სტივენ კინგმა თავის 2008 წლის მოთხრობების კრებულში „მზის ჩასვლის შემდეგ“ (Just After Sunset) შეიტანა საშინელებათა ნოველა „N.“, რომელიც თავიდანვე ცვლის მოლოდინებს. „N.“ მოგვითხრობს შეილიას ისტორიას, რომლის ფსიქიატრი ძმა, ჯონი, იდუმალ, ამავე სახელწოდების მქონე პაციენტთან გამკლავების შემდეგ სუიციდით ამთავრებს სიცოცხლეს. ნოველის ჩართული ნარატივი მკითხველს N-ის სამყაროში გადაგვყვანს, რომელიც მნიშვნელოვნად განსხვავდება რეალობის ყოველდღიური მოლოდინებისგან. N-ის თქმით, ქალაქ მოტონში, მეინის შტატში, დამალულია კარიბჭე, რომელსაც შეუძლია სხვა სამყაროს ურჩხულის გათავისუფლება, და ეს აკვიატება მწვავდება მისი აკვიატებულ-კომპულსიური აშლილობით (რომელიც ჯონის მიერ არის დიაგნოზირებული). კინგი თავის დამახასიათებელ გატაცებას პატარა ქალაქებისა და უძველესი საშინელების მიმართ რეალისტურ გარემოში აქსოვს, რაც „N.“-ს რეალობის მყიფეობის შესახებ შემზარავ ამბად აქცევს. „მზის ჩასვლის შემდეგ“ 2008 წლის ნოემბერში გამოქვეყნდა, თუმცა „N.“-ის ვიდეო ეპიზოდების სახით ადაპტაცია იმავე წლის ივლისში მოხდა. „კომიქს ბიულეტენის“ (Comics Bulletin) უკვე არქივირებული პოსტის თანახმად, ეს კომიქსის სტილის ვიდეო სერიალი შეიქმნა მცირე ეკრანის პლატფორმებისთვის, მოთხრობების კრებულის მარკეტინგული მიზნებისთვის და შედგებოდა 25 ერთნახევარწუთიანი ეპიზოდისგან. სცენარისტმა და კომიქსების ავტორმა მარკ გაგენჰაიმმა (Marc Guggenheim), „Arrowverse“-ის თანაავტორმა, რომლის დასრულებამ ოფიციალურად შეაჩერა სატელევიზიო ისტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, ტექსტი ადაპტირდა (კინგის უშუალო მეთვალყურეობით), ხოლო მხატვრებმა ალექს მალეევმა (Alex Maleev) და ხოსე ვილიარუბიამ (José Villarrubia) ეს ხედვა გააცოცხლეს. „Marvel Entertainment“-მა და „Simon and Schuster Digital“-მა ასევე გამოუშვეს ნამუშევარი DVD ფორმატში, „მზის ჩასვლის შემდეგ“ სპეციალური საკოლექციო გამოცემის ნაწილად. 2010 წელს „Marvel“-მა გამოაქვეყნა „სტივენ კინგის N.“-ის პირველი ნომერი კომიქსის ფორმატში, რომელიც იყენებს ვიდეო სერიალის სცენარსა და ნახატებს, თუმცა ამატებს გარკვეულ კონტექსტს. ეს ოთხნაწილიანი კომიქსების სერია კინგის მოყვარულთათვის (და გრაფიკული ნოველების მოყვარულთათვის) აუცილებლად წასაკითხია, მაგრამ რამდენად კარგია ის? „სტივენ კინგის N.“-ის ვიდეო სერიის ხანგრძლივობა 30 წუთია, მაშინ როცა ოთხნაწილიანი კომიქსი იმავე ისტორიას გვიყვება დამატებითი კონტექსტით (მაგალითად, N.-ის ნამდვილი ვინაობა). მიუხედავად იმისა, რომ გაგენჰაიმმა და მისმა გუნდმა შესანიშნავად შეასრულეს ჩამთრევი ისტორიის ადაპტირება ორ განსხვავებულ მხატვრულ ფორმატში, ნოველის ატმოსფერული შიშის დიდი ნაწილი ადაპტაციისას დაიკარგა. კინგის აღწერითი პროზა ხელს უწყობს ისტორიას, რომელიც გვაიძულებს ცარიელი ადგილები შევავსოთ, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც N-ის პერსპექტივაში ვართ ჩაძირულნი. N-ის AKA დიაგნოზი მჭიდროდ არის დაკავშირებული ზებუნებრივ მოვლენებთან, რადგან აკერმანის მინდორზე (Ackerman's Field) ხილული ქვების რაოდენობა მიუთითებს ქთუნის (Cthun) არსებობაზე, მონსტრის, რომელსაც ჩვენს სამყაროში შემოჭრა სურს. მალე ჯაჭვური რეაქცია იწყება, რადგან ყველა, ვინც N-ის შემთხვევის შესახებ იცის, გარდაუვლად ეხვევა ქთუნის შემზარავ მიზიდულობაში. როგორც ვიდეო სერიალი, ისე კომიქსები შესანიშნავად გადმოსცემენ ასეთ უიმედო ციკლში ჩარჩენის ძვლებში გამაციებელ საშინელებას, ხოლო „pop-up“ ხელოვნების სტილი ქმნის შემაშფოთებელ შემდგომ ეფექტს. თუმცა, კინგის პროზა რჩება პირქუში ტერორის საბოლოო წყაროდ, რომელიც ეფექტურად აღწერს ადამიანის ნების უშედეგობას ბოროტების წინაშე, რომლის გაგებაც არავის შეუძლია. „N.“ დროზე ბევრად წინ იყო თავისი ღირსებების მარკეტინგის კუთხით, ორიგინალური გრაფიკული სერიალის დახმარებით, რადგან ასეთი ნაბიჯი 2008 წელს, განსაკუთრებით წერილობითი ტექსტისთვის, გაუგონარი იყო. თავად კინგი მოკლედ იყო ჩართული კომიქსებში, 2010 წელს სკოტ სნაიდერთან (Scott Snyder) ერთად დაწერა შემზარავი DC საშინელებათა კომიქსი, ასევე სამი გვერდი 1985 წლის Marvel X-Men-ის სპეციალურ კომიქსში, სადაც ასევე შედის ჯორჯ რ.რ. მარტინის (George R.R. Martin) მიერ დაწერილი სეგმენტები. ასე რომ, თუკი მზად ხართ მოკლე, მაგრამ დაუვიწყარი საშინელებათა ისტორიისთვის, „N.“ შესაძლოა თქვენს ცნობისმოყვარეობას დააკმაყოფილებს.