ტომ ჰენქსი აბრაამ ლინკოლნის როლს შეასრულებს ფილმში „ლინკოლნი ბარდოში“. ტომ ჰენქსი ამერიკის „მამად“ ითვლება. სწორედ ამიტომ, განსაკუთრებით ამაღელვებელია ჰენქსის მიერ სევდიანი პერსონაჟის განსახიერება, რის მოწმენდნიც გავხდით „კაპიტან ფილიპსის“ დასასრულს. თავისი შემდეგი პროექტისთვის, ჰენქსი განასახიერებს ამერიკის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ მამას, ბოლო დროის ერთ-ერთ ყველაზე სულისშემძვრელ ისტორიაში. ჰენქსი შეუერთდა ფილმის „ლინკოლნი ბარდოში“ სამსახიობო გუნდს. ეს არის რეჟისორ დიუკ ჯონსონის მიერ 2017 წლის ჯორჯ სანდერსის რომანის ადაპტაცია. ჯონსონი გააერთიანებს თავისი წინა ორი ფილმის მიდგომებს: მთლიანად სტოპ-მოუშენის ტექნიკით შექმნილ ჩარლი კაუფმანთან თანამშრომლობით განხორციელებულ „ანომალისას“ და გასული წლის ლაივ-ექშენ მისტიკურ ფილმ „მსახიობს“. „ლინკოლნი ბარდოში“ იქნება როგორც ლაივ-ექშენი, ისე სტოპ-მოუშენი, რაც შეეფერება მის სიურეალისტურ ისტორიას. „ლინკოლნი ბარდოში“ სამი მთხრობელის ისტორიას მიჰყვება, რომლებიც ერთ საღამოს ბარდოში, სიკვდილსა და შემდგომ სიცოცხლეს შორის არსებულ სივრცეში ატარებენ. სამივე მთხრობელი გარდაცვლილია და თითოეული მათგანი თავისი ბედის მიღების სხვადასხვა ეტაპზე იმყოფება. მესტამბე ჰანს ფოლმერი უარს ამბობს დაიჯეროს, რომ ის გარდაიცვალა და თავის კუბოს არაერთხელ მოიხსენიებს, როგორც „ავადმყოფ ყუთს“. როჯერ ბევინს III გარდაიცვალა, როგორც საიდუმლო გეი მამაკაცი და მისი სული გარდაიქმნება თვალების, ყურებისა და კიდურების მასად, რომელიც ეძებს ყველა იმ სენსორულ სიამოვნებას, რაც სიცოცხლეში მოკლებული ჰქონდა. პატივცემული ევერლი თომასი აღიარებს, რომ გარდაიცვალა, მაგრამ უარს ამბობს შემდგომ სიცოცხლეში გადასვლაზე, რადგან ეშინია, რომ ვერ მიიღებს იმ სამართლიან ჯილდოს, რომელზეც ქადაგებდა. ერთადერთი, რაც ტრიოს თავისი მდგომარეობიდან აშორებს, ახალგაზრდა კაცია, რომელიც მათ შეუერთდა - თერთმეტი წლის უილი ლინკოლნი. უილი მუცლის ტიფით გარდაიცვალა მამის ინაუგურაციიდან სულ რაღაც ერთი წლის შემდეგ, რაც ლეგენდარული ამერიკელი პრეზიდენტის ადმინისტრაციის რამდენიმე ტრაგედიიდან ერთ-ერთი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ „ლინკოლნი ბარდოში“ სანდერსის პირველი სრულმეტრაჟიანი რომანია, ის შეიცავს მოკლე მოთხრობების წერის რამდენიმე დამახასიათებელ ნიშანს, რამაც ის ჩვენი დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ამერიკელ ავტორად აქცია. პერსონაჟების ლიმინალური მდგომარეობა სანდერსს საშუალებას აძლევს გამოავლინოს თავისი აბსურდისტული მხარე, იპოვოს როგორც სილამაზე, ასევე კომედია უცნაურ სიტუაციებში. და მიუხედავად იმისა, რომ სანდერსი გვპატიჟებს, ვიცინოთ ფოლმერის სიჯიუტეზე და თანავუგრძნოთ ბევინსის დანაკარგს, წიგნის ნამდვილი ძალა მოდის მამის გამოსახვიდან, რომელიც შვილის საფლავზე იმსხვრევა. სანდერსი სცენას სიცოცხლეს სძენს პროზისა და საგაზეთო ცნობების შერწყმით, მედიისა და ლიტერატურული სტილის ნაზავით. დიუკი იგივეს გააკეთებს სტოპ-მოუშენისა და ლაივ-ექშენის კომბინაციით, თოჯინების გამოყენებით სცენის უცნაური ბუნების ხაზგასასმელად. მან უკვე აჩვენა, რომ შეუძლია თოჯინებიდან უკიდურესი პათოსის გამოწურვა „ანომალისაში“, ამიტომ ეჭვი არ ეპარება, რომ ამას აქაც შეძლებს. თუმცა, დიუკის უდიდესი აქტივი თავად ჰენქსი იქნება. მსახიობი არ ჰგავს ლინკოლნის ტრადიციულ გამოსახულებებს, რა თქმა უნდა, არა ისე, როგორც რექს ჰარისონი ან დენიელ დეი-ლუისი. მაგრამ „ლინკოლნი ბარდოში“ მოითხოვს, რომ „პატიოსანი ეიბი“ იყოს სევდიანი მამა, რაც ჰენქსს საუკეთესო შესაძლო არჩევანს ხდის. „ლინკოლნი ბარდოში“ ამჟამად პრეპროდუქციის ფაზაშია.