„შვიდი სამეფოს რაინდის“ პირველი სეზონის დასასრულს ვუახლოვდებით. სეზონის მეხუთე ეპიზოდში, „დედის სახელის სახელით“, სერ დანკან მაღალი პრინც აერიონ ტარგარიენს დაუპირისპირდა საკუთარი სახელის გასასუფთავებლად. დანკმა და მისმა მოკავშირეებმა აერიონისა და მისი დამცველების წინააღმდეგ შვიდთა სასამართლოში მიიღეს მონაწილეობა, სადაც ტიტულოვანი რაინდი ფერფლიდან ფენიქსივით (სამწუხაროდ, არა დრაკონივით) ამაღლდა და გაიმარჯვა. ეს უდავოდ სეზონის საუკეთესო ეპიზოდია, რომელიც მოულოდნელად აერთიანებს დანკის წარმოშობის ისტორიას დღევანდელ ნარატივში. ტრადიციული (და წრფივი) თხრობის მექანიკებისგან განსხვავებით, შვიდთა სასამართლოს დროს ადრეულ ეტაპზე ჩართულია დანკის ბავშვობის ფლეშბექები. ეს არის უნიკალური მიდგომა აუდიტორიისთვის მეტი კონტექსტის მისაცემად. მე-5 ეპიზოდი ასევე იღებს შემოქმედებით თავისუფლებებს ჯორჯ რ.რ. მარტინის ნოველების ტრილოგიიდან, „დანკისა და ეგის ზღაპრები“, გადახვევით. „სამეფო კარის თამაშების“ ფრენჩაიზი არ არის უცხო ორიგინალური მასალისგან გადახვევებისთვის, „დრაკონის სახლის“ მეორე სეზონი კი ამის ყველაზე დიდი მაგალითია. „შვიდი სამეფოს რაინდის“ მეხუთე ეპიზოდში წიგნის მასშტაბური ცვლილებები „დრაკონის სახლს“ უჩვენებს, თუ როგორ უნდა გაკეთდეს ეს. ზოგჯერ შემოქმედებით თავისუფლებებს შეუძლია გააუმჯობესოს და არა შეაფერხოს. მარტინი დიდად არ აკონკრეტებს დანკის ბავშვობას „რწყილების უბანში“. მკითხველებმა იციან, რომ დანკი პირველი ბლექფაირის აჯანყების დროს იზრდებოდა, როგორც „ქუჩის ბიჭი“ და ობოლი, თავის მეგობრებთან – ფერეტთან, რაფთან და პუდინგთან ერთად. მიუხედავად იმისა, რომ რაფის სქესი არ არის დაკონკრეტებული, ნაგულისხმევია, რომ პერსონაჟი ბიჭია, თუმცა მეხუთე ეპიზოდში რაფა გოგონაა (რომელსაც ბრწყინვალედ ასრულებს ქლოე ლი). „შვიდი სამეფოს რაინდში“ დანკსა და რაფს შორის პოტენციურად რომანტიკული დინამიკაც შეიმჩნევა, თუმცა მისი პლატონურადაც ინტერპრეტაცია ნამდვილად შეიძლება. მესამე ნოველაში, „საიდუმლო რაინდი“, დანკი ეგს უყვება ამბავს იმის შესახებ, თუ როგორ ატერორებდნენ ის და მისი მეგობრები „რწყილების უბნის“ გოგონებს, მოპარული თავით. დანკის სიტყვებით, ისინი „პატარა მონსტრები“ იყვნენ. მას არასოდეს სცოდნია მშობლები, მაშინ როდესაც სერიალში, ის აღიარებს, რომ დედამისის დაბრუნებას ელოდება, ნაცვლად იმისა, რომ თავისუფალ ქალაქებში რაფთან ერთად გაემგზავროს. გარდა ამისა, მარტინის ნოველები გვიჩვენებს, რომ პენიტრის სერ არლანმა დანკი ღორის დევნისას იპოვა რამდენიმე წლის შემდეგ, რაც წითელბალახის ველის ბრძოლის დროს საკუთარი საჭურველი დაკარგა. არლანმა უბრალოდ წაიყვანა დანკი და თავის საჭურვლად აქცია. დანარჩენი, როგორც ამბობენ, ისტორიაა. აი, აქ კი „დედის სახელის სახელით“ მნიშვნელოვნად გადაუხვევს წიგნში მოცემულს. პირველ რიგში, რაფის სიკვდილი ქალაქის