კინოსატირის მოყვარულთათვის შეუძლებელია HBO-ს ისტორიული თრილერი „სიმპათი“ ისე ნახო, რომ სტენლი კუბრიკის შავი კომედიის შედევრი „დოქტორი სტრეინჯლავი“ არ გაგახსენდეს. გასაკვირი არ არის, რომ სატელევიზიო მინისერიალი პირდაპირ იყო შთაგონებული კუბრიკის ფილმით, განსაკუთრებით კი რობერტ დაუნი უმცროსის არაჩვეულებრივი შესრულებით მრავალ როლში. დაუნი უმცროსი „სიმპათიში“ სულ მცირე ხუთ სხვადასხვა პერსონაჟს ასახიერებს, იყენებს აქცენტების, ფიზიკური მახასიათებლებისა და პიროვნებების ფართო სპექტრს, რათა მოიპაროს ყოველი სცენა, რომელშიც ის ჩნდება. მისი მრავალფეროვანი როლები HBO-ს სერიალში ძალიან მოგვაგონებს პიტერ სელერსის გენიალურ სამპერსონაჟიან ილეთს „დოქტორ სტრეინჯლავში ან როგორ ვისწავლე შფოთვის შეწყვეტა და ბომბის შეყვარება“. ფაქტობრივად, „დოქტორ სტრეინჯლავის“ ეს გამოძახილი ზუსტად ის იყო, რისკენაც „სიმპათის“ თანაავტორი პარკ ჩან-ვუკი მიისწრაფოდა თავისი პროექტის დასაწყისიდანვე. კუბრიკის ნამუშევარი არა მხოლოდ ბოლო 100 წლის ერთ-ერთი საუკეთესო კომედიური ფილმია, არამედ ეს არის ცივი ომის სატირა, რომელიც ზუსტად იმ ტონს აყალიბებს, რის მიღწევასაც პარკის მინისერიალი ცდილობს. ცივი ომის ორივე მხარის სახელმწიფო მანქანის აბსურდული, მაგრამ ურყევად სასტიკი ასახვიდან დაწყებული, რობერტ დაუნი უმცროსის მრავალი კომედიური შესრულებამდე, „სიმპათი“ სტენლი კუბრიკის „დოქტორ სტრეინჯლავის“ უპირველესი ხარკია. ამ ფილმის დამახასიათებელი ნიშნები HBO-ს სერიალის სხვადასხვა ასპექტში უეჭველია, მაგრამ ყველაზე მეტად – ქასთინგის ინოვაციებში. პარკ ჩან-ვუკის თქმით, ეს იყო პიტერ სელერსის მრავალპერსონაჟიანი შესრულება „დოქტორ სტრეინჯლავში“, რომელმაც მას იდეა მისცა, „სიმპათიში“ ერთ მსახიობს მინიმუმ სამი განსხვავებული როლი მიენიჭებინა, დაუნი უმცროსის როლზე დანიშვნამდე დიდი ხნით ადრე (Los Angeles Times-ის მიხედვით). მიუხედავად ამისა, ამ ორ სატირულ ნამუშევარს შორის კავშირი ერთ სამსახიობო უცნაურობაზე მეტია. „დოქტორ სტრეინჯლავის“ ცივი ომის შემზარავად ზუსტმა ასახვამ გამოსვლისთანავე შეაშფოთა პენტაგონი. „სიმპათის“ სიზუსტე ცივი ომის ჯაშუშურ პრაქტიკებთან დაკავშირებით ასევე შთამბეჭდავია. ორივე ნამუშევარმა დიდი ძალისხმევა გასწია ყველა დეტალის გასარკვევად, რაც მხოლოდ ამძიმებს მათ სატირულ კომენტარს. „სიმპათიში“ მიკროფილმის ჯაშუშური კამერის გამორჩეული განთავსება, მაგალითად, პირდაპირ „დოქტორ სტრეინჯლავის“ სცენარიდანაა აღებული. სწორედ ამგვარი რეალიზმი კონტრასტშია ფარსულ სიტუაციებთან, რომლებშიც ფილმისა და სერიალის პერსონაჟები აღმოჩნდებიან, რაც ხაზს უსვამს ცივი ომის ამაოებასა და მისი ლიდერების უგულოებას. „სიმპათი“ ეფუძნება ვიეტ თან ნგუენის პულიცერის პრემიის ლაურეატ რომანს, რომელიც სატირულად ასახავს აშშ-ის ჩართულობას ვიეტნამის ომში და მის შედეგებს, ვიეტნამელი კომუნისტის პერსპექტივიდან, რომელიც ომის ამერიკულ მხარეს შეღწევა მოახერხა, როგორც საიდუმლო აგენტმა. მისი უსახელო პროტაგონისტი ჯაშუშური საქმიანობის განმავლობაში სხვადასხვა ზიზღის მომგვრელ პერსონაჟს ხვდება. ოთხ ამ პერსონაჟს სიხარულით განასახიერებს რობერტ დაუნი უმცროსი. პიტერ სელერსის „დოქტორ სტრეინჯლავში“ შესრულებული როლების მსგავსად, დაუნი უმცროსის მრავალი როლი „სიმპათიში“ ძალიან განსხვავებულია, მაგრამ ყველა მათგანი უიმედოდ სასაცილოა. ესენია: სოციოპათიური CIA-ს აგენტი კლოდი, ცინიკური კონგრესმენი ნედ გოდვინი, გიჟური ავტორ-რეჟისორი ნიკო დამიანოსი და ექსტრავაგანტულად ტონალობის გრძნობის არმქონე უნივერსიტეტის პროფესორი რობერტ ჰამერი. დაუნი უმცროსი მეხუთე როლსაც ასრულებს, როგორც უსახელო მღვდელი, რომელიც, როგორც ირკვევა, ცენტრალურია პროტაგონისტის ისტორიაში. შესაძლოა, მის კარიერაში სხვა ნებისმიერ რამეზე მეტად, პერსონაჟების ეს დიაპაზონი აჩვენებს, თუ რა განსაკუთრებული ნიჭის მქონეა მსახიობი კამერის წინ. მიუხედავად ამისა, ამ წარმოუდგენლად მრავალმხრივი შესრულებით ის კომედიის გიგანტის მხრებზე დგას. რობერტ დაუნი უმცროსის კარიერაში განმსაზღვრელი ნამუშევარი „სიმპათიში“ საბოლოოდ დიდწილად ეკუთვნის პიტერ სელერსს, რომლის მიერ „დოქტორ სტრეინჯლავში“ სამი სხვადასხვა პერსონაჟის განსახიერებამ შექმნა დაუნი უმცროსის ბრწყინვალე შესრულების საფუძველი. ამ ფილმის გარეშე არ იარსებებდნენ კლოდი, გოდვინი, ნიკო დამიანოსი ან რობერტ ჰამერი. გარდა იმისა, რომ სელერსი კინოს ისტორიაში აშშ-ის პრეზიდენტის როლის ერთ-ერთი საუკეთესო მაგალითია, ის ისტერიულად სასაცილოა, როგორც ფილმის სათაურის პერსონაჟი და ჯგუფის კაპიტანი ლაიონელ მანდრეიკი. ამ განსახიერებებს შორის დიაპაზონი იმდენად არაჩვეულებრივად დიდია, რომ მას შემდეგ მსგავსი არაფერი უნახავთ ეკრანზე. რობერტ დაუნი უმცროსის დიდი დამსახურებაა, რომ ის ყველაზე ახლოს მივიდა იმის გამეორებასთან, რაც სელერსმა „დოქტორ სტრეინჯლავში“ გააკეთა. ამით ის „სიმპათის“ ტელევიზიის კომედიის ნაკლებად დაფასებულ თანამედროვე შედევრად აქცევს.