რალფ ფაინსის ახალი ფილმი: კრიტიკოსების ქება და სალაროების პარადოქსი

რალფ ფაინსი მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში რეგულარულად იმსახურებდა აღიარებას, ხოლო მისი ბოლო ნამუშევარი – „28 Years Later: The Bone Temple“ – კრიტიკოსების მორიგი ქება-დიდების მიზეზი გახდა. სამწუხაროდ, კრიტიკოსების მხრიდან უხვი ქება ყოველთვის არ აისახება ბილეთების გაყიდვებზე. „Bone Temple“-მა საშინაო სალაროებში მხოლოდ 24.84 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა, ხოლო მსოფლიო მასშტაბით მისი შემოსავალი 56.6 მილიონ დოლარს შეადგენს. ეს საშინაო შემოსავალი მხოლოდ ოდნავ აღემატება მის 1994 წლის ფილმ „ვიქტორინის შოუს“ („Quiz Show“) შედეგს, რომელმაც ოთხი ოსკარის ნომინაცია დაიმსახურა და საშინაო სალაროებში 24.78 მილიონი დოლარი შეაგროვა. მიუხედავად იმისა, რომ „ვიქტორინის შოუმ“ ოთხი ნომინაცია მიიღო, მას არც ერთი ოსკარი არ მოუგია, თუმცა Rotten Tomatoes-ზე მისი რეიტინგი 97% იყო. ეს ნომინაციები კიდევ უფრო გასაკვირია იმით, რომ ფაინსის ნამუშევარი არ აღიარებულა; ფილმმა ნომინაციები მიიღო საუკეთესო ფილმის, საუკეთესო რეჟისორის, საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი მსახიობისა და ადრე გამოქვეყნებულ მასალაზე დაფუძნებული საუკეთესო სცენარის კატეგორიებში. ამის ნაცვლად, „ფორესტ გამპმა“ მოიგო საუკეთესო ფილმის, საუკეთესო რეჟისორის (რობერტ ზემეკისი) და საუკეთესო სცენარის ჯილდოები, ხოლო მარტინ ლანდაუმ ფილმ „ედ ვუდიდან“ საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი მსახიობის ოსკარი მიიღო. „ვიქტორინის შოუ“ მოგვითხრობდა 1950-იან წლებში სატელევიზიო ვიქტორინის მონაწილეზე, რომელმაც მოიპოვა დიდება და ქონება, თუმცა მოგვიანებით სკანდალი აგორდა, როდესაც კონკურსანტებმა განაცხადეს, რომ ზოგიერთ მონაწილეს გადასცემდნენ პასუხებს უკეთესი სატელევიზიო შოუს შესაქმნელად. ფაინსმა გარღვევა მოახდინა სტივენ სპილბერგის 1993 წლის ფილმ „შინდლერის სიაში“ დაუნდობელი ნაცისტი ამონ გოთის როლით. მისი შესრულება იმდენად ძლიერი იყო, რომ მას ოსკარის ნომინაცია მოუტანა საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის, თუმცა ჯილდო ტომი ლი ჯონსმა აიღო ფილმისთვის „გაქცეული“ („The Fugitive“). „შინდლერის სიამ“ მოიგო ოსკარები საუკეთესო ფილმის, საუკეთესო რეჟისორისა და საუკეთესო ადაპტირებული სცენარის კატეგორიებში. 1996 წელს ფაინსმა კიდევ ერთი ნომინაცია მიიღო, ამჯერად საუკეთესო მსახიობისთვის, ფილმ „ინგლისელი პაციენტის“ („The English Patient“) წყალობით. „შინდლერის სიის“ მსგავსად, ფაინსს არ მოუგია, თუმცა „ინგლისელმა პაციენტმა“ გაიმარჯვა საუკეთესო ფილმის, საუკეთესო რეჟისორის კატეგორიებში და ჯულიეტ ბინოშმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის. თითქმის ორი ათწლეული დასჭირდა ფაინსს, რომ კიდევ ერთი ნომინაცია მიეღო საუკეთესო მსახიობის კატეგორიაში, ამჯერად 2023 წლის ფილმისთვის „კონკლავი“ („Conclave“), რომელმაც მხოლოდ საუკეთესო ადაპტირებული სცენარის ოსკარი აიღო. გასაკვირია, რომ ფაინსმა ოქროს გლობუსის შვიდი ნომინაცია მიიღო და არცერთი არ მოუგია. თუმცა, მან BAFTA-ს ჯილდო მიიღო „შინდლერის სიაში“ შესრულებული როლისთვის. თანამედროვე კინოინდუსტრიაში სტუდიები ხშირად აგრძელებენ ფრენჩაიზებს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ თითოეული ნაწილი დიდ შემოსავალს აგროვებს სალაროებში. რეალურად, ზოგიერთმა ფრენჩაიზმა, რომელსაც უკვე ჰყავდა ჩამოყალიბებული აუდიტორია, იხილა გაუქმებული სიქველები და დაუსრულებელი სიუჟეტები, როდესაც მაყურებლის ინტერესი შემცირდა. „28 Years Later“-ისთვის ამჟამად კარგი ამბავი ისაა, რომ როგორც წინა ფილმი, ასევე „Bone Temple“ გადაიღეს ერთმანეთის მიყოლებით, რამაც სტუდიას საშუალება მისცა, ფილმები შედარებით სწრაფად გამოეშვა კინოთეატრებში. მიუხედავად იმისა, რომ ნაწილებს შორის თითქმის 20-წლიანი ინტერვალი იყო, გასული წლის „28 Years Later“ კრიტიკოსებში დიდი წარმატებით სარგებლობდა, ხოლო „Bone Temple“-ის იმედისმომცემი ადრეული რეაქციების საფუძველზე, ფრენჩაიზის შემდეგმა ფილმმა მწვანე შუქი მიიღო. თუმცა, ახლა მაყურებლისთვის აქტუალური კითხვაა, თუ რამდენად იმედგამაცრუებელი უნდა იყოს „Bone Temple“-ის სალაროების შემოსავალი, რომ Sony Pictures-მა გადადოს ან შესაძლოა საერთოდაც გააუქმოს შემდეგი ნაწილის გეგმები. „28 Years Later: The Bone Temple“ აგრძელებს „28 Days Later“-ის სიქველ ტრილოგიას. ეს მომავალი ფილმი აფართოებს ორიგინალში წარმოდგენილ აპოკალიფსურ სამყაროს, უფრო ღრმად იკვლევს გლობალური ვირუსული ეპიდემიის შემზარავ შედეგებს.