დარაჯის, ალესტერის, ხელში, ნოველებში არ არსებობს. არც გაქცევის სიუჟეტია, თუმცა, სამართლიანობისთვის, სერიალში დანკი უფროსია (მარტინის მოთხრობაში არლანი დანკს ხუთი-ექვსი წლის ასაკში პოულობს). მიუხედავად იმისა, რომ არლანის ბრძოლის ადგილთან ახლოს იყო ღორის სადგომი, დანკი ნამდვილად არ დასდევდა ღორებს. და ბოლოს, შოუში დანკია ის, ვინც არლანს საკმაო ხანს დაყვებოდა, სანამ ეს უკანასკნელი ბიჭს თავის მფარველობის ქვეშ აიყვანდა. ორიგინალური მასალისგან ამ ცვლილებების უმეტესობა ჩვენი პროტაგონისტისთვის მეტი კონტექსტის მიწოდებას ემსახურება. ხარვეზების შევსებას, ასე ვთქვათ. რა თქმა უნდა, დანკისა და არლანის შეხვედრის ისტორია ძალიან განსხვავდება ნოველებისგან, ისევე როგორც რაფის სქესის ცვლილება. თუმცა, მისი განსახიერება შეესაბამება დანკის ისტორიას მათი გუნდის თავგადასავლების შესახებ „რწყილების უბანში“. „შვიდი სამეფოს რაინდი“ ფლეშბექების სცენებს ბრწყინვალედ ასრულებს. ახალგაზრდა დანკის ვერსია, რომელსაც ეკრანზე ვხედავთ, ასევე განსხვავდება იმ სურათისგან, რასაც დანკი საკუთარ თავზე ხატავს ორიგინალურ მასალაში, მაგრამ ის იმდენად კარგად მუშაობს. ეს ნათელი მტკიცებულებაა იმისა, რომ დანკი ყოველთვის იყო ღირსეული, კეთილი, ცხოველების მოყვარული ადამიანი – ის, ვინც იმსახურებდა რაინდის ტიტულს და შეეფერებოდა მის ღირებულებებს. მან არ მისცა ცხოვრებას საშუალება, დაემძიმებინა მისი ხასიათი და მიუხედავად ყველა გაჭირვებისა და დანაკარგისა, ის საკუთარი თავის ერთგული დარჩა. ცხადია, მისი ურთიერთობა რაფთან, მისი მკვლელობა და არლანის მიერ სიტუაციის გადარჩენა დრამატიზმს მატებს ნარატივს, რაც ამ შემთხვევაში მუშაობს, რადგან ის აყალიბებს დანკის პერსონაჟს. აუდიტორიას უკვე უყვარს დანკი, მაგრამ მისი მძიმე ბავშვობის კულისებში ჩახედვა მათ კიდევ უფრო აახლოებს მასთან. რაც შეეხება ფლეშბექების სცენების განთავსებას, ქაღალდზე შეიძლება უცნაურად მოგეჩვენოთ მათი მთავარი ეპიზოდური კონფლიქტის დროს განვითარება. თუმცა, ეს არის შემოქმედებითი რისკი, რომელიც ამართლებს. პირველ რიგში, ეს აღძრავს მოლოდინს მოქმედებაში გარდაუვალი დაბრუნების მიმართ. მეორეც, შვიდთა სასამართლო დანკის პერსპექტივიდან არის ნაჩვენები, ხოლო ფლეშბექი მას შემდეგ ხდება, რაც ის გონებას კარგავს. სერ არლანი პატარა დანკს ეუბნება „ადექიო“ მას შემდეგ, რაც ბიჭს ფეხი დაუინფიცირდება, რაც დღევანდელ დანკს რეალობაში აბრუნებს. ეს არის გონივრული გზა დანკის წარსულის ისტორიის ჩასართავად აუდიტორიის ინფორმირებისთვის, ამავე დროს დანკისა და აერიონის დუელისადმი აღფრთოვანების გასაზრდელად. როგორც ზემოთ აღინიშნა, მიუხედავად იმისა, რომ „შვიდი სამეფოს რაინდი“ ითვალისწინებს ნოველებიდან ცვლილებებს, რომლებიც აზრიანია, ეს ყოველთვის ასე არ ყოფილა ამ ფრენჩაიზში. „დრაკონის სახლის“ გადახვევები, კერძოდ, საკმაოდ პოლარიზებული იყო ფანებს შორის. მაგალითად,...