ზრდასრულ ასაკში ცოტა რამ თუ შეედრება მთელი შაბათ-კვირის უსაქმოდ გატარების სიტკბოს. წარმატებით აირიდეთ თავიდან მეგობრებთან, ოჯახის წევრებთან თუ კოლეგებთან შეხვედრები, რათა გახდეთ ის განმარტოებული განდგომილი, ვინც ყოველთვის გსურდათ ყოფილიყავით. ორი დიდებული ნახევარი დღის განმავლობაში, მხოლოდ თქვენ, თქვენი საყვარელი საჭმელები და ნებისმიერი სატელევიზიო შოუ ხართ. თუმცა, სტრიმინგის ეპოქაში, შეიძლება რთული იყოს გადაწყვეტილების მიღება, თუ რას უყუროთ. იცით, რომ სამეცნიერო ფანტასტიკის ხასიათზე ხართ. გსურთ თქვენი წარმოსახვის გაფართოება შორეული სამყაროებითა და ეგზისტენციალური კითხვებით ახალი ტექნოლოგიების შესახებ. მაგრამ საიდან დაიწყოთ? ბოლოს და ბოლოს, იცით, რომ ეს შაბათ-კვირა თავისუფალი გაქვთ, მაგრამ შესაძლოა მთელი მომავალი კვირა დაკავებული იყოთ. არ გსურთ ისეთ ხანგრძლივ სერიალზე დახარჯოთ დრო, რომელსაც შეიძლება რამდენიმე თვის განმავლობაში ვერ დაასრულებთ. საბედნიეროდ, ჩვენ შევადგინეთ 10 საუკეთესო სამეცნიერო ფანტასტიკის სერიალის სია, რომელთა ნახვაც ერთ შაბათ-კვირას შეგიძლიათ. თუ პარასკევს საღამოს დაიწყებთ და საკმარის დროს დაუთმობთ ძილსა და კვებას, ყველა ამ სერიალის გონივრულად დასრულება სტანდარტული სამუშაო კვირის შესვენების ფარგლებშია შესაძლებელი. ორშაბათს სამსახურში დაბრუნებისას, შეგიძლიათ თქვენს კოლეგებს მოუყვეთ ამ შესანიშნავი სამეცნიერო ფანტასტიკის სერიალის შესახებ, რომელიც მათ აუცილებლად უნდა ნახონ. ხელოვნება ხშირად საუკეთესო ანტიდოტია, როცა ცუდ ხასიათზე ხართ. მაგრამ როცა სასოწარკვეთილების მორევში ხართ, „Station Eleven“ აუცილებლად აგიმაღლებთ განწყობას. პოსტ-აპოკალიფსური ისტორია ორ სიუჟეტურ ხაზს გვთავაზობს: ჩვენ მივყვებით ახალგაზრდა კირსტენს (მატილდა ლოლერი), რომელიც მრავალი გარდაცვალებიდან ერთ-ერთი პირველის მოწმე ხდება, როდესაც პანდემია იპყრობს მსოფლიოს. შემდეგ, ამ პანდემიიდან 20 წლის შემდეგ, ისევ ვხვდებით კირსტენს (მაკენზი დევისი), რომელიც ახლა მოგზაური თეატრალური დასის ნაწილია და ხელოვნებას ცოცხლად ინარჩუნებს განადგურებულ საზოგადოებაში. „Station Eleven“ მხოლოდ აპოკალიფსურ ლანდშაფტში გადარჩენას არ ეხება. ის სტატუს კვოს სრულიად შეცვლით გამოწვეული ტრავმის დაძლევაზეა. კირსტენს რეალურად აქვს წარმოდგენა, როგორი იყო სამყარო პანდემიამდე, ამიტომ ზუსტად იცის, რა დაიკარგა. სწორედ ეს ხდის მის პროფესიას – შემსრულებლის საქმიანობას – ასე მნიშვნელოვანს. მას სიტყვასიტყვით აქვს კავშირი წარსულთან, როგორც პანდემიამდე საყვარელი საქმის კეთების, ასევე უილიამ შექსპირის ნამუშევრების რთულ დროს ცოცხლად შენარჩუნების თვალსაზრისით. „Station Eleven“-ს მხოლოდ 10 ეპიზოდი აქვს, თითოეული ერთ საათზე ნაკლები ხანგრძლივობისაა. სიმართლე გითხრათ, თუ ნამდვილად მოინდომებთ, მთელ მინისერიალს ერთ დღეში დაასრულებთ. თუ მზარდ ქაოტურ სამყაროში აზრის პოვნას გიჭირთ, ეს სხვა