მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს ერთ-ერთი ყველაზე მოსალოდნელი ფილმი იყო „თორი: სიყვარული და ჭექა-ქუხილი“, თუმცა საბოლოოდ ფილმმა ვერ გაამართლა მოლოდინი. კრიტიკოსებმა არ შეიყვარეს 2022 წლის ნამუშევარი, რადგან Rotten Tomatoes-ზე მისი რეიტინგი საშუალოა - 63%. Popcornmeter-ზე ის 76%-ს შეადგენს, თუმცა ეს მაინც იმედგამაცრუებელი შედეგია. ეს იმიტომ მოხდა, რომ ორი წარუმატებელი „თორის“ ფილმის შემდეგ, ტაიკა ვაიტიტიმ ახალი სიცოცხლე შთაბერა პერსონაჟსა და სერიალს ფილმით „თორი: რაგნაროკი“. ფანები მოუთმენლად ელოდნენ, რას გააკეთებდა ის შემდეგ. თუმცა, „სიყვარული და ჭექა-ქუხილი“ ვერასდროს შეედრებოდა „რაგნაროკს“, მიუხედავად შესანიშნავი პირველი სცენისა, რადგან შემდგომში სიუჟეტი დაიშალა. ფილმის „თორი: სიყვარული და ჭექა-ქუხილი“ დასაწყისი რაღაც მართლაც განსაკუთრებულის პოტენციალს ქმნიდა. ის იწყება გორის (კრისტიან ბეილი) და მისი მომაკვდავი ქალიშვილის, ლავის, სცენით, რომლებიც უდაბნოში არიან მიტოვებულნი, როგორც მათი ხალხის უკანასკნელი წარმომადგენლები. მიუხედავად მათი ლოცვებისა, ლავი კვდება, გორი კი გულგატეხილი რჩება. გორი პოულობს თავის ღმერთს, რაპუს, და უმხელს თავის გასაჭირს, თუმცა რაპუ მას სასტიკად დასცინის. გორი უარს ამბობს რაპუზე, რის გამოც რაპუ მას ახრჩობს, მაგრამ ღმერთების მკვლელი ნეკროხმალი თავს სთავაზობს გორს, რომელიც კლავს რაპუს. ამის შემდეგ, გორი ფიცს დებს, რომ ყველა ღმერთს გაანადგურებს. ეს საწყისი სცენა ძლიერია, რადგან მასში დიდი ემოციური დატვირთვაა, ის ეფექტურად გვაცნობს ფილმის ბოროტმოქმედს და კრისტიან ბეილის ფანტასტიკურ შესრულებას გვთავაზობს. ამან საფუძველი ჩაუყარა იმას, რაც შეიძლებოდა მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს საუკეთესო ანტაგონისტი და, ალბათ, ყველაზე დიდი საფრთხე ყოფილიყო, რაც თორს ოდესმე შეხვედრია დიდ ეკრანზე. სამწუხაროდ, „თორი: სიყვარული და ჭექა-ქუხილი“-ს დანარჩენმა ნაწილმა ვერ გაამართლა ამ საწყისი სცენის მოლოდინი. ფილმისადმი ყველაზე ხშირი კრიტიკა მისი ტონალობაა. მიუხედავად იმისა, რომ ვაიტიტის მიერ კომედიის შემოტანა „თორი: რაგნაროკში“ მისასალმებელი იყო, ამ ნაწილში მან სიცილით ცოტა გადაამეტა. ისეთი შეგრძნება რჩებოდა, რომ თორის, ვალკირიას, ჯეინის ან სხვის არცერთ მოქმედებას არ ჰქონდა რეალური ფსონი ან მნიშვნელობა, რადგან ისინი ხშირად ზედმეტად ბევრს ხუმრობდნენ. შემდეგ ფილმი გორზე გადადის, რომელიც, როგორც ჩანს, სრულიად განსხვავებულ ფილმშია. ის ბავშვებს აშინებს, არ ხუმრობს და საფრთხედ აღიქმება. ამ არათანაბარმა ტონმა ფილმის კრახი გამოიწვია. მაშინაც კი, როდესაც გორი თორს, ჯეინსა და ვალკირიას პირისპირ ხვდება, არასდროს იგრძნობა ის მნიშვნელობა, რაც უნდა ჰქონოდა. ეს უნდა ყოფილიყო ეპიკური დაპირისპირება, მაგრამ ის უბრალოდ არსებობდა. ჯეინის სიკვდილიც კი და თორის მიერ აღდგენილი ლავის შვილად აყვანა ნამდვილად არ ტოვებს შთაბეჭდილებას. პირველმა ორმა „თორის“ ფილმმა დაამტკიცა, რომ მსუბუქი იუმორი აუცილებელია, რაც „რაგნაროკმა“ სწორად გააკეთა. „თორი: სიყვარული და ჭექა-ქუხილი“ ზედმეტად გადაუხვია ამ მიმართულებით, რამაც საბოლოოდ გაფლანგა ფანტასტიკური საწყისი სცენა და გორი, როგორც ბოროტმოქმედი.