ცხრა წლის ლამია სკოლის მიერ იძულებულია, ერაყის პრეზიდენტისთვის დაბადების დღის ტორტი გამოაცხოს და სანქცირებული ინგრედიენტების საძებნელად მოგზაურობისას უამრავ გამორჩეულ პერსონაჟს ხვდება. ერაყელი კინორეჟისორის, ჰასან ჰადის ამ სადებიუტო ნამუშევარში გასაოცარი ხიბლი და სინაზეა. ეს არის „Bake Off“-ის სტილის თავგადასავალი 90-იანი წლების დასაწყისის ერაყში მცხოვრებ პატარა გოგონაზე, რომელსაც სკოლა ავალდებულებს, სადდამ ჰუსეინის პატივსაცემად დაბადების დღის ტორტი გამოაცხოს, მიუხედავად სანქციებისა და ამის შედეგად ტორტის მოსამზადებლად ყველა ინგრედიენტის დეფიციტისა. ჰადი Sundance Lab-ის ყოფილი სტიპენდიატია და მის ფილმში აღმასრულებელ პროდიუსერებს შორის არიან ჰოლივუდის მძიმეწონიანები, კრის კოლუმბუსი და ერიკ როთი – რომლებმაც, შესაძლოა, ჰადის უბიძგეს, ფილმისთვის ჰოლივუდური გლამური მიენიჭებინა. ის მომენტი, როდესაც პატარა გოგონა მდინარეში თავის ანარეკლს უყურებს, უდავოდ „მეფე ლომის“ შთაგონებითაა შექმნილი. არაპროფესიონალი მსახიობებისგან შემდგარ კასტში გამორჩეულია თავისი უბრალოებითა და ბუნებრიობით ცხრა წლის ლამიას როლის შემსრულებელი ბანინ აჰმად ნაიეფი, რომლის ხარბი მასწავლებელი ლამიას სკოლაში ლანჩისთვის მოტანილ ვაშლს სიხარბით შეჭამს. ეს ქედმაღალი მასწავლებელი აცხადებს, რომ კლასმა კენჭი უნდა ყაროს, თუ ვინ გამოაცხობს სადდამის ტორტს; წილისყრა ლამიას ხვდება. გარდა ამისა, მისმა მეგობარმა საიდმა (საჯად მოჰამა ქასემი) – რომელსაც ლამია მოსწონს – ამ წვეულებისთვის ხილი უნდა მოიტანოს, რომლითაც მხოლოდ მასწავლებელი დატკბება. ლამია ბებიასთან, ბიბისთან (ვაჰიდ ტაბეტ ხრეიბატი) ერთად ქალაქში ინგრედიენტების სასოწარკვეთილ საყიდლებზე მიდის, თან მიჰყავს თავისი საყვარელი მამალი, ჰინდი, რომელიც შესანიშნავ ცხოველურ პერფორმანსს აჩვენებს და რომლის არაპროგნოზირებადმა ყივილმა მსახიობები აშკარად აიძულა, მის ირგვლივ დიალოგები იმპროვიზებულად შეექმნათ. ისინი ხვდებიან საიდს, რომელიც მისმა მათხოვარმა მამამ ჯიბის ქურდად გაზარდა და რომელიც აპირებს, ხილი ან სხვა რამ მოიპაროს, რომ შემდეგ გაყიდოს და ხილი იყიდოს; ტორტის ინგრედიენტების მაძიებლები მოგზაურობისას, ძველი ველოსიპედის ქურდებივით, არაერთ კოლორიტულ პერსონაჟს ხვდებიან, მათ შორის გამყიდველს, რომელიც იშვიათ სიკეთეებს სთავაზობს ორსულ მომხმარებელს სექსუალური მომსახურების სანაცვლოდ, და ერთ-ერთ პირქუშ სცენაში, პედოფილს, რომელიც ლამიას სთავაზობს თავის ბინაში წაყვანას გამაფხვიერებლის სანაცვლოდ. ფოსტალიონი, რომელიც ლამიას და ბიბის თავისი მანქანით აკითხავს, მათ მისიასთან დაკავშირებით ძალიან აღფრთოვანებულია: „ტორტი მიყვარს! ეს კაცობრიობის ისტორიაში უდიდესი გამოგონებაა!“ მაგრამ მთელი ფილმის განმავლობაში, თითქოს ყველა ბედნიერი მომენტის გასაფუჭებლად და ყველა სევდიანის გასაძლიერებლად, სადდამის პლაკატები და პოსტერები ყველგანაა; თითქმის არ არის ქუჩის სცენა, რომელიც არ იქნება გართულებული სადდამის პოსტერებით შეიარაღებული დემონსტრაციით, რომელიც კამერასთან ერთგულებას ყვირის. ეს ხომ ომის დროინდელი ცხოვრებაა. ფოსტალიონის მეორე მგზავრი ამერიკული ბომბით დაბრმავებული მამაკაცია, რომელიც დანიშნულია ქალზე, რომელიც არ უნახავს, ამიტომ არ აქვს მნიშვნელობა, ლამაზია თუ არა. ფილმი ნელა და დახვეულად ვითარდება, ზოგჯერ კი სიჩქარეს აჩქარებს იმ მრავალი სცენისთვის, რომლებშიც ბავშვებს მოზარდები დასდევენ. ტორტის გასინჯვა თავად აღმოჩნდება ფეთქებად მნიშვნელოვანი კულმინაცია. „პრეზიდენტის ნამცხვარი“ აშშ-ის კინოთეატრებში უკვე გადის, გაერთიანებულ სამეფოსა და ირლანდიაში 13 თებერვლიდან, ხოლო ავსტრალიაში 2 აპრილიდან იქნება ხელმისაწვდომი.