გაფრთხილება: სტატია შეიცავს სპოილერებს სერიალ „The Beauty“-ის პირველი სეზონის უმეტესი ნაწილის შესახებ, მათთვის, ვისაც ჯერ არ უყურებია FX-ზე ან Hulu-ს გამოწერით. ზოგჯერ საუკეთესო სატელევიზიო პროდუქცია უბრალოდ სარკეს უდგამს საზოგადოებას და ყველაზე ხმაურიან ასახვებს დრამატიზირებს, ზოგჯერ კი რეალობა ისედაც იმდენად დამახინჯებულია, რომ ამბის უკიდურესობამდე მისატანად ცოტაოდენი გაზვიადებაა საჭირო. რაიან მერფისა და მეთიუ ჰოჯსონის „The Beauty“ სწორედ ასეთი შოუა, რომელიც უკვე წინასწარმეტყველურ და ვარსკვლავურ კომიქსების სერიას (შემქმნელები ჯერემი ჰაუნი და ჯეისონ ა. ჰარლი) სრულად გადმოაქვს მილიარდერებით მოფენილ უდაბნოში, რომელსაც დღევანდელობას ვუწოდებთ. ის კონცენტრირებულია იდეალურობის კოდის მქონე სქესობრივი გზით გადამდებ დაავადებაზე (სგგდ), რომლითაც ადამიანები საკუთარი ნებით ინფიცირდებიან. „The Beauty“, რა თქმა უნდა, არ ჰგავს 2026 წლის სატელევიზიო განრიგში არსებულ არაფერს, მაგრამ ის ასევე გამოირჩევა მერფის მიერ ბოლო 27 წლის განმავლობაში შექმნილი, თანაავტორობით შექმნილი და პროდიუსირებული მრავალი სხვა პროექტისგან, მიუხედავად მსგავსი ჟანრების, თემებისა და მსახიობების გაზიარებისა. ვაღიარებ, რომ არ ვარ მისი სატელევიზიო ნამუშევრების სრული კოლექციონერი და უფრო ადვილად ვიზიდავ იმ ჟანრებს, რომლებიც მის ბნელ ინტერესებს აჩვენებენ, მაგრამ თითქმის სრულიად დარწმუნებული ვარ, რომ „The Beauty“ მისი საუკეთესო ნამუშევარია.* ეს კვალიფიცირებული ვარსკვლავი ქვემოთ იქნება ახსნილი, მაგრამ მირჩევნია პირდაპირ გადავიდე იმის განხილვაზე, თუ რატომ მიმაჩნია ეს უცნაური და სახალისო „body horror“ (სხეულის საშინელებათა) მისტიკური თრილერი მერფის შემოქმედებითი გუნდის მიერ შექმნილ უმაღლესი დონის პროდუქტად. ვიცი, რომ პირველი სეზონი ჯერ არ დასრულებულა და ეს შეიძლება ნაადრევ შეფასებად მოგეჩვენოთ, ამიტომ ნება მომეცით განვიხილო რამდენიმე მიზეზი, თუ რატომ მიმაჩნია „The Beauty“ გამორჩეულად. ეს ნაკლებად სტრიმინგ სერვისების, უფრო მეტად კი ქსელური და საკაბელო პროექტების პრობლემაა, მაგრამ რაიან მერფის შემოქმედება ხშირად შეიძლება ძალზე ძლიერად დაიწყოს, სანამ ყველანაირად სრულად არ გადაუხვევს რელსებიდან. (რასაც, რა თქმა უნდა, თავისი შინაგანი სიამოვნების ფაქტორი აქვს.) ბევრ სხვა შემთხვევაში, სერიალი აუდიტორიას მთელი სეზონის განმავლობაში იზიდავს, მხოლოდ იმისთვის, რომ ბოლოს „წყარო მოწამლოს“ არასწორი დასასრულით, „The Watcher“-ის მსგავსად. (ან უბრალოდ სიგიჟის ზედმეტად დიდხანს გაგრძელებით, ხველა-„Nip/Tuck“-ხველა). „The Beauty“-ში კი, მიუხედავად იმისა, რომ სიუჟეტი ხშირად ხტუნავს აწმყოდან წარსულში, არასოდეს შექმნილა ისეთი შეგრძნება, თითქოს პერსონაჟები ან სიუჟეტური ელემენტები ადგილზე ტრიალებდნენ ნარატივის მკაფიო შემდეგი ნაბიჯის გარეშე. მაშინაც კი, როცა ის რომანტიკიდან მოქმედებაზე და სიბინძურეზე გადადის, მაშინაც კი, როცა