რაც შეეხება სამყაროს დასასრულის კინემატოგრაფიულ მოვლენებს, 90-იანმა წლებმა გვასწავლა, რომ მხოლოდ მაღალბიუჯეტიანი სანახაობები, როგორიცაა „ღრმა დაჯახება“ (Deep Impact) ან „არმაგედონი“ (Armageddon), დაგვეფასებინა. მაყურებელი ნაკლებად იყო დაინტერესებული პერსონაჟებზე ორიენტირებული ნამუშევრებით და უფრო მეტად აღფრთოვანებული იყო ეკრანზე ხოცვა-ჟლეტის ხილვით. მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი ფილმები კარგია, ამ სათაურების მიერ კინოგაქირავებაში მიღებულმა ყურადღებამ განაპირობა, რომ სხვა, უფრო დახვეწილი ისტორიები იგნორირებული იყო, რაც ზუსტად დენი ბოილის 2007 წლის სამეცნიერო ფანტასტიკის ფილმის „Sunshine“-ის შემთხვევაა. საბედნიეროდ, სტრიმინგი ფილმისთვის ერთგვარ ხსნად იქცა, რადგან საკმარისმა ფანმა ხელახლა ნახა ის, რის შედეგადაც ამ წერის მომენტისთვის ის HBO Max-ზე მსოფლიოში მე-6 ყველაზე პოპულარული ფილმი გახდა. მიუხედავად იმისა, უკვე ნანახი გაქვთ ფილმი თუ პირველად უყურებთ მას, სურათის ერთ-ერთი ყველაზე შოკისმომგვრელი ელემენტი მისი სამსახიობო შემადგენლობაა, რომელიც თანამედროვე ვარსკვლავთა მთელ კავალკადას მოიცავს. ოსკაროსანი „ოპენჰაიმერის“ (Oppenheimer) ვარსკვლავი კილიან მერფი ბოილს „28 დღის შემდეგ“ (28 Days Later) წარმატებაში შეტანილი წვლილის შემდეგ კვლავ შეუერთდა, მასთან ერთად კი თამაშობენ მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს (MCU) ქრის ევანსი (MCU-მდე) და ოსკაროსანი მიშელ იეო (ოსკარამდე). ფილმში ასევე მონაწილეობენ როუზ ბირნი (If I Had Legs I'd Kick You), კლიფ კერტისი („ავატარი: წყლის გზა“ - Avatar: The Way of Water), ბენედიქტ ვონგი („დოქტორ სტრეინჯი“ - Doctor Strange) და მარკ სტრონგი („იმიტაციის თამაში“ - The Imitation Game). ფილმში ასევე მონაწილეობს „შოგუნის“ (Shōgun) ვარსკვლავი ჰიროიუკი სანადა, რომელმაც როგორც ემის, ასევე ოქროს გლობუსის ჯილდოები მოიპოვა. ალექს გარლანდის მიერ დაწერილი „Sunshine“ ქაღალდზე არც ისე უნიკალურად ჟღერს, როდესაც საქმე უნივერსალურ კატასტროფას ეხება. 2057 წელს განვითარებული მოვლენებით, მეცნიერები ადგენენ, რომ მზე კვდება და დედამიწა იყინება, რაც იწვევს მისიის დაწყებას, რომლის ფარგლებში მსოფლიოს საუკეთესო მეცნიერები მზეზე მიემგზავრებიან იმ იმედით, რომ შიგნით ბომბს ააფეთქებენ, რათა ის ხელახლა აანთონ. როგორც წარმოგიდგენიათ, ყველაფერი ისე არ მიდის, როგორც ეკიპაჟი მოელოდა, რაც მათ აიძულებს მიიღონ არაერთი გადაწყვეტილება, რამაც შესაძლოა მათი სიცოცხლე შეიწიროს, მაგრამ იყოს ერთადერთი გზა პლანეტის და ყველას გადასარჩენად, ვინც უყვართ. იქნება ეს მექანიკური გაუმართაობები, ეკიპაჟის შიდა კონფლიქტები, სანავიგაციო შეცდომები თუ ეგზისტენციალური გააზრებები, „იკარუს II“ (Icarus II) მრავალ დაბრკოლებას აწყდება. ეს ფილმი შორს იყო პირველისგან, რომელმაც ამ ცნებებს შეეხო, მაგრამ „Sunshine“-მა ბევრად მეტი ეგზისტენციალური ელემენტი გამოიკვლია იმის შესახებ, თუ რას ნიშნავს სამყაროს გადარჩენა, ღირს თუ არა სამყაროს გადარჩენა საერთოდ და რა განსხვავებაა ცოცხალსა და მკვდარს შორის. როგორც კლიფ კერტისის პერსონაჟი სირლი ეუბნება კაპას შესაძლო სიკვდილის წინაშე: „ჩვენ მხოლოდ ვარსკვლავური მტვერი ვართ.“ სამსახიობო შემადგენლობის გადახედვისას რთულია იმის დადგენა, თუ რომელი მსახიობი გახდა ყველაზე წარმატებული „Sunshine“-ის გამოსვლიდან გასულ ორ ათწლეულში, და რაც ფილმს კიდევ უფრო შთამბეჭდავს ხდის, არის ის, თუ როგორ აღიქმება ის ჭეშმარიტ ანსამბლურ ნამუშევრად, სადაც თითოეული შემსრულებელი ერთმანეთის საუკეთესო თვისებებს ავლენს. სანამ ჯ. რობერტ ოპენჰაიმერს ითამაშებდა, მერფი ფიზიკოს რობერტ კაპას განასახიერებს, რომლის ცოდნა მზის შიდა მუშაობისა და მათ მიერ მოტანილი ბომბის შესახებ მას „იკარუს II“-ის ყველაზე ღირებულ აქტივად აქცევს, სურს თუ არა მას ეს. ევანსი, ამასობაში, ინჟინერ ჯეიმს მეისს თამაშობს, რომლის სამხედრო გამოცდილება მას აიძულებს ყოველთვის მის საკუთარ უსაფრთხოებასა და საარსებო წყაროს მისიას ამჯობინოს, ეს არის ხასიათის ისეთი თვისებები, რასაც შემდეგ MCU-ში მის სტივ როჯერსშიც ვიხილავდით. ბოილს კულტური მიმდევრები ჰყავდა ისეთი ფილმების წყალობით, როგორიცაა „არაღრმა საფლავი“ (Shallow Grave), „ტრეინსპოტინგი“ (Trainspotting) და „პლაჟი“ (The Beach), ხოლო მისმა პირველმა „Sunshine“-ის შემდგომ ფილმმა, „ღარიბი მილიონერი“ (Slumdog Millionaire), მას საუკეთესო ფილმისა და საუკეთესო რეჟისორის ჯილდოები მოუტანა. ამ წარმატებას მოჰყვა „127 საათი“ (127 Hours), „სტივ ჯობსი“ (Steve Jobs) და გასული წლის „28 წლის შემდეგ“ (28 Years Later). იმის მიუხედავად, თუ რამდენად ძლიერი მინიშნება იყო „Sunshine“ ბოილის მომავალზე, ის სავარაუდოდ უკეთესი მაჩვენებელი იყო იმ ტიპის ნამუშევრებისა, რასაც გარლანდი შექმნიდა. „Sunshine“-ის შემდეგ, გარლანდმა მაყურებელს ბოლო 15 წლის განმავლობაში რამდენიმე ყველაზე დამაფიქრებელი და ამბიციური სამეცნიერო ფანტასტიკის ისტორია შესთავაზა. „ექს მანქანა“ (Ex Machina), „განადგურება“ (Annihilation) და „სამოქალაქო ომი“ (Civil War) – რომელთაგანაც ყველა გარლანდის მიერ იყო დაწერილი და რეჟისორი – ითვლება ალტერნატიული რეალობების ჟანრის განმსაზღვრელ კვლევებად, გარლანდმა ასევე გამონახა დრო, რომ შეექმნა ტელესერიალი „დევები“ (Devs) Hulu-ზე, რომლის ხელოვნური ინტელექტის კვლევა ისეთივე დახვეწილი იყო, როგორც მისი ნებისმიერი ფილმი. „Sunshine“ არ არის პირველი დახვეწილი სამეცნიერო ფანტასტიკის ფილმი, მაგრამ ისეთი ფილმების გამოსვლის შემდეგ, როგორიცაა „ვარსკვლავთშორისი“ (Interstellar), „მთვარე“ (Moon), „მარსელი“ (The Martian) და „ჩამოსვლა“ (Arrival) – ყველა მათგანი „Sunshine“-ის შემდეგ წლებში გამოვიდა – ის ნამდვილად ქმნის განცდას, რომ მან კარი გაუხსნა ბევრად უფრო დამაფიქრებელ სამეცნიერო ფანტასტიკურ გამოცდილებას, რომელიც მაყურებელს არასოდეს სცოდნია, რომ სჭირდებოდა. ჩვენ გვინდა თქვენი აზრი მოვისმინოთ! გააზიარეთ თქვენი მოსაზრებები ქვემოთ მოცემულ თემაში და გახსოვდეთ, რომ პატივისცემა შეინარჩუნოთ. თქვენი კომენტარი არ არის შენახული. ეს თემა ღიაა განხილვისთვის. იყავით პირველი, ვინც თქვენს აზრებს გამოაქვეყნებს.