1981 წლიდან მოყოლებული, ყოველ გაზაფხულზე, წლის ყველაზე უხარისხო ფილმები ეჯიბრებიან ერთმანეთს $4.97-იანი ოქროსფრად შეღებილი ქანდაკებისთვის და „ყველაზე ცუდი ფილმის“ საეჭვო ტიტულისთვის, რომელსაც „ოქროს ჟოლოს“ დაჯილდოება, იგივე „რაზი“, ანიჭებს. „ოქროს გლობუსის“ გამცემი იდუმალი ჰოლივუდის უცხოური პრესის ასოციაციისგან, ან ოსკარის გამარჯვებულების ამრჩევი, მხოლოდ მოწვევით მომუშავე კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიისგან განსხვავებით, „რაზის“ წევრი შეიძლება გახდეს ნებისმიერი, ვინც $40-ის ოდენობის საწევრო გადასახადს გადაიხდის და ხმას მისცემს მის ჯილდოებს. შეიკრიბეთ საკმარისი რაოდენობის მეგობრები, შექმენით ხმის მიცემის ბლოკი და თქვენც შეძლებთ გავლენა მოახდინოთ ცუდი ფილმების დაჯილდოების მომავალზე. „რაზი“ კარგად არის ცნობილი კინოს სამყაროში, რადგან ის თითქმის ნახევარი საუკუნეა არსებობს და თავის ჯილდოებს ოსკარებამდე ერთი დღით ადრე გასცემს. რამდენიმე ცნობილმა კინორეჟისორმა ეს ჯილდოები კი აღიარა. სანდრა ბულოკი პირადად გამოცხადდა, რათა მიეღო ჯილდო ფილმისთვის „ყველაფერი სტივის შესახებ“, ხოლო გასულ წელს ფრენსის ფორდ კოპოლამ თავისი თასისთვის ვრცელი სამადლობელი სიტყვა დაწერა საკუთარ სოციალურ მედიაში. „დღევანდელ დანგრეულ სამყაროში, სადაც ხელოვნებას ისე აფასებენ, თითქოს პროფესიონალური ჭიდაობა იყოს,“ – წერდა კოპოლა, – „მე ავირჩიე, არ მივყოლოდი იმ უპრინციპო წესებს, რომლებიც დააწესა ინდუსტრიამ, რომელსაც იმდენად ეშინია რისკის, რომ მიუხედავად ახალგაზრდა ტალანტების უზარმაზარი რესურსისა, შესაძლოა ვერ შექმნას ფილმები, რომლებიც აქტუალური და ცოცხალი იქნება 50 წლის შემდეგაც.“ შესაძლოა, ის მართალია. წლების განმავლობაში, „რაზის“ უმაღლესი – ან რეალურად, ყველაზე დაბალი – ჯილდოს ზოგიერთი გამარჯვებული ცნობილი გახდა არა როგორც დასაცინი კატასტროფა, არამედ როგორც საყვარელი საკულტო კლასიკა. ქვემოთ, მე შევარჩიე „რაზის“ ჯილდოს „ყველაზე ცუდი ფილმის“ 10 საუკეთესო გამარჯვებული. მართალია, ცოტა მათგანი თუ მიეკუთვნება კინემატოგრაფიულ შედევრებს. თუმცა, იყვნენ კი ისინი თავიანთი წლების ყველაზე ცუდი ფილმები? ამაში ეჭვი მეპარება...