პატივცემული კინოკრიტიკოსის, როჯერ ებერტის მიმოხილვების კატალოგი 8 107 ფილმს მოიცავს, რომლებიც ნულიდან ოთხ ვარსკვლავამდე სისტემით არის შეფასებული. ებერტის ფილმის შეფასების მეთოდოლოგია ზუსტად ვერ იქნება რაოდენობრივად განსაზღვრული (რადგან რეიტინგები ხშირად ხარისხის თვითნებური ინდიკატორებია), თუმცა ეს მაინც არ უნდა იყოს მისი კრიტიკის მთავარი მიზანი. ებერტის ნიჭი მდგომარეობდა სიუჟეტის კონტექსტუალურ ღირებულებებში ჩაწვდომაში, იმაში, თუ როგორ იყო მოყოლილი ამბავი და აკმაყოფილებდა თუ არა ის გარკვეულ სტანდარტებს, მიუხედავად ხარვეზებისა. ამ ჩარჩოებში, ებერტმა კარიერის განმავლობაში 1 309 ოთხვარსკვლავიანი მიმოხილვა დაწერა, რომელთაგან ზოგიერთი ხელახლა ნახვის ღირსია, ან, სულ მცირე, ერთხელ მაინც უნდა ნახოს ადამიანმა. სპექტრის მეორე მხარეს, ებერტმა ნულოვანი შეფასება მიანიჭა ისეთ ფილმებს, როგორიცაა „ადამიანი-ასფურცელა 2“ (The Human Centipede 2) და „თქვენს საფლავზე ვფურთხებ“ (I Spit on Your Grave), რომლებიც აღინიშნება მძაფრი „ცერა თითი ქვემოთ“ ხატით. თუმცა, არსებობს ებერტის მიმოხილვების კატეგორია, რომელიც თითქმის გამოუსადეგარია, მათ ოთხიდან მხოლოდ ნახევარი ვარსკვლავი მიენიჭათ. პოლ ვ. ს. ანდერსონის „სიკვდილის რბოლა“ სწორედ ამ კატეგორიას განეკუთვნება და ებერტი თავის მიმოხილვას იმით იწყებს, რომ მას „ყველა გრძნობის შეტევას“ უწოდებს. ანდერსონის „სიკვდილის რბოლა“ არც ცალკეული სამეცნიერო ფანტასტიკური თრილერია და არც ფრენჩაიზის დასაწყისი. ის 1975 წლის ფილმ „სიკვდილის რბოლა 2000“-ის პრიკველად არის ჩაფიქრებული, რომელსაც ამავდროულად გადატვირთვის ფუნქციაც ენიჭება. ეს „სიკვდილის რბოლის“ ფილმების ყურების ოდნავ დამაბნეველ თანმიმდევრობას იწვევს, თუმცა ანდერსონის 2008 წლის ნამუშევარი არც თუ ისე ცუდია. ებერტის მთავარი კრიტიკა ფილმის ვიდეოთამაშის ესთეტიკას უკავშირდება, რასაც ის ნაკლად მიიჩნევდა, ვიდრე დახვეწილ ვიზუალურ გაფორმებად. „ფილმიდან გამოსვლისას ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, თითქოს ვიდეოთამაში ვნახე და ჯერ კიდევ ფილმს ველოდებოდი“, – განაცხადა ებერტმა. წინ „სიკვდილის რბოლის“ სპოილერებია. „სიკვდილის რბოლა“ ვითარდება 2020 წელს, სადაც ტიტულოვანი, რისკის შემცველი ტურნირი პირდაპირ ეთერში გადაიცემა სამთავრობო მოხელეების მიერ, რათა მსჯავრდებულებს თავისუფლების მოპოვების შანსი მისცენ. ყოფილი მსჯავრდებული ჯენსენ ეიმსი (ჯეისონ სტეტჰემი) ცოლის მკვლელობის გამო გააყალბეს, რის შემდეგაც მას უსამართლოდ მიუსაჯეს სამუდამო პატიმრობა. რაც შემდეგ ხდება, საკმაოდ პროგნოზირებადია: ეიმსს სთავაზობენ მატჩის მოგებისა და თავისუფლების მოპოვების შანსს, რასაც ის იღებს. მაგრამ ეიმსის შეუპოვრობა გამოცდას გადის, როდესაც ის ხვდება, რომ მისი ცოლის მკვლელიც ტურნირის მონაწილეა, რაც ფსონებს იმაზე მეტად ზრდის, ვიდრე ოდესმე. ამ ფილმისგან სიღრმის მოლოდინი ნაკლებად არსებობს, რადგან „სიკვდილის რბოლა“ კომპეტენტური დიალოგის არარსებობას ხმაურიანი ავტოავარიებითა და ბუნდოვანი შფოთის გრძნობით ფარავს. სიკვდილის მატჩის წინაპირობა საკმაოდ დამაჯერებელი უნდა იყოს, მაგრამ ანდერსონს არ აინტერესებს თავისი პერსონაჟების გაღრმავება. მისი ეიმსიც კი ცარიელი ფურცელია, რადგან მის შესახებ თითქმის არაფერი ვიცით, გარდა იმისა, რომ თავისუფალი კაცი უნდა იყოს. როდესაც ადამიანები ბუზებივით ცვივიან, ძნელია ამ სიკვდილებზე ზრუნვა, რადგან არ მოგვცემია მიზეზი ამ პერსონაჟებში ინვესტირებისთვის. ებერტმა აღნიშნა, რომ „სიკვდილის რბოლა“ არ არის ბრენდი, რომელიც ხარისხს უზრუნველყოფს და რომ მას შესაძლოა წარმატება ჰქონოდა სალაროებში მისი ბომბასტური ბუნების გამო. როგორც გაირკვა, ფილმმა არც სალაროებში ივარგა, რადგან ფინანსურ იმედგაცრუებად ჩაითვალა. მიუხედავად ამისა, „სიკვდილის რბოლა“ სრულყოფილად სასიამოვნოა, როცა მისგან არაფერს ელოდები. ის შორს არის მოსაწყენი სანახაობისგან, რაც, როგორც ჩანს, მისი ერთადერთი დამსახურებაა, მუდმივად „ჩართული“ სტეტჰემის გარდა, რომლის ყურება ყოველთვის სასიამოვნოა.