„ყვირილი 7“-ის მიმოხილვები საკმაოდ შემზარავია. საკულტო საშინელებათა-კომედიური ფრენჩაიზის უახლესმა ფილმმა — რომელშიც ნივ კემპბელი სიდნი პრესკოტის როლს უბრუნდება, სერიის შემქმნელი კევინ უილიამსონი კი პირველად ასრულებს რეჟისორის ფუნქციას — შესაძლოა Rotten Tomatoes-ზე სერიის ყველაზე დაბალი ქულა დააგროვოს. ხუთშაბათს დილით კრიტიკოსთა შეფასებების ემბარგოს მოხსნის შემდეგ, ფილმის დადებითი შეფასებების პროცენტული მაჩვენებელი, ამ დროისთვის, 50 მიმოხილვიდან მხოლოდ 42%-ია. მიუხედავად იმისა, რომ სავარაუდოდ, კიდევ ბევრი მიმოხილვა დაემატება და ფილმის საშუალო ქულა შესაძლოა შეიცვალოს, „ყვირილი 7“ უკვე ფრენჩაიზის ყველაზე ცუდად შეფასებულ ფილმად ითვლება – ის მცირედით ჩამორჩება 2000 წლის „ყვირილი 3“-ს, რომელსაც 45% ჰქონდა. სერიის სხვა ფილმებმა გაცილებით მაღალი შეფასებები მიიღეს, დაწყებული 2011 წლის „ყვირილი 4“-დან (61%) და დამთავრებული 1997 წლის „ყვირილი 2“-ით (83%), რომელიც სერიის უმაღლეს ნიშნულად ითვლება. The Hollywood Reporter-ის მიმოხილვა ახალი ფილმის ერთ-ერთი ყველაზე უარყოფითი შეფასება იყო, სადაც ნათქვამია: „ზედმეტი ნაცნობობა უფრო მისაღები იქნებოდა, დიალოგები ისეთივე ახალი და სახალისო რომ ყოფილიყო, როგორც ადრეულ ნაწილებში, ან მკვლელობები უფრო შემოქმედებითად დადგმული. მაგრამ პროცესს ისეთი ერთფეროვანი ხასიათი აქვს, რომ „ყვირილი 7“ დამღლელად მოგეჩვენებათ, მიუხედავად მაღალი დაღუპულთა რიცხვისა და უხვი სისხლისა.“ ფილმი, სავარაუდოდ, დიდწილად იმუნურია კრიტიკოსთა შეფასებების მიმართ, რადგან მოსალოდნელია, რომ მისი შემოსავალი გლობალურად დაახლოებით 60 მილიონი დოლარი იქნება, რაც ფრენჩაიზის ისტორიაში სიდიდით მეორე საწყისი შედეგი იქნება. ქვემოთ მოცემულია მიმოხილვების ნიმუშები — რომლებიც საკმაოდ მკვეთრად არის გაყოფილი. არის რამდენიმე სრულფასოვანი აღფრთოვანებული შეფასება, რამდენიმე, რომელიც ფილმს ფრენჩაიზის ყველაზე ცუდ ნაწილად ასახელებს, და ბევრი, რომელიც მას საშუალო დონის ნამუშევრად მიიჩნევს. **The Daily Beast:** „ყველაზე უარესი „ყვირილის“ ფილმი შოკისმომგვრელად საშინელია... ზანტი, უშიშარი და არაინტელექტუალურად პლაგიატური, ეს არის დამადასტურებელი საბუთი იმისა, რომ დროა Ghostface და მისი გაცვეთილი თამაშები „პენსიაზე გავუშვათ“... ნარატიული თვალსაზრისით, უილიამსონს სიახლეები არ აქვს, ხოლო ვიზუალური თვალსაზრისით, „ყვირილი 7“ კლიშეებით არის სავსე, იქნება ეს სამი ცალკეული კადრი, სადაც შემოდგომის ფოთლები გაზონებზე ქრის, თუ განმეორებადი დაპირისპირებები მშენებარე ავტოფარეხში, სავსე გამჭვირვალე ტენტებით.“ **The Wrap:** „ყვირილი 7“ შესაძლოა იყოს კომპეტენტური, თუმცა არაჩვეულებრივი „ყვირილის“ გაგრძელება, მაგრამ ის ნივ კემპბელისადმი ბოდიშს ჰგავს. თითქმის ყველა სცენა იმაზეა, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია სიდნი პრესკოტი და, შესაბამისად, კემპბელი, რადგან ეს სერია მაინც (ზოგჯერ) მეტა-ნარატიულია. არავის შეუძლია გაჩერება იმაზე საუბრით, თუ რა უცნაურია, რომ სიდნი ნიუ-იორკში არ გამოჩნდა „ყვირილი VI“-ში მკვლელებთან საბრძოლველად, ან როგორ უნდა გააკეთონ ახალმა საშინელებათა პროტაგონისტებმა — ამ შემთხვევაში სიდნის ქალიშვილმა, ტატუმმა (იზაბელ მეი) — ყველაფერი, რათა სიდნის და კემპბელის განსაკუთრებულ მემკვიდრეობას შეესაბამებოდნენ.“ **SlashFilm:** „რა შეიძლება მოუტანოს მეშვიდე ფილმმა ისეთი, რაც უკვე უამრავჯერ არ გაკეთებულა? ფრენჩაიზის ჩვეული ხრიკები დიდი ხანია ამოწურულია, რის შედეგადაც მივიღეთ ზედაპირულად დახატული სიბეზრევა, რომელიც უფრო ჰგავს ერთ-ერთ იმ „სთების“ იმიტაციას ფილმის სამყაროდან — შთაბეჭდილების შთაბეჭდილებას... ეს ყველაფერი იმ ფილმის სიმბოლოა, რომელიც თითქმის ყოველ ნაბიჯზე საკუთარი თავის მიერ მიყენებული ჭრილობებისგან იტანჯება. ორიგინალის გონიერების, უეს კრეივენის საუკეთესო გაგრძელებების უდავო ნიჭის და ბოლო აღორძინებების მაყურებლისთვის სასიამოვნო მღელვარების გარეშე, „ყვირილი 7“ მეტ-ნაკლებად „ჩამოსვლისთანავე მკვდარია.“ **Mashable:** „ყვირილი 7“ ფორმაში დაბრუნებაა. მიქს-მარტინის ტყუპების კომედიურ განტვირთვას, [მეთიუ] ლილარდის დაუოკებელ ენერგიას და ახალგაზრდების ენერგიულ გუნდს (მათ შორის მაკკენა გრეისს, ასა გერმანს, სელესტ ო'კონორსა და სემ რეჰნერს) შორის არის სიმსუბუქე, რაც ამ ფილმს ველურად და უაპელაციოდ სახალისოს ხდის. ეს მსუბუქი გართობა უფრო მკვეთრად კონტრასტში მოდის ინტენსიურ მკვლელობის სცენებთან, რაც მათ დარტყმებს კიდევ უფრო მტკივნეულს ხდის.“ **UPI:** „საუკეთესო „ყვირილის“ ფილმი 90-იანი წლების შემდეგ... მკვლელობის სცენები ელეგანტურად არის აგებული და სასტიკია. ეს მაინც არ არის „Terrifier“, მაგრამ უფრო გრაფიკულია, ვიდრე „ყვირილის“ სერიის ავტოფარეხის კარის ან ტელევიზორის მკვლელობები... ბოლო ორი გაგრძელების დაძაბული მეტა-კომენტარების თავიდან აცილებით, „ყვირილი 7“ რეალურად უფრო „ყვირილის“ ფილმს ჰგავს. ეს არის ღირებული კვლევა იმისა, თუ სად არის სიდნი 30 წლის შემდეგ, მაგრამ მაინც აღიარებს ყველა შუალედურ ფილმს.“ **Film Maven:** „ამ ფილმს, განსაკუთრებით, არ ადარდებს წესები და არაფერი აქვს სათქმელი საშინელებათა ფრენჩაიზების ბუნებაზე... „ყვირილი 7“ უდავოდ ყველაზე უარესია ფრენჩაიზში და მიუხედავად იმისა, რომ მერვე ნაწილი გარდაუვალი ჩანს, ყველაფერი მასში მოუწესრიგებელი, არათანმიმდევრული და დაღლილია. ამ ეტაპზე ეს არის ზომბი, რომელსაც უბრალოდ დასვენება სურს.“ „ყვირილი 7“-ში, როდესაც ახალი Ghostface მკვლელი ჩნდება წყნარ ქალაქში, სადაც სიდნიმ ახალი ცხოვრება ააწყო, მისი ყველაზე ბნელი შიშები რეალიზდება, რადგან მისი ქალიშვილი ხდება შემდეგი სამიზნე. ოჯახის დასაცავად, მან უნდა შეხვდეს საშინელებებს...