„ტაქსის მძღოლი“ მარტინ სკორსეზეს ერთ-ერთ საუკეთესო და ყველა დროის ყველაზე გამძლე ფილმად ითვლება. არც ისე ცუდია ფილმისთვის, რომელიც სცენარისტმა პოლ შრეიდერმა საავადმყოფოს საწოლიდან მოიფიქრა. ახლა, როდესაც ფილმი 50 წლის იუბილეს აღნიშნავს, შრეიდერი ამბობს, რომ არასდროს უფიქრია, თუ ნახევარი საუკუნის შემდეგაც ამ ფილმზე ისევ ილაპარაკებდნენ. Gold Derby-სთან საუბრისას, შრეიდერმა „ტაქსის მძღოლის“ ჩაფიქრების შესახებ თქვა: „ტაქსის იდეა მომივიდა. ეს მეტაფორა ახალგაზრდა ბიჭის შესახებ, რომელიც ლითონის ყუთში ქალაქში დაცურავს, ხალხით გარემოცული ჩანს, მაგრამ სრულიად მარტოსულად გრძნობს თავს. როგორც კი მეტაფორა მქონდა, სცენარის წერა დავიწყე.“ თავისი უბრალო წარმოშობიდან გამომდინარე, „ტაქსის მძღოლმა“ კანის კინოფესტივალზე „ოქროს პალმის რტო“ მოიგო და ოთხ ოსკარზე იყო ნომინირებული, მათ შორის საუკეთესო ფილმის, დე ნიროსთვის საუკეთესო მსახიობისა და შრეიდერის სცენარისთვის საუკეთესო ორიგინალური სცენარის კატეგორიებში. თუმცა, ფილმმა ყველა ჯილდოს მოლოდინს გადააჭარბა და დღემდე აქტუალურია თანამედროვე აუდიტორიისთვის, მიუხედავად იმისა, რომ შრეიდერი აღიარებს, არავინ ელოდა ამას. „ეს არის ფილმი, რომელიც არ კვდება. როგორც ჩანს, ყოველი თაობა პოულობს გზას, რათა ის თავისთვის აქტუალური გახადოს. ხშირად მოდიან ჩემთან ადამიანები და მეუბნებიან, რომ „ტაქსის მძღოლმა“ მათი ცხოვრება შეცვალა. ფილმმა გაუძლო დროს. შეუძლებელია დაგეგმო „ეპოქის სულისკვეთების“ დაჭერა. ეს უბრალოდ ხდება. ეს იყო ზუსტად სწორი მომენტი და სწორი დრო.“ ტრევის ბიკლის როლში რობერტ დე ნირო კინოს ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე მყისიერად ცნობად პერსონაჟად იქცა. მისი კლასიკური ფრაზა „მე მელაპარაკები?“ ასობითჯერ იქნა ციტირებული და პაროდირებული ბოლო 50 წლის განმავლობაში, და მათაც კი, ვისაც ფილმი არ უნახავს, მაინც ცნობენ ამ ფრაზას. შრეიდერმა პერსონაჟი საკუთარი ცხოვრების რთულ პერიოდში შექმნა, რამაც ბიკლი მრავალი ადამიანისთვის საკუთარი თავის ამსახველად აქცია. სამყაროში, სადაც მარტოობა ყველაზე ხალხმრავალ ადგილებშიც კი შესაძლებელია, „ტაქსის მძღოლი“ ყოველთვის პოულობს ადგილს თანამედროვე სამყაროში და აკავშირებს ახალ აუდიტორიას, რომელიც, შესაძლოა, ცხოვრებისეულ სირთულეებს განიცდის. რამდენიმე კრიტიკოსმა ფილმს უწოდა „არასტაბილური“ ფილმი, რომელიც „ქმნის აუცილებელ დაძაბულობას მარტინ სკორსეზეს ბრწყინვალე რეჟისურით“. არ აქვს მნიშვნელობა, როდის დაიწერა ეს რეცენზიები. 2023 წელს, „Philadelphia Inquirer“-ის დესმონდ რაიანმა მას „არაჩვეულებრივი ფილმი“ უწოდა, რომელიც „თავის უცნაურ ალქიმიას მომხიბვლელი ძალით ახორციელებს“. ამასობაში, Apollo Guide-ის დენ ჯარდინის ერთ-ერთმა უძველესმა ციტატამ თქვა: „მისი თემები, როგორიცაა ურბანული დაცემა, ანომია და ძალადობა, რომელიც ამ ფილმის გულში გარდაუვალი განწირულობის შეგრძნებას იწვევს, დღესაც შავი ღრუბლებივით ჰკიდია ბევრ ქალაქზე.“ ერთი რამ, რაზეც ბევრი თანხმდება, არის ის, რომ „ტაქსის მძღოლი“ თავისი დროის ნამდვილი კინემატოგრაფიული შედევრია და რაც არ უნდა დიდი დრო გავიდეს, ეს არ შეიცვლება.