ტიპის სამეცნიერო ფანტასტიკური ისტორიაა და შესანიშნავი გამამხნევებელი საშუალებაა. ხელოვნური ინტელექტი ამჟამად ყველაფრის მომცემი ჩანს. მაგრამ ის შეიძლება ბევრად უარესი გახდეს, როგორც „Pantheon“ გვიჩვენებს, როდესაც ხელოვნური ინტელექტი სინგულარობას მიაღწევს. „Pantheon“-ში ორი ტექნოლოგიური გიგანტი ცდილობს გონების ატვირთვის ტექნოლოგიის სრულყოფას, რათა ადამიანებმა თეორიულად სამუდამოდ იცხოვრონ, და არც ერთს არ ეშინია არაეთიკური გზების გამოყენება ამ საბოლოო მიზნის მისაღწევად. ანიმაციური სერიალი მიჰყვება სამ მთავარ გმირს ძალიან განსხვავებული ფონიდან, რომლებიც გლობალურ შეთქმულებაში ერთვებიან, რამაც შეიძლება შეცვალოს ადამიანად ყოფნის მნიშვნელობა. Rotten Tomatoes-ზე სრულყოფილი შეფასებით, „Pantheon“ იდეალურია „Black Mirror“-ის ფანებისთვის, რომლებსაც უყვართ ეთიკური დილემები სამეცნიერო ფანტასტიკაში. „Pantheon“-ში უამრავი მძიმე სამეცნიერო ფანტასტიკაა, მათ შორის ტრანსჰუმანიზმის იდეები, რომელიც ხშირად პლატონურ იდეალად არის წარმოდგენილი, სადაც ყველა ბედნიერი და ჯანმრთელია სამუდამოდ. მაგრამ, როგორც „Pantheon“-ში ვხედავთ, დიდი შანსია, რომ ის მხოლოდ უმდიდრესი, ყველაზე წარმატებული ინდივიდებისთვის იქნება სასარგებლო. რა თქმა უნდა, ყველას შეუძლია სამუდამოდ იცხოვროს, მაგრამ ღირს კი, თუკი სამყაროს თერმულ სიკვდილამდე მშრომელად იქნებით გამომწყვდეული? „Pantheon“ გადიოდა ორი სეზონის განმავლობაში, სულ 16 ეპიზოდით, თითოეული დაახლოებით 40 წუთის ხანგრძლივობით. უამრავი ღრმა სამეცნიერო ფანტასტიკური კონცეფციაა, რომლებსაც არ მოგინდებათ გვერდის ავლა, ამიტომ „Pantheon“ ნამდვილად არ არის ის, რასაც ტელეფონში სქროლვისას უნდა უყუროთ. „Maniac“ აერთიანებს განსხვავებულ ტონალობებსა და ესთეტიკას თავისი ჰალუცინაციური მოგზაურობის მეშვეობით, სადაც ენი (ემა სტოუნი) და ოუენი (ჯონა ჰილი) ერთსა და იმავე ფარმაცევტულ კვლევაში ერთვებიან, სადაც იძულებულნი არიან გაუმკლავდნენ თავიანთ სხვადასხვა ტრავმებსა და ფსიქიკურ დაავადებებს. ენი სასაზღვრო პიროვნული აშლილობით იტანჯება, ხოლო ოუენს შიზოფრენია აქვს. თუმცა, „Maniac“-ში წარმოდგენილი მრავალი პრობლემის ბირთვი მარტოობაა. ყველა 10 ეპიზოდი 2018 წელს გამოვიდა და იზოლაციის ეს იდეები კიდევ უფრო გამწვავდა COVID-19 პანდემიის შემდგომ პერიოდში, სადაც მარტოობის შეგრძნება უფრო ადვილია, ვიდრე ოდესმე. თუმცა, სერიალის უმეტესი ნაწილი მათი ქვეცნობიერის ფარგლებში ვითარდება, სადაც ისინი განსხვავებულ პიროვნებებს იღებენ. ეს ნამდვილი სამსახიობო ოსტატობის დემონსტრირებაა სტოუნისა და ჰილისთვის, რომლებიც პერსონაჟების ეკლექტურ ნარევს განასახიერებენ. მომხიბლავია იმის დანახვა, თუ როგორ გადიან ისინი გმირის გზას და სწავლობენ, თუ რას ნიშნავს იყო ჭეშმარიტად ადამიანი. მაგრამ „Maniac“ მთელ რეტრო-ფუტურისტულ სამყაროს ქმნის. რეკლამა ყველგანაა (უფრო მეტად, ვიდრე ჩვენს რეალურ...