Netflix-ზე სერიალ „Peaky Blinders“-ის მე-6 სეზონის გამოსვლიდან ოთხი წელი გავიდა და ფანებს კიდევ მინიმუმ ორი კვირა მოუწევთ ლოდინი ფილმის გაგრძელებაზე, სახელწოდებით „Peaky Blinders: უკვდავი მამაკაცი“. სრულმეტრაჟიანი ფილმი, რომელიც საგის საბოლოო თავი იქნება, პრემიერას 2026 წლის 6 მარტს გამართავს. თუ თქვენ ამ კრიმინალური დრამის ერთგული მიმდევარი იყავით, ალბათ, გიჭირთ მსგავსი ხარისხისა და პერიოდის ატმოსფეროს მქონე ნაწარმოების პოვნა. მარტინ სკორსეზეს მიერ ნაპროდიუსერალი HBO-ს სერიალი „ბორდუოკ იმპაირი“ (Boardwalk Empire) ამ კრიტერიუმებს საკმაოდ კარგად აკმაყოფილებს. ძირითადად ნიუ-ჯერსის შტატის ქალაქ ატლანტიკ სიტიში, 1920-იანი წლების აკრძალვის ეპოქაში განვითარებული „ბორდუოკ იმპაირი“ გვიყვება სტივ ბუშემის მიერ განსახიერებული ნაქი ტომპსონის (ისტორიული ენოხ ლ. ჯონსონის მიხედვით) ამბავს, გავლენიანი ქალაქის ხაზინადარის, რომელიც მაფიასთან არის შეკრული. შოუში ჩნდებიან რამდენიმე ისტორიული ფიგურის ახალგაზრდა ვერსიები, მათ შორის ალ კაპონე, ლაქი ლუჩიანო და მეიერ ლანსკი. სერიალი ნაწილობრივ ნელსონ ჯონსონის 2002 წლის არამხატვრული წიგნით „ბორდუოკ იმპაირი: ატლანტიკ სიტის დაბადება, აღმავლობა და კორუფცია“ არის შთაგონებული. „მსმენია, რომ კარგად იცვამთ, მისტერ შელბი,“ – ეუბნება განგსტერი ლუკა ჩანგრეტა ტომი შელბის „Peaky Blinders“-ში. მოდა სერიალის ერთ-ერთი ყველაზე მიმზიდველი მახასიათებელია და ნებისმიერს, ვისაც მოსწონს კოსტიუმებსა და ჰალსტუხებში გამოწყობილი განგსტერების ყურება, სავარაუდოდ, „ბორდუოკ იმპაირიც“ მოეწონება. დაივიწყეთ „სოპრანოს კლანის“ სპორტული კოსტიუმები და ხალათები. ეს არის ელეგანტური ადამიანების კრიმინალური დრამა, მაგრამ მასში უფრო მეტია, ვიდრე უბრალოდ ატლანტიკ სიტის მოდის კვირეული. როგორც „Peaky Blinders“, ასევე „ბორდუოკ იმპაირი“ წარმოადგენს მორალური კომპასის გარეშე მყოფი პერსონაჟების სიღრმისეულ კვლევას. ისინი განგსტერული კრიმინალის მკაფიო ასახვებია ატლანტის ოკეანის ორ სხვადასხვა მხარეს. გასაკვირი არ არის, რომ მათი წარმოების ღირებულებები თითქმის იდენტურია. ორივე სერიალი გამოირჩევა განსაცვიფრებელი პერიოდის დეტალებითა და შესაბამისი დეკორაციებით. ცოტა სერიალი იყენებს განათებას, ჩრდილებს, დეკორაციების კომპოზიციას და კამერის კუთხეებს უკეთ, რათა მოვლენებს ფარული საფრთხის, მოახლოებული სისასტიკისა და გაუთავებელი პარანოიდული შფოთვის აურა შემატოს. ასევე, თქვენ გელოდებათ პირველი მსოფლიო ომის შემდგომი გასართობი სცენები (კვამლიანი პაბები, კოქტეილ ბარები, მდიდრული სასტუმროები), კლასიკური მანქანები და კარგი მუსიკა. რაც მთავარია, ორივე შოუ შესანიშნავად ურევს ერთმანეთს ფაქტებსა და მხატვრულ ლიტერატურას. „ბორდუოკ იმპაირი“ ზუსტად გადმოსცემს მრავალ ისტორიულ დეტალს, როგორიცაა არნოლდ როტშტეინის „შავი წინდების“ სკანდალი და ცნობილი ატლანტიკ სიტის კონფერენცია. ის ასევე შეიცავს უამრავ გამოგონილ ქვე-სიუჟეტს. „Peaky Blinders“ თითქმის იგივე გზას მიჰყვება. ტომი შელბი სხვადასხვა ბრიტანელი განგსტერისგან შექმნილი კომპოზიტური ფიგურაა, მაგრამ „Peaky Blinders“-ში ასევე ბევრი რეალური პერსონაჟია, მათ შორის უინსტონ ჩერჩილი და ოსვალდ მოსლი. ისევე, როგორც ძველ განგსტერებს უყვარდათ ფულის ფლანგვა, HBO-მ და მარტინ სკორსეზემ დიდი თანხები დახარჯეს „ბორდუოკ იმპაირზე“. სკორსეზემ თავად გადაიღო საპილოტე ეპიზოდი (რისთვისაც ემის ჯილდო მოიგო) 18 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით. სხვა ეპიზოდებიც ბრწყინვალეა, ამიტომ გონივრულია ვივარაუდოთ, რომ მათაც დიდი ბიუჯეტი ჰქონდათ. საპროდიუსერო ჯგუფმა ბრუკლინში, ნიუ-იორკში, ცარიელ ნაკვეთზე, სპეციალურად შოუსთვის, 300 ფუტის (91 მ) სიგრძის ბორდუოკი ააშენა, რისი ღირებულებაც 5 მილიონი დოლარი იყო. ფულის გარდა, ემის ჯილდოს მფლობელი ტერენს უინტერი, რომელიც „სოპრანოს კლანის“ აღმასრულებელი პროდიუსერი და სცენარისტი იყო, „ბორდუოკ იმპაირის“ ზედამხედველად დაიქირავეს. სკორსეზემ და მისმა გუნდმა მსახიობებიც გულდასმით შეარჩიეს, მათ შორის მაიკლ შენონი – დაუნდობელი, ფანატიკოსი სამართალდამცავის როლზე, რომელიც, როგორც ჩანს, იმავე ჭუჭყიან ღარშია, რაშიც განგსტერები. მათ ასევე აიყვანეს სტივენ გრეჰემი ახალგაზრდა ალ კაპონეს როლზე, რომელსაც არ ეშინია რეპორტიორების ცემის, თუ ისინი გაბედავენ რაიმეზე კითხვის დასმას. „ბორდუოკ იმპაირმა“ მისი გამოსვლის პერიოდში ფართო კრიტიკული აღიარება მოიპოვა და ემის 57 ნომინაცია დაიმსახურა, მათ შორის ორი – საუკეთესო დრამატული სერიალისთვის, და 20 ჯილდო მოიგო. განგსტერულმა დრამამ ასევე მოიგო ოქროს გლობუსის ჯილდო საუკეთესო სატელევიზიო სერიალისთვის – დრამა 2011 წელს და ორი კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო დრამატულ სერიალში ანსამბლის გამორჩეული შესრულებისთვის. შესაძლოა, შოუს არ ჰყავდეს ისეთი ძლიერი და ვნებიანი ფანბაზა, როგორიც მაფიის დრამა „სოპრანოს კლანს“ ან „Breaking Bad“-ს აქვს, მაგრამ „Peaky Blinders“-ის ფანებს ის ნამდვილად შეუყვარდებათ.