ყველაფერი დაიწყო, როგორც ქვიარ კინოფესტივალის პროგრამისტების საინიციატივო შეკრება, ბერლინის ნოლენდორფის რაიონში, „პრინც აიზენჰერცის“ წიგნის მაღაზიაში – პრინცი ველიანტის გერმანული სახელწოდების მიხედვით – ბერლინალეს მიმდინარეობისას. 1978 წელს დაარსებული, როგორც გერმანიის პირველი გეი წიგნის მაღაზია, ის დღემდე არსებობს და ახლა უბრალოდ „ბუხლადენ აიზენჰერცი“ ჰქვია. გაჩნდა იდეა, შექმნილიყო ჯილდო, რომელიც ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე გადაეცემოდა. ასე რომ, 1987 წელს, გერმანელმა კინორეჟისორებმა ვილანდ შპეკმა და მანფრედ ზალცგებერმა, რომელიც 1994 წელს გარდაიცვალა, ერთობლივად დააფუძნეს ლგბტ ფილმების ჯილდო და ჩამოაყალიბეს ჟიური, რომელსაც „გეი და ლესბოსური ფილმების საერთაშორისო ფესტივალების ასოციაცია“ (IGLFFA) უწოდეს გამარჯვებულის გამოსავლენად. „ტედი დათვის ჯილდო“, რომელიც ბერლინალეს მთავარ „ოქროსა და ვერცხლის დათვის“ ჯილდოებს ეხმაურებოდა, დაიბადა. მოგვიანებით მისი სახელი შემოკლდა „ტედი ჯილდომდე“, მაგრამ სტატუეტი დათვის ფორმის დარჩა. პირველი ტედი ჯილდოს მფლობელი იყო სხვა არავინ, თუ არა პედრო ალმოდოვარი, ფილმისთვის „სურვილის კანონი“ (La ley del deseo), რომელშიც ანტონიო ბანდერასი თამაშობდა. მას შემდეგ ტედი ჯილდოს გამარჯვებულთა სია დამოუკიდებელი კინემატოგრაფიის გამორჩეული ფიგურების ნუსხას წარმოადგენს, მათ შორის არიან: ტოდ ჰეინსი, ტილდა სვინტონი, დერეკ ჯარმანი, რეი იეუნგი, სელინ სიამა, ფრანსუა ოზონი, კრისტინ ვაშონი, ჯეიმს ფრანკო, ბაბატუნდე აპალოუო, ულრიკე ოტინგერი, ჯეი დუპლასი, მონიკა ტროიტი, გას ვან სენტი, მალგორზატა შუმოვსკა, ირა საქსი, სოფი ჰაიდი, სებასტიან ლელიო და ჯონ ჰარტი. თავდაპირველად ბერლინალეს „პანორამას“ სექციის ფილმებზე ორიენტირებული, რომელსაც ზალცგებერი კურირებდა, 1992 წელს ტედი ჯილდო ფესტივალის ოფიციალურ დამოუკიდებელ ჯილდოდ იქნა აღიარებული. ეს ჯილდო, რომელიც წელს 40 წლის იუბილეს აღნიშნავს, იქცა ქვიარ კინოს ყოველწლიური კალენდრის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს მოვლენად და შთააგონა სხვა ქვიარ კინოს ჯილდოებიც. ბერლინალე 40 წლის იუბილეს სპეციალური პროგრამით „ტედი 40“ უსვამს ხაზს, რომელიც ჯილდოს ისტორიიდან ექვს მოკლემეტრაჟიან და რვა სრულმეტრაჟიან ფილმს, ასევე დისკუსიების სერიას „გარეული გულით“ (Wild at Heart) მოიცავს, შექმნილს „ტედი ჯილდოს ზეპირი ისტორიისა და მისი ფართო გავლენის დასარქივებლად“. განხილვის თემებს შორის: „კინემატოგრაფიული სივრცეების სუბვერსიული გადააზრება“ და „ქვიარ კინოს ინდუსტრიულ სტრუქტურებში ინტეგრირება“. „მანფრედ ზალცგებერისა და ვილანდ შპეკის პიონერული ძალისხმევის წყალობით 40 წლის წინ, ქვიარ კინო და მისი მეშვეობით ტედი ჯილდო, ფესტივალის დნმ-ის ნაწილი გახდა“, – უთხრა THR-ს მიხაელ შტუცმა, ბერლინალეს „პანორამას“ სექციის ხელმძღვანელმა და კინოპროგრამების თანადირექტორმა, ასევე ტედი ფონდის დირექტორთა საბჭოს წევრმა. „კურატორობიდან გამომდინარე, ქვიარ კინორეჟისორებისთვის მხარდაჭერისა და სივრცის შექმნის გადაუდებელი საჭიროება დღესდღეობით ყველა პროგრამულ სექციაში ჩანს. ბერლინი იდეალური ფესტივალი იყო მისთვის გასაყვავებლად, ცნობისმოყვარე ურბანული აუდიტორიითა და საკმარისი სუბკულტურული სივრცეებით 1980-იან წლებში; შემდეგ პრესა და ინდუსტრია მიჰყვა“. და ის ხაზს უსვამს: „თავდადებული გუნდისა და ფესტივალისა და ქალაქის მასშტაბით მოკავშირეების მხარდაჭერის წყალობით, ტედი არა მხოლოდ ბერლინალეს იდენტობის ნაწილია, არამედ მნიშვნელოვანია ფესტივალის განსაკუთრებული პოზიციისთვისაც კინოწრეში“. „პანორამას“ ადრეულ დღეებში ქვიარ ფილმები იშვიათი იყო. „თანადამფუძნებელმა მანფრედ ზალცგებერმა ისინი ბერლინში ჩამოიტანა და მათ სცენა მისცა“, – იხსენებს შპეკი, რომელიც მისი ასისტენტი იყო 1992 წელს „პანორამას“ ხელმძღვანელობამდე და ამ როლს 2017 წლამდე ასრულებდა. „ამან მიიზიდა კინორეჟისორები და 1987 წელს, ზოგად პროგრამაში შერჩევა საკმარისად ძლიერი იყო იმისთვის, რომ ტედი ჯილდო შეგვექმნა. მისი მიზანი: ქვიარ კინო ნამუშევრების პოპულარიზაცია გულგრილი უმრავლესობისთვის, ვისი ჰომოფობიაც მარგინალიზაციას იწვევდა ყურადღების ნაცვლად“. ტედი ჯილდოს ცერემონიები და წვეულებები მალევე ლეგენდარული გახდა. შპეკი იხსენებს ცნობილი ბერლინული ლოკაციების გადაკეთებას და მათ „გაქვიარებას“ ტედი აღნიშვნებისთვის, მათ შორის „მეტროპოლის“ თეატრისა და კლუბის, ტემპელჰოფის აეროპორტის და მსოფლიო კულტურების სახლის. ბოლო წლებში ტედი ჯილდოს აღნიშვნა „ფოლკსბიუნეს“ თეატრში იმართება. ტედი ჯილდოს 40 წლის იუბილეს ცერემონია 20 თებერვალს, „ფოლკსბიუნეში“ გაიმართება, სადაც ჯილდოები გადაეცემათ საუკეთესო სრულმეტრაჟიანი ფილმის, საუკეთესო დოკუმენტური/ესეი ფილმის და საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმის კატეგორიებში, ასევე ჟიურის ჯილდო და სპეციალური ტედი ჯილდო. ტედის გაშვება განპირობებული იყო ქვიარ კინოსთვის მეტი ყურადღების მიქცევის სურვილით. „ჩვენ მივხვდით, რამდენად მნიშვნელოვანი იყო კინორეჟისორებისთვის ჯილდოების მოგება, რადგან მაშინ მედია წერდა შენზე“, – უთხრა შპეკმა THR-ს. „ასე რომ, ვიფიქრეთ, მოდით, გვქონდეს ქვიარ კინოს ჯილდო, რადგან ჩვენ ასევე უნდა მივაღწიოთ ჩვენი აუდიტორიის ნიშას მიღმა. მოგეხსენებათ, პრეს...