რაიან ქუგლერი ჰოლივუდის მთავარი განხილვის საგანია თავისი 2025 წლის შედევრის, „ცოდვილნის“ („Sinners“) წყალობით, და The Hollywood Reporter-თან ბოლოდროინდელ ინტერვიუში, ოსკარზე ნომინირებულმა სცენარისტმა და რეჟისორმა ისაუბრა გარდაცვლილ, დიდებულ ჩედვიკ ბოუზმენთან მუშაობის გამოცდილებაზე ფილმზე „შავი პანტერა“ („Black Panther“). როგორც ჩანს, მან ბევრი რამ ისწავლა – მათ შორის, თუ როგორ უნდა იცხოვრო აწმყოში მაქსიმალურად. ბოუზმენი, რომელიც 2020 წლის აგვისტოში მე-4 სტადიის მსხვილი ნაწლავის კიბოს გართულებების შედეგად გარდაიცვალა, ქუგლერის ტიტულოვან სუპერგმირს, ვაკანდას ტ'ჩალას განასახიერებდა. ქუგლერი ამბობს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ეს მისთვის პირადად რთული პერიოდი იყო, ჩედვიკთან მუშაობას არასოდეს დაივიწყებს. „მასთან მხატვრულ დონეზე ურთიერთობა, საუბრები, რომლებიც სამუდამოდ მხოლოდ ჩვენ ორს შორის დარჩება – დაახლოებით 30 წლის ვიყავი, სტრესის ქვეშ, სრულიად თავგზააბნეული, უძილო, დარწმუნებული ვიყავი, რომ ფილმი არ იმუშავებდა,“ უთხრა მან დევიდ ქენფილდს. ქუგლერის თქმით, ის იმდენად იყო საკუთარ თავში ჩაკეტილი, რომ ღელავდა, რამდენად იყო ჩართული „შავ პანტერაზე“ ბოუზმენთან მუშაობისას. „მე საკუთარ თავს წავართვი ამ პრივილეგიით სრულფასოვნად ტკბობის შესაძლებლობა – თუნდაც იქ ჯდომის და ჩედვიკ ბოუზმენის უამრავი დუბლის ყურების სიამოვნება, რადგან მას ცუდი დუბლი არ ჰქონია,“ ჩაფიქრებულმა თქვა მან. „ამიტომ, როდესაც ის გარდაიცვალა, ვიფიქრე: 'ღმერთო ჩემო, რამდენი რამის სიამოვნება არ მივეცი საკუთარ თავს, რადგან საკუთარ თავში ვიყავი ჩაკეტილი – ვგრძნობდი, რომ არ ვიყავი ღირსი?'“ მან განაგრძო: „ჩედისგან მიღებულ გაკვეთილებს მთელი ცხოვრება გამოვიყენებ, ძმაო. ეს ყველაფერს მოიცავს. უნდა ვხედავდე კარგს ყველაფერში, ვხედავდე ღირებულებას ყველაფერში და არ მივცე იმპოსტორის სინდრომს, დანაშაულის გრძნობას ან ნეგატივს საშუალება, წამართვას მომენტები ჩემს საყვარელ გუნდთან – ან იმ ადამიანებთან, ვისაც უნდა თქვას: 'ჰეი, კარგი ნამუშევარია!'“ როგორც რაიან ქუგლერმა საბოლოოდ გაუმხილა დევიდ ქენფილდს, ამგვარი შფოთვა – და, გულახდილად რომ ვთქვათ, იმპოსტორის სინდრომი – სცენარისტ-რეჟისორს თავიდანვე აწუხებდა თავისი ფილმების შექმნისას, მათ შორის 2013 წლის სარეჟისორო დებიუტზე, „ფრუტვეილის სადგურზე“ („Fruitvale Station“). ფილმი მოგვითხრობს ოსკარ გრანტის (რომელსაც მაიკლ ბ. ჯორდანი განასახიერებს) შემზარავ ნამდვილ ამბავს – ახალგაზრდა მამაკაცის, რომელიც 2009 წელს ოკლენდში სატრანსპორტო პოლიციის ოფიცრებმა მოკლეს... და მიუხედავად იმისა, რომ ქუგლერი ამბობს, რომ „საჭიროდ მიაჩნდა ამ ფილმის გადაღება“, მისი გამოსვლისთანავე უხერხულად იგრძნო თავი, მაშინაც კი, როდესაც მან აღფრთოვანებული შეფასებები და სალაროებში კარგი შემოსავალი მოიპოვა. „შეგიძლიათ დაარწმუნოთ საკუთარი თავი, რომ ვინმე გეხუმრებათ,“ გაიხსენა მან. „შეგიძლიათ დაარწმუნოთ საკუთარი თავი, რომ ეს ყველაფერი არარეალურია: 'მე არ ვიმსახურებ აქ ყოფნას. ეს ადგილი ჩემთვის არ არის.'“ უკან მოხედვისას, ქუგლერი ფიქრობს, რომ მისი ახალგაზრდობა დიდი ფაქტორი იყო (რაც ლოგიკურია, რადგან ფილმის გადაღების დროს ის 30 წელსაც არ იყო მიღწეული). „„ფრუტვეილის სადგური“ გადაღებულია ადამიანის მიერ, რომელსაც სრულად არ ესმოდა, როგორ მუშაობდა სამყარო – პირდაპირ გეუბნებით,“ ამბობს ქუგლერი. „ვფიქრობ, რაც ქუგლერმა ამისგან ისწავლა, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია.“ „აი, რატომ გვჭირდება ფილმები გულუბრყვილო ადამიანებისგან, რატომ გვჭირდება ფილმები მათგან, ვინც ჯერ არ არის საკმარისად ასაკოვანი ან გამოფიტული იმისთვის, რომ გაიგოს, ხელოვნებას მხოლოდ გარკვეული საზღვრები აქვს,“ გონივრულად უთხრა მან ქენფილდს და ამტკიცებდა, რომ ხელოვნება ყველა პერსპექტივიდან გვჭირდება. „არსებობს ადგილი ოპტიმიზმისთვის. არსებობს ადგილი ახალგაზრდული უცოდინრობისთვის. ეს სასიცოცხლო ადგილია.“ „ცოდვილნით“ ქუგლერმა აჩვენა თავისი, როგორც რეჟისორის, ზრდა... და შექმნა თავისი საუკეთესო და ყველაზე პირადი პროექტი დღემდე. ინტერვიუში მაიკლ ბ. ჯორდანმაც – რომელიც რაიან ქუგლერის თითქმის ყველა ფილმში მონაწილეობდა, გარდა გაგრძელების, „შავი პანტერა: ვაკანდა სამუდამოდ“-ისა („Black Panther: Wakanda Forever“), და ეს მხოლოდ იმიტომ, რომ მისი პერსონაჟი პირველ „შავ პანტერაში“ კვდება – დევიდ ქენფილდს უთხრა, რომ ის ნამდვილად თვლის „ცოდვილნს“ ქუგლერის ყველაზე შთამბეჭდავ ნამუშევრად. მას შემდეგ, რაც თქვა, რომ ამაყობს თავისი მეგობრითა და თანამშრომლით, ჯორდანმა განაგრძო: „კინემატოგრაფიისა და შემოქმედების ყველა ეტაპის გავლის შემდეგ – სცენარების წერა სტუდიური სისტემისა და დამოუკიდებელი ფილმებისთვის, არსებული ინტელექტუალური საკუთრებიდან ორიგინალური ინტელექტუალური საკუთრების შექმნამდე – ეს მთელი მოგზაურობა სავსეა. ის დასრულებულია. იმის დანახვა, თუ როგორ ეხუტება მას ყველა, როგორ იღებს ის ამგვარად თავის „ყვავილებს“, უბრალოდ უზარმაზარი სიხარულია.“ ქუგლერის მეუღლემ, ზინზიმ, რომელიც მისი პროდიუსერი პარტნიორიცაა, კიდევ უფრო შორს წაიწია. „ამ ფილმში ყველაზე მეტად რაიანს ვხედავ,“ უთხრა მან ქენფილდს. „ეს ფილმი ღრმად ასახავს მას. ის ისეთი პირადულია, რომ ჩაქსოვილია თითოეული პერსონაჟისა და არჩევანის დნმ-ში.“ ეს განსაკუთრებით ამაღელვებელია, რადგან ვიცით, რომ მთელი კარიერის განმავლობაში ქუგლერს უჭირდა იმის განცდა, რომ იმსახურებდა ფილმების გადაღებას – განსაკუთრებით ისეთი გრანდიოზული მასშტაბის, როგორიც „ცოდვილნია“. მაიკლ ბ. ჯორდანის მონაწილეობით, რომელიც შავკანიან სამხრეთელ ტყუპებს განასახიერებს, რომლებიც ჩიკაგოდან ბრუნდებიან მისისიპის დელტაში „ჯუკ-ჯოინტის“ გასახსნელად, მაგრამ გახსნის ღამეს ვამპირების თავდასხმის მსხვერპლნი ხდებიან, „ცოდვილნი“ არის მუსიკალური საშინელებათა სპექტაკლი, რომელიც ამავე დროს სასაცილო, სექსუალური და გულწრფელია. ქუგლერი იმსახურებს მთელ ამ წარმატებას და მეტსაც – და იმედია, ჩედვიკ ბოუზმენთან გატარებულმა დრომ მას ეს გააგებინა. „ცოდვილნი“ ამჟამად HBO Max-ზე სტრიმინგდება და ის ჩედვიკ ბოუზმენისადმი ჩუმ ხარკსაც მოიცავს.