადგან ეს აუდიტორიაა. ასევე მადარდებს Rotten Tomatoes, მაგრამ არ უნდა მადარდებდეს. მე რეალურად შევდივარ Letterboxd-ზე და ვკითხულობ რეცენზიებს, რადგან ეს მაყურებლები არიან. ისინი იქ არიან და არავინ უხდის მათ ამის გაკეთებისთვის — ზოგიერთმა მათგანმა სტენდაპი უნდა გააკეთოს, რადგან სასაცილოები არიან. მე მათ სკრინშოტებს გადავუღებდი და გავუგზავნიდი [„ჰამნეტის“ ვარსკვლავებს] ჯესი [ბაკლის] და პოლ [მესკალს], რადგან ისინი ონლაინში არ შედიან.“ ფაინბერგმა ჯგუფს ჰკითხა კვენტინ ტარანტინოს ეთოსის შესახებ, ადრეულ ასაკში პენსიაზე გასვლის თაობაზე, მისი რწმენის გამო, რომ რეჟისორები ფილმების გადაღებაში ასაკის მატებასთან ერთად უარესდებიან; სეფდიმ უპასუხა: „ვიმედოვნებ, რომ მუშაობისას მოვკვდები. ვფიქრობ, ალბათ იმას გულისხმობდა, რომ ისინი ძალიან კომფორტულად გრძნობენ თავს – ეს პრობლემაა, როცა ზედმეტად კომფორტულად ხარ და შენს ირგვლივ არიან ადამიანები, რომლებიც ამ კომფორტს იზიარებენ. ეს შეიძლება პრობლემა იყოს, მაგრამ, არა, მუშაობა გაგათავისუფლებს.“ კუგლერმა ასევე მოიხსენია მიხაელ ჰანეკეს 2012 წლის ფილმი „Amour“ როგორც „ფილმი, რომლის გადაღება მხოლოდ ხანდაზმულ რეჟისორს შეეძლო და რომელმაც ცხოვრებას სხვაგვარად შემახედა. ამ ფილმზე ალბათ ყოველდღე ვფიქრობ, ამიტომ იმედი მაქვს, ხანდაზმული ადამიანები არ შეწყვეტენ ფილმების გადაღებას, მათ ბევრი რამ აქვთ სასწავლი ჩვენთვის.“ საღამო დაიხურა თითოეული რეჟისორის მიერ იმ ფილმის შექებით, რომელმაც ჯილდოების სეზონზე სათანადო აღიარება ვერ მოიპოვა: კუგლერმა „Hedda“ დაასახელა, ტრიერმა „Sorry Baby“ აღნიშნა, ჟაომ ანიმაციური ფილმი „პატარა ამელი“ („მრავალჯერ მომიწია ამ ფილმის შეჩერება და უმართავად ქვითინი, შემდეგ კი თავიდან დაწყება“) და სეფდიმ თავისი ძმის, ბენი სეფდის ფილმი „Smashing Machine“ „განსაკუთრებულ ფილმად“ მოიხსენია.