უზარმაზარი სიუჟეტური შემობრუნებებია წარმოდგენილი და მაშინაც კი, როცა ეპიზოდები, როგორც ჩანს, უცნობი პერსონაჟების მიერ არის მოტაცებული, წინსვლის იმპულსი არ შერყეულა. ისევე, როგორც სიუჟეტური ხაზები შეიძლება საეჭვო ტერიტორიებზე გადავიდეს, როდესაც სეზონები ზედმეტად გრძელდება, რაიან მერფის ათობით ქმნილებაში მონაწილე ზოგიერთი მსახიობი და პერსონაჟი ზოგჯერ ისეთ შთაბეჭდილებას ტოვებს, თითქოს ისინი სრულიად განსხვავებულ პროდუქციაში იმყოფებიან, რომელიც არ შეესაბამება სხვების სიუჟეტურ ხაზებსა და შესრულების ენერგიას. მსგავსი პრობლემები ჩვეულებრივ ჩნდება ეპიზოდებში, სადაც შემქმნელები/შოურანერები ნაკლებად არიან ინვესტირებულნი, როდესაც სხვა სცენარისტები და რეჟისორები ერთვებიან, ავტორიტეტის ცვლა კი ტონალურ უთანასწორობას აადვილებს. რატომღაც, „The Beauty“-ში ეს ასე არ არის, შესაძლოა იმიტომ, რომ მრავალი პერსონაჟი თვითშეპყრობილობის ამაღლებულ სიბრტყეზე არსებობს. ევან პიტერსის კუპერი ყველაზე „ნორმალური“ ადამიანია ამ შოუში, მაგრამ ისიც კი ისე გამოიყურება, თითქოს ის 40-იანი წლების რომელიმე უხეში, ვისკიში გაჟღენთილი კერძო დეტექტივის რომანიდან გადმოვიდა. ასე რომ, მაშინაც კი, თუ მისი ენერგია არ არის გაძლიერებული ეშტონ კაჩერის დონეზე ნებისმიერ მომენტში, ისინი ორივე მაინც მაღალმხატვრულად ასრულებენ როლს და, შესაბამისად, კონფლიქტში არ არიან. „The Beauty“-ში ჩადებული მრავალი სიურპრიზი ჭკვიანური და ორგანულია ამბისთვის, მაგალითად, ჯორდანის ინფიცირება „Beauty“-ით ასე ადრე, განსჯის შეცდომის გამო, ან ჯერემის რკალი, რომელიც ცდილობს იყოს უკეთესი ადამიანი, ვიდრე მისი ცხოვრება, როგორც „incel“ (იძულებითი უქორწინებელი). სხვაგან, სიუჟეტური შემობრუნებები მოდის ფლეშბექებში ახალი ინფორმაციის მიღებიდან, რაც ცვლის ჩვენს ცოდნას აწმყოში არსებული მოვლენების შესახებ. ეს ზუსტად „კოსმოსური მეცნიერება“ არ არის, მაგრამ „American Horror Story“-ის სამყარო სავსეა გიჟური, მოულოდნელი შემობრუნებებით, რომლებიც არც ისე აქტუალურია. აქ მიმდინარე თემა აშკარად „ზომიერებაა“, და ეს ასევე ეხება სიუჟეტურ ელემენტებს, რომლებიც ძალიან ადვილად შეიძლება ჩავარდნილიყო სენტიმენტალურ და მელოდრამატულ ტერიტორიაზე, მაგალითად, ყველაფერი, რაც ეხება ჯონ ქეროლ ლინჩის მეიერ უილიამსისა და მისი მეუღლის, ჯულიანას (კელი ო'ჰარა) ქალიშვილს. სრულად მზად ვიყავი, რომ ეს ამბავი რაიმე საშინელ შემობრუნებას მიიღებდა მათი პროგერიით დაავადებული ქალიშვილის, ჯოის (კეილი ჰალკო) მონაწილეობით. ეს ბნელი შემობრუნება ჯერ კიდევ შეიძლება მოხდეს, რა თქმა უნდა, მაგრამ ის ფაქტი, რომ თავიდანვე იყო „ბედნიერი“ დასასრული, თითქმის არნახულია რაიან მერფის საშინელებათა ჟანრისთვის. კარგი, ტექნიკურად ორი მიზეზი არსებობს, მაგრამ ორივე იმდენად მცირეა, რომ ერთად შევაჯგუფოთ და ერთად ჩავთვალოთ. პირველი, სეზონის ბოლო ორი ეპიზოდი ჯერ არ გასულა ეთერში, და იმის მიუხედავად, რომ